Müşrik Medyanın Saldırısı - Selefinizinde - 3. Sayfa

Müşrik Medyanın Saldırısı

 

Nadr b. el-Haris ve TJkbe b. Ebi Muayt, bu necis, hayvandan daha aşağı, Rasulullah (s.a.s.) ve mü'min müs­lümanlara karşı korkunç düşmanlığı olan işkenceci müş­riklerden idi...

En-Nadr b-El-Haris b. Kilde b. Alkame İbnü Abdi Menaf b. Abdi'd-Dar b. Kusay, ayağa kalkarak şöyle dedi: — Ey Kureyş Cemaatı, vallahi başınıza öyle bir şey geldi ki, henüz onu çözüme kavuşturamadınız. Muham-med, içinizde genç bir delikanlıydı. En sevilen, en doğru sözlü, en güvenilirinizdi. Göz ile kulağı arasına beyaz saç düştüğü, size getirdiğini getirdiği azaman, "O, büyücüdür" dediniz. Hayır, vallahi O, bir sihirbaz değildir. Çünkü biz, sihirbazları ve sihirlerini, büyülerini gördük.

"O, kahindir, dediniz. Hayır, vallahi O, bir kahin de­ğildir. Çünkü biz, kahinler ve hâllerim gördük ve sözlerini

dinledik.

"O, Şairdir" dediniz. Hayır, vallahi O, bir Şair değil­dir. Çünkü biz, şiir okuduk. Hezeciyle, receziyle ve kari-ziyle bütün şiir çeşitlerini dinledik.

Delidir, dediniz. Hayır, vallahi O, asla mecnun de-ğildir. Çünkü biz, deli gördük. O, delilik boğuntusu ve vesvesesi içinde değildir.

Ey Kureyş Cemaatı, işinize bakın! Çünkü vallahi, si­zin başınıza, büyük bir şey geldi, dedi.[1]

Nadir b. Haris, Kureyş'in Şeytanlarındandı. Rasulul-lah (s.a.s.)'e eziyet verenlerden ve O'nun için düşmanlığa gayret gösterenlerdendi.

Hire'ye gelmişti ve orada Farsların meliklerinin ha­berlerini ve Rüstem ile İsfendiyar'ın haberlerini öğrenmiş­ti.

Rasulullah (s.a.s.), bir mecliste oturduğu zaman onda Allah'ı hatırlatır ve onlardan önceki ümmetlere Allah'ın azabından erişen şeylere duçar olmaktan kavmini sakındı-rırdı. Kalktığı zaman yerine, bu Nadr geçerdi. Sonra şöyle derdi:

Vallahi ey Kureyş topluluğu, ben onlara, O'ndan daha güzel konuşuyorum. İşte geliniz ben, size O'nun sö­zünden daha güzelini haber veririm.

Sonra Fars meliklerinden Rüstem ve İsfendiyar'dan haber veriyor ve şöyle diyordu:

Neden Muhammed, benden daha güzel haber ve­rici olsun.

İbn Hişam dedi ki:

Bana ulaşan habere göre: "Yakında Allah'ın inzal ettiğinin mislini inzal edeceğim" diyen odur.

İbn İshak dedi ki:

İbn Abbas (r.anhuma), bana gelen habere göre şöyle derdi:

"O'nun hakkında, Kur'ân'dan sekiz ayet nazil oldu. Allah Azze ve Celle'nin şu kavli:"

Kendisine ayetlerimiz okunduğu zaman: "(Bunlar,) eskilerin uydurma masallarıdır (Esatiru'1-evvelin)' diyen.[2]

Ve Kur'ân'dan içinde, 'esatir' kelimesinin geçtiği her ayet onun hakkında nazil olmuştur.[3]

Önderimiz Rasulullah (s.a.s.)'e ve mü'min müslü-manlara, Mekke şirk devletinin yetkisi ve izni ile işkence eden Nadr b. el-Haris ile Ukbe b. Ebi Muayt, Bedir Savaşı sonrasında müslümanların eline geçen esirlerdendi...

Buiazgın Allah düşmanları, Rasulullah (s.a.s.)'in em­riyle boyunları vurularak Öldürüldü ve dünya onlardan temizlenmiş oldu...[4]

Âlemlerin Rabbi Allah (Azze ve Celle)'nin egemen­liğini gasbeden, Allah'ın emirlerini kabul etmeyen, atala­rından kendilerine miras kalan şirk ideolojisinin ilkelerine tabi olan ve başta Rasulullah (s.a.s.) olmak üzere tüm mü'min müslümanların düşmanı olan Mekke şirk devleti­nin Müşrik yöneticileri, En-Nadr ve beraberinde Ukbe b. Ebi Muayt'ı Medineli Yahudi âlimlerine gönderdiler ve onlara:

Onlara, Muhammed'i sorun, vasıflarını söyleyin, sözlerini aktarın. Çünkü onlar, ilk Ehl-i Kitab olanlar, bi­zim bilmediğimiz peygamberler tarihini biliyorlar, dediler.

Bunun üzerine En-Nadr ve Ukbe yola çıktılar. Medi­ne'ye geldiler. Yahudi bilginlerine Rasulullah'ı sordular. Durumunu anlattılar, bazı sözlerini aktardılar. Onlara:

Siz, Tevrat ehlisiniz. Size, bizim şu arkadaşımız­dan haber veresiniz diye geldik, dediler.

Yahudî bilginleri, onlara:

O'na, size söyleyeceğimiz üç şeyi sorun. Eğer on­lardan size haber verirse, O, gerçekten Allah'dan gönderil­miş bir peygamberdir. Eğer haber veremezse, O, yalan söyleyen bir kimsedir. O'nun hakkında görüşünüzde hak­lısınız.

O'na, tâ ilk devirlerdeki mağaraya giren gençleri (As-habu'1-Kehf i) sorun, Onların meselesi nedir? Çünkü onların tuhaf bir hikayesi var.

O'na, çok çok dolaşan, tâ yeryüzünün doğusuna - ba­tısına varanı (Zü'1-karneyn'i) sorun. Onun iç yüzü nedir?

O'na, ruhun mahiyetini sorun. Nedir o?

Eğer bunları size haber verirse O, bir peygamberdir. O'na uyun. Eğer haber veremezse, yalan söyleyen bir kim­sedir. O zaman O'na, elinizden geleni yapın, dediler.

En-Nadr ve Ukbe, dönüp Mekke'ye Kureyş'in yanına geldiler:                      

Ey Kureyş Cemaatı, biz size, Muhammed'in ne olduğunu anlamanıza yardım edecek bazı şeylerle geldik. Yahudî bilginleri, O'na bazı şeyleri sormamızı söylediler, dediler.

Sonra Rasulullah (s.a.s.)'e geldiler:

Ya Muhammed, bize haber ver deyip O'na, Ya­hudî bilginlerinin söyledikleri sorulan sordular.

Rasulullah da:

"Sorduklarınıza yarın cevab veririm." dedi. (Ve istis­na etmedi, yani înşaallah demedi.) Onlar da, ayrıldılar.

Rasulullah (s.a.s.), onbeş gece bekledi, fakat Allah, o konularda herhangi bir vahy indirmedi. Cebrail, gelmedi. Mekkeliler bunu, dillerine doladılar:

Muhammed, bize yarın diye va'detti. Bugün onbe-şinci gün henüz kendisine sorduğumuz sorulara hiç cevab vermedi, dediler.

Rasulullah, buna üzüldü. Allah'dan vahy bekledi. Mekkelilerin konuştukları şeyler, O'na ağır geldi. Sonra Cebrail (a.s.)j kendisine "Kehf Sûresi'"ni getirdi.

Sûre, Allah'ın, Rasulullah'ın hüznünden dolayı bit­kinliğini, sordukları Ashabu'l-Kehfle, Zü'1-karneyn'le il­gili bilgileri içeriyordu.

Cenab-ı Hak, ruh hakkında ise, şöyle buyurdu:

"Sana ruh'tan sorarlar, de ki: 'Ruh, Rabbimin emrin­dedir, size ilimden yalnızca az bir şey verilmiştir.[5]

Müfessirin ulema, Kehf Sûresi'nin esbab-ı nüzulünün bu olay olduğunu beyan etmektedir... Her ne kadar bazı âlimler buna itiraz etmişlerse de bu olay, Kehf Sûresi'nin esbab-ı nüzulü olarak kabul görmüştür...[6]

Atalarından kalan şirk ideolojisinin koruyucusu olan Mekkeli müşrikler, Allah'ın nurunu ağızlarıyla söndürmek istiyorlardı...[7] Rasulullah (s.a.s.)'in, mü'min müslümanla-rın ve İslâm'ın aleyhinde propaganda kampanyalarına ara vermeden devam ediyorlardı... Sorularla ve olmadık şey­lerin mucize olarak ortaya konulması istekleriyle Rasulul­lah (s.a.s.)'i üzmek, dara düşürmek, zora koşmak ve böy­lece susturup hak dâvasından vazgeçirmek istiyorlardı...

O kâfir ve Müşrikler, mu'cize istiyorlardı amma göz­leriyle apaçık Allah'ın ayetlerini gördükleri hâlde yine i-man etmiyor, iriadî küfürlerine devam ediyor ve "Peygamber'in kendlerini büyülediğini" söyleyecek kadar saçma sapan iddialarda bulunuyorlardı...

Bu konuda şöyle buyuruyor Rabbimiz Allah:

"Onlar, ona (indirilen kitaba) inanmazlar, oysa ki, evvelkilerin sünneti geçmiştir.

Onların üzerine gökyüzüden bir kapı açsak da, ondan yukarı yükselseler de,

Mutlaka: 'Gözlerimiz döndürüldü, belki biz, büyülen­miş bir topluluğuz, diyeceklerdir.[8]

O günün inatçı müşrik ve kâfirleri ile bugünün azgın müstekbir müşrik ve kâfir tağutları istemese de, Alemlerin Rabbi Alİah, nurunu tamamlayacak ve dinini hakim kılıp, tüm batıl ideolojileri zelil edecektir... Çünkü hak gelmiş­tir, batıl yok olmaya mahkumdur... [9]

Rabbimiz Allah, şöyle buyurur:

"Müşrikler istemese de, O dini (İslâm'ı) bütün dinlere üstün kılmak için elçisini hidayetle ve hak dinle gönderen O'dur.[10]

Mekke'li müşriklerin, yandaşları ve yardımcıları olan Yahudî bilginlerinden öğrenip Rasulullah (s.a.s.)'e sor­dukları üç sorunun cevabı, Rabbimiz Allah (c.c.) tarafın­dan beyan buyrulmuştur... O sorulardan bir tanesi, "Asha-bu'1-Kehf" hakkında idi... Onların durumları ve tavırları soruluyordu. Konu, Yahudî bilginlerce ve ehil olunlarca bilinen bir konu idi... Hatta Ashabu'1-Kehf Kıssası'na bir çok asılsız şeyler de katılmıştı... Günümüzde bile olay, bu asılsız katkılarla biliniyor ve anlatılıyor... Rabbimiz Allah,

IRasulü (s.a.s.)'e inzal buyurduğu ayetlerde olayı, net bir şekilde beyan buyurmuş ve bu konuda, bu haberlerin yeterli olduğunu beyanla bu kadarıyla yetinilmesinin gereği­ni ve başka kimseye sormamasını emretmiştir...

Öyleyse onlar konusunda açıkta olan bir tartış­madan başka tartışma ve onlar hakkında bunlar hiç kimseye bir şey sorma.[11]

Gaybî meseller, gaybı bilen Allah tarafından beyan edildiği kadarıyla yetinilmeli, Allah ve R'asulü (s.a.s.) ne buyurmuşlar ise, mü'min müslümanlar için yeterlidir... Bundan ötesini araştırmak, karanlığa taş atmak olacağın­dan dolayı, böyle bir araştırma ve karıştırma işinden uzak durulmalıdır...

Rabbimiz Allah'a karşı kulluk vazifemizi yapmak için neye ihtiyaç varsa hepsi, Allah ve Rasulullah (s.a.s.) tarafından beyan buyrulmuştur...

Rabbimiz Allah'ın insan kullarından istediği kulluk vazifesi, kulların gücü nisbetinde olup, onların gücünü aşan her hangi bir teklif yapılmamıştır...,

"Allah, hiç kimseye güç yetireceğinden başkasını yüklemez...[12]

"Allah adına gerektiği gibi cihad edin. O, sizleri seç­miş ve din konusunda size bir güçlük yüklenıemiştir...[13]

Kulların hidayeti için ne lazımsa izah edilmiş ve Ra­sulullah (s.a.s.)'in şahsında örneği ortaya konulmuştur... Eğer bir şey beyan edilmemiş, ona dokunulmamış ise, de­mek ki, o mesele kulluk vazifelerimizden değil, ihtiyacı­mız yoktur ve hidayetimiz için lazım olan bir şey değil­dir... Kulların, kendilerine lazım olmayan ve kendilerini ilgilendirmeyen bu konunun peşine düşmemeleri gerek... Onu karıştırmamali ve ondan sual etmemeleri lazım...

Ebu Hüreyre (r.a.)'ın rivayetiyle Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"İnsanın (dini ve dünyası hakkında) ihtiyaç duymadı­ğı şeyleri (malayanîyi) terk etmesi, onun müslümanlığının güzelliklerindendir.[14]

Ve yine Ebu Hüreyre (r.a.)'ın rivayetiyle önderimiz Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurur:

"Sizler, sizi bırakıp teklif etmediğim hususlarda beni, kendi hâlime bırakınız. Sizden evvelki ümmetler ancak çok sual sormaları ve peygamberlerine karşı ihtilafları se­bebiyle helak olmuşlardır.

Ben, sizleri bir şeyden nehyettiğim zaman ondan sa­kının. Sizlere bir şeyi emrettiğim zaman da emrimi tutu­nuz. Gücünüzün yettiği kadar onu yerine getiriniz.[15]

Bundan dolayı Ashabu'1-Kehf olayı ile ilgili haberi, Rabbimizin bize beyan buyurduğu kadarıyla biliyor ve onunla yetinerek başka kaynaklara müracaat etmiyoruz... Bu konuda, tefsir kitaplarında, tarih kitaplarında ve ansik­lopedilerde bir çok haberler vardır... Fakat bu haberler, tahkike muhtaç olup teferruat hükmündedir... Kulların hi­dayetine vesile olacak bir yanı bulunmayan bu haberlerin üzerinde durmuyoruz...

Kehf Sûresi'nin faziletini beyan buyuran üç hadisi kaydettikten sonra konumuza geçelim.

Ebu'd-Derda (r.a.)'dan.

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Her kim Kehf Sûresi'nin başından on ayet ezberler­se, Deccal'dan Masun olur (yani Deccal'ın fitnesinden emin olur)."

Katade'nin bir başka rivayetinde:

"Sonundan on ayet ezberlerse." denilmiştir.[16]

Nevvas b. Sem'an el-Kilabî (r.a.)'dan.

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Allah, her müslümana benim vekilimdir. Sizden kim Deccal'a ulaşırsa, Kehf Sûresi'nin evvelini onun üze­rine okusun. Bu Sûrenin sonu, Deccal'ın fitnesinden kurtuiuşunuzdur.[17]

Ebûd Derda (r.a.)'dan. Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu: "Her kim Kehf Sûresi'nin başından üç ayet okursa, Deccal fitnesinden korunur."[18]

⚠ Bu sayfada hata var mı? Bildirin!