I- KELİMENİN DİL YÖNÜNDEN İNCELENMESİ - Istiaze - 1. Sayfa

I- KELİMENİN DİL YÖNÜNDEN İNCE­LENMESİ

A- Kök (Asıl) Yönünden

Arapçada “sığınmayı ve korunmayı istemek” anlamına gelen “İstiaze” kelime­sinin aslı (Aveze) olup bu kelimenin, geçmiş zaman kipi (mazisi) (âze-sığındı), şimdiki ve geniş zaman (muzari)  kipi (yeûzu-sığınıyor, sığınır), mastarı ise avzen, ıyazen, meâzetendir.

Aynı kökten türeyen ve “sığınırım” anlamına gelen (eüzû fiilinin şimdi­ki ve geniş zaman (muzari) kipinin aslı da a'vuzu)  şeklindedir. Ancak fiilin bu şekliyle okunuşu, dile zorluk verdiği için (vav) harfinin herekesi olan (ötre), harfine aktarılmış, (vav) harfi ise harekesiz bırakılmıştır. Ke­lime böylece (eûzû) şeklini almıştır.

Arap dilinde, kelimelere, istenilen an­lamlan kazandırabilmek onları çeşitli ka­lıplara (bablara) sokmakla mümkün olur. Bu dildeki “fiillere bir şeyi istemek” anlamını kazandıran (istif'âl) kalıbıdır. (aveze-sığındı) fiili de bu ölçüye sokula­rak “sığınma  istemek” anlamına gelen (istiâze)  şeklini almıştır.