İslami Okul Okulların En Önemlisi
Kulliyatlar - 121. Sayfa - Ibrahimtenekeci
Ateşle oynamak
|
Muş’ta çarşıyı, Bingöl’de sokakları, Ağrı’da köyleri, Bitlis’te ilçeleri
gezdiğim vakit, hep iyi şeylerle karşılaştım. Yemek yediğim lokanta,
bindiğim minibüs, hediyelik eşya aldığım dükkan sahibi, ya indirim yaptı, ya
hiç para almadı. Davranış, on üzerinden on. Yine, 170 kişilik piyade bölüğünde, en iyi arkadaşlarım Siirt ve Diyarbakırlıydı. Hepsi Müslüman çocuklardı. Namaz kılarlar, yalan söylemezler, konumunuzdan bir menfaat ummazlardı. Onların arasındayken, kendimi güvende hissederdim. Akşamları kavakların altında demli çay içer, sohbet ederdik. Sohbetimizde ne Türk, ne de Kürt kelimesi geçerdi. Çünkü biz kardeştik ve kardeşler arasında böyle ayrımlar olmazdı. Şimdi, “Kürt sorunu vardır” derseniz, işte bu kardeşliği bozmuş, insanları birbirinden ayırmış olursunuz. Ölçü, eylem yapan bir grup silahlı insansa eğer; bazı sol örgütleri de hatırlatmak gerekir. Bu örgütlerin militanlarının neredeyse hepsi Türk. O halde, “Türk sorunu da vardır.” Böyle mantık olur mu? Elbette olmaz. *** Sivas’ta, acemi birliğinde iken, dağıtım iznine iki gün kala paramı kaybettim. Neyse ki, otobüs biletimi almıştım. Sivas’la İstanbul arasındaki mesafe uzun olduğundan, insanın karnı acıkır, canı çay falan çeker. Ama cebimde bir kuruş yok ve kimseden de isteyemem. İstanbul otobüsüne binmeden önce, askerlik arkadaşlarıyla vedalaşırken; birazdan Adıyaman otobüsüne binecek olan Kahtalı bir arkadaşım, bana sıkıca sarıldı, sarıldı sarıldı... Neyse, otobüse bindim, yola çıktık ve bir yerde mola verdik. Bir baktım, cebime bir miktar para sıkıştırmış. Oysa, paramın olmadığını kimseye söylememiştim. Fakat o, hal ve hareketlerimden anlamıştı. İşte o para ve o an, hayatımın en güzel parçalarından biridir. Şair Ahmet Murat’ın dediği gibi: “Omzumda güzel bir ağırlık, bir arkadaşın eli...” Bu insanlar, en zor günlerinde, karşılıklı olarak birbirlerine yardım etmiştir. Kürtler, Osmanlı’nın en ümitsiz yıllarında Hamidiye Alaylarını kurup Ruslara karşı savaşmışlar; Türkler ise, Kürtleri, kana susamış Ermeni çetelerinin elinden kurtarmıştır. Örnekleri çoğaltmak mümkün. Siz şimdi, “Kürt sorunu vardır” derseniz, bu dostluğu, bu birlikteliği sorun olarak görmüş olursunuz. Oysa bu dostluğu sorun olarak görenler bellidir: Amerika ve Avrupa! |
|||||
 |
|||||