Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

15) Rasulullah (S - Tevhidrasullaerinortakcagrisi - 26. Sayfa

15) Rasulullah (S.A.S.)'İ Tazim Etme Ve O'na Saygı Göstermenin Gerekliliğine İman

 

"Ey iman edenler, Allah'ın ve Rasulü'nün huzurunda öne geçmeyin ve Allah'dan sakının. Şübhesiz Alİah, işitendir, bilendir.

Ey iman edenler, seslerinizi, Peygamberin sesi üstün­de yükseltmeyin ve birbirinize bağırdığınız gibi ona, sözle bağırıp söylemeyin. Yoksa siz, şuurunda değilken, amelle­riniz boşa gider.

Şübhesiz, Allah'ın Rasulü'nün yanında seslerini al­çak tutanlar, işte onlar, Allah, kalblerini takva için imtihan etmiştir. Onlar için bir mağfiret ve büyük bir ecir vardır.

Şübhesiz, hücreleri ardından sana seslenenler de, on­ların çoğu aklını kullanmıyor.

Eğer gerçekten yanlarına çıkıncaya kadar sabretmiş olsalardı; herhalde (bu), kendileri için daha hayırlı olurdu. Allah, çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.[1] Abdullah İbn Ebi Muleyke şöyle demiştir: Çok hayır işleyici iki kişi, hemen hemen helak olacak­lardı. Ebu Bekr'le Ömer'i kasdediyorum. Bunlar, huzuruna Temimoğullan süvarileri geldiği zaman, Peygamber'in ya­nında seslerini yükselttiler. Bunların biri (yani Ömer) Pey-gamber'e, Mucâşîoğullarının kardeşi olan el -Akra İbn Ha-bis'i emir tayin etmesini işaret etti. Diğeri (Ebu Bekr) de başka birini (el - Ka'kaa İbn Ma'bed'i) işaret etti.

Bunun üzerine Ebu Bekr, Ömer'e:

Sen mutlak olarak bana muhalefet etmek istiyor­sun, dedi.

Ömer de:

Ben sana muhalefet etmek istemedim, dedi. Böylece bu konuda sesleri yükseldi. Bunun üzerine

Allah:

"Ey iman edenler, seslerinizi Peygamber'in sesi üs­tünde yükseltmeyin....." (Hucurat, 49/2) ayetini indirdi.

Abdullah İbnu'z - Zübeyr:

Artık Ömer, bu ayetten sonra Peygamber'in kendi­sinden sorup anlamak isteyeceği kadar sesini Rasulullah (s.a.s.)'e işittirmez oldu, dedi. [2]

Enes b. Malik (r.a.) anlatıyor: Rasulullah (s.a.s.), Sabit İbn Kays'ı göremedi. Saha-bîlerden bir adam (Evsliler'in seyyidi Sa'd İbn Muaz):

Ya Rasulullah, ben, Sâbit'le ilgili bilgiyi senin için öğrenirim, dedi ve Sâbit'e gitti.

O'nu, evinde, başını aşağıya eğmiş olarak oturur hâl­de bulmuş ve O'na:

Hâlin nedir? diye sormuş. Oda:

Hâlim şerrlidir, kötüdür. Sabit sesini Peygamber'in sesinden fazla yükselten bir kimsedir. Onun şimdiye kadar işlediği ibadet ve ameli boşa gitmiştir. Artık Sabit, cehen­nem ehlindendir, diye cevab vermiş.

Bu adam (Sa'd İbn Muaz) da Peygamber'e gelip:

Sabit, şöyle şöyle dedi, diye haber vermiştir. Ravî Musa, dedi ki:

O Sahabî, ikinci defa Sâbit'in yanına büyük bir müjde ile dönüp gitmiştir.

Şöyle ki, Peygamber, o sahabîye:

"Sâbit'e git de O'na: Sen, cehennemlik kişilerden değilsin. Lâkin sen, cennet ehlindensin, de!" buyurmuş­tur.[3]



[1] Hucurat, 49/1 - 5.

[2] Sahih-i Buhârî, Kitabu't-Tefsir, B.279, Hbr.366, B.280, Hbr.368.

Sünen-i Tirmizî, Kitabu Tefsiru'l-Kur'ân, B.49, Hbr.348l.

[3] Sahih-i Buhârî, Kitabu't - Tefsir, B.279, Hds.367. Şahih-i Müslim, Kitabu'l - İman, B.52, Hds.187.

İbn Kesir, A.g.e. c.13, sh.7398. İmam Ahmed b. Han-bel'dea.