Yanlış Adam - Külliyat - Ibrahimtenekeci - 12. Sayfa

Yanlış adam...

İsrail veya Amerikan vahşetini protesto eden eylemlerde çok sık görüyorum bunu. İster Beyazıt meydanında olsun, ister Saadet Partisi’nin bir mitinginde.

Bush’un veya Şaron’un fotoğrafının yanına Hitler’in fotoğrafını ekliyor; altına da “Dün Hitler, bugün onlar” gibi şeyler yazıyorlar.

“Ne yaptığını bilememek” diye işte buna denir.

Bir kere, fotoğrafta da görüldüğü gibi, Hitler, Müslümanları muhatap kabul etmiştir. Yahudiler ise, Müslümanları insan olarak bile görmemektedir. Hitler, Müslümanlara karşı bir Haçlı Seferi’ne girişmemiştir. Fakat Bush girişmiştir. Dolayısıyla, Müslümanların, her üçünü de aynı kategoriye koyması, şaşılacak bir durumdur.

Hitler’i emsal gösterip onun üzerinden katliamlarını meşru hale getirmek... Bana kalırsa, bu bir Yahudi oyunudur ve Yahudilerin en büyük başarılarından biri de budur. En bilinçli Müslümanlar bile, Hitler ile Şaron’u aynı kefeye koyuyorsa, bu iş tamamdır.

Hitler ile diğer ikisini yan yana değerlendirmek için, her birine kendi dönemi ve şartları içinde bakmak gerekir. Mesela Bush’un Afganistan ve Irak’ı işgal etmek, oralarda katliamlar yapmak için hiçbir haklı gerekçesi yoktur. İsrail’in Filistinlilere uyguladığı devlet terörünün de hiçbir mazereti olamaz. Bunun adı, dağdan gelip bağdakini kovmaktır.

Peki ya Hitler? Almanya ve Osmanlı, Birinci Dünya Savaşı’nda kader birliği yapmış, maalesef ikisi de kaybetmiştir. Osmanlı’nın önüne, bir ölüm fermanı olan Sevr konuldu. Bizler, yani Türkiye Cumhuriyeti’ni kuranlar, ölüm fermanını kabul etmedik ve sesimizi yükselttik. Böylece, elimizde olanlar, yani bugünkü sınırlar bizde kaldı. Fakat kaybettiğimiz hiçbir yeri geri alamadık. Bir anlamda, bize verilenlere razı olduk.

Sevr’in bir benzeri de Almanlara dayatıldı. Almanya, çok ağır şartlara imza atmak, çok önemli toprakları elinden çıkarmak zorunda kaldı. Fakat onlar, bizler gibi kaderine razı olmadı ve en kısa sürede toparlanıp haklarını aramanın, kaybettiklerini tekrar kazanmanın yoluna gitti.

Hak aramak, sadece toprak kazanımı yoluyla olmaz. Alman halkı yoksullukla pençeleşirken; Yahudi tüccarlar, tefeciler, spekülatörler Alman ekonomisini ele geçirmiş, koskoca bir milletin kanını emme yarışına girmişti. Basın da onların elindeydi ve kamuoyunu istedikleri gibi yönlendiriyor, neyi arzu ederlerse onu gündeme getiriyor veya üstünü örtüyorlardı. Dolayısıyla, hak aramak fiilinin içine Yahudiler de girmeliydi.

İsmet İnönü’nün uyguladığı Varlık Vergisi ile Hitler’in Yahudi varlıklarına el koyması, neredeyse aynı şeydi. Fakat Türkiye, İsrail Devleti’ni tanıyan ilk Müslüman ülke olma “şerefini” kazanıp kendini affettirmişti. Ayrıca Yahudiler, başlarına gelen bu kazaya rağmen, böyle bir “çiftliği” bırakmak istemezlerdi. (Buna “iş kazası” da diyebiliriz.)

Neticede Hitler ve Alman halkı, bizlerin cesaret edemediği şeye cesaret etmiş ve “yedi düvele” karşı hakkını arama yoluna gitmiştir.

Ernest Jünger, “İkinci Dünya Savaşı’nı Almanya kaybettiği zaman, bütün milletler savaşı kaybetti” demiştir. Evet, Hitler ve Alman milliyetçiliği söz konusu olduğunda; kapitalist, emperyalist, komünist ve finans dünyası kardeşçe birleşmiş, gerçek anlamda bağımsızlık isteyen milletlere Almanya üzerinden ciddi bir gözdağı verilmiştir.

Almanya yenilmesiydi, muhtemelen bugün Hitler’in olumlu özelliklerini, gerçek yüzünü konuşuyor, yazıyor olurduk. Fakat Hitler kaybetti ve meydan Yahudilere kaldı. (Kaybedenlerin vay haline!) Onlar da basın-yayın ve sinema sektörünün ellerinde olmasının verdiği avantajla, Hitler’i kötüleme, onun imajını yerle bir etme yarışına girdiler. Ve başardılar da: Dün teorisyen, kurtarıcı, entelektüel, gerçek bir kahraman olarak görülen Hitler; bugün bir cani, sapık, meczup olarak anılıyor. (Bu konuda demek o kadar başarılı olmuşlar ki, Hitler ile diğer ikisini aynı kefeye koyma yanlışına ben bile bir kere düştüm.)

Sonuç olarak; binlerce masum Müslüman’ı öldüren, ülkeleri işgal eden Bush “demokrasi havarisi” oluyor; katil İsrail “terörle mücadele etmiş” kabul ediliyor; buna karşılık hakkını arayan Hitler ise “cani” olarak adlandırılıyor.

Bu oyuna gelmemek lazım... Hiçbir şey bilmesek bile, en azından Hitler’in diğerlerine nazaran daha insan olduğunu söyleyebiliriz.

Eğer Bush ve Şaron’un fotoğraflarının yanına birkaç fotoğraf koymamız gerekiyorsa, bu, milyonlarca Müslüman’ı katleden, vatanlarından süren Stalin’dir, Lenin’dir. Osmanlı’ya nefes aldırmayan, İslam topraklarını işgal edip Müslümanlara zulmeden, Türk milletini yok etmek için her yolu deneyen Churchill’dir, Lord Curzon’dur.