Hak din İslam, her
yönüyle Allah
(c.c)'a
"ubudiyeti" (kulluğu),
sadece O'na itaat ve ibadet etmeyi gerçekleştirmektedir.
Bu da her derece ile Allah
(c.c)'a
muhabbeti ve sevgiyi gerçekleştirir.
"Ubudiyet" (Kulluk)
kemâle erdiği
(geliştiği) oranda
Allah
(c.c)'a
karşı duyulan sevgi ve muhabbet de kemâle erer (çoğalır ve
doruğa ulaşır).
"Ubudiyet"
(Kulluk)
eksildiği
oranda da,
muhabbet
(sevgi)
de eksilir
ve nihayet yok olur gider.
Bir insanın kalbinde Allah
(c.c)'tan
başka şeylere karşı ne kadar sevgi
ve yer
varsa, o kişi de sevgi duyduğu şeylere o
kadar kulluk var demektir.
Allah
(c.c) için
olmayan her sevgi
(şey)
bâtıldır.
Bir amelde Allah
(c.c)'ın rızası murad edilmese, böyle bir
iş ve
amel bâtıldır.
Dünya ve onun içindekiler melun
olur, eğer onun içindeki insanlar dünyada var olanları Allah
(c.c)
rızası için kullanmazsa.
Uzun sözün kısası: Allah
(c.c) ve Rasûlü'nün
(s.a.v)
sevdiği ve meşru saydığı
şer'i şeyler
dışında her hareket batıldır.
Allah
(c.c) için
olamaz
ve asla insana fayda vermez.