Kulliyatlar - 19. Sayfa - Allah

13. Kelâm (Konuşmak):

Allah'ın konuşması demektir. Bu sıfatıyla Yüce Allah, peygamberlerine kitaplar göndermiştir.

“İşte biz, o elçilerden kimini kiminden üstün kıldık. Allah onlardan kimiyle ko­nuştu, kimini de derecelerle yükseltti.”[1]

“... Ve Alah Musa ile konuşmuştu.” [2]

“Musa, tayin ettiğimiz vakitte bizimle buluşmağa gelip de Rabbi onunla konuşun­ca: “Rabbim, bana (kendini) göster, sana bakayım...” [3]

Kur'an-ı Kerim, Yüce Allah'ın kelâmı­dır. Kelâm sıfatı, O'nun yüce zatı ile kaim olup, harf ve ses cinsinden değildir. Varlı­ğı başka varlıklara benzemediği gibi, kelâmı da başkalarının sözüne benzemez. Gökler ve yer, çok küçücük olan gözbebeğine bizzat girmediği halde, oradan görüldükleri, kendi­leri kâğıda girmeyerek adlarının oraya ya­zıldıkları gibi, yüce Allah'ın kelâmının da dil ile söylenip, mushaflarda yazılması ve ez­berlenmiş olması, o kelamın aslının bunlara girmesi demek değildir. Sayfalardaki yazı­lara kelamın kendisi girseydi, “Allah” lafzı yazısına Allah'ın zatının girmesi gerekirdi. Bunun gibi, su veya ateş yazıldığı zaman, bunların kendilerinin o yazıya girmesi ge­rekirdi. Durumun böyle olmadığı ise açıktır. Yüce Allah'ın kelam sıfatı da kendi özellik­leri içinde anlaşılmalı ve yaratıkların kela­mına benzetilmemelidir.