"Özlem", kalbin sevdiğine ulaşmak için yola çıkmasıdır. Öyle ki sevdiğine ulaşmadan hiçbir şekilde sakin olmaz. Şunlar da söylenmiştir:
"Özlem": İnsanın içinde ayrılık sebebiyle yanan bir ateştir. Kavuşma olunca o ateş söner.
"Özlem": Kalbin gaib olan sevdiğine uçmasıdır.
İbn Hafif diyor ki:
"Özlem", kalplerin engel olmadan sevgiliye
doğru yol almasıdır.
Şu da denilebilir:
"Özlem", Ayrılıktan sonra kavuşmayı
beklemektedir.
Bu ve benzeri tarifler şu hususta ortaktır:
"Özlem", ancak sevgilinin gaib olmasıyla
olur. Hazır olması veya kavuşma olması halinde özlem söz konusu değildir.
Sevgiyi özlemden üstün görenlerin delili de budur. Çünkü sevgi kavuşmakla zail
olmaz.