d) İnançsız Ruhların Ana Çizgileri - Dingunu - 9. Sayfa

d) İnançsız Ruhların Ana Çizgileri.

“(Onlar da) dediler ki: Biz namaz kılanlardan olmadık. Yoksula da yedirmezdik. Boş şeylere dalanlarla birlikte dalardık. Ce­za gününü yalanlardık.” [1]

Bu ayetlerde, inanmayanların ilk özelliği olarak namazı kılmamaları zikrediliyor. Na­maz, imanın işaretidir. Bunun için onu in­kâr edenin inançsız olduğuna işaret ediliyor. Allah'ın mahlukatına yapılan iyilikler de, yi­ne ilâhî bir ibadet olduğundan, bunu yap­mamak anlamına gelen “yoksula vermemek” de yine imansızlığın bir eseridir. “Boş şeylere dalmak” da, iman ve imanın gereğini ha­fife almak olduğundan imansızlığın bir belir­tisi sayılıyor. Dingününü yalanlamak ise, bütün bunların başıdır. Çünkü insan, dü­şüncesini ve hislerini sadece yer yüzünde geçireceği kısa ömrüne bağlarsa, şuur ve an­layışı büsbütün daralır, böylece kötü akibete sürüklenmiş olur.

“Ceza günü oraya (ateşe) girerler. On­lar ondan (hiçbiryere kaçıp) kaybolacak değillerdir. Ceza gününün ne olduğunu sen nereden bileceksin. Ve yine ceza gününün ne olduğunu sen nereden bileceksin? (O gün), kimsenin kimseye yardım edemeye­ceği bir gündür. O gün emir yalnız Allah'a aittir.” [2] 

Ceza günü, yalanlamanın hedefi oldu­ğu için o günü iyiden iyiye belirtmek mak­sadıyla tekrar tekrar soruluyor. Böylece in­sana o günün ciddi ve büyük bir gün olduğu anlatılıyor. Allah'ın, dünya ve ahirette yega­ne emir sahibi olduğu da beyan ediliyor. Dünyada bu gerçeği anlamaktan gafil olan­lar o gün bu hakikati tam manasıyla anla­mış olacaklardır.