Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

36) İnsan Öldürmenin Haram Oluşu Ve İnsanlara Karşı Suç İşlemenin Yasaklanması - Tevhidrasullaerinortakcagrisi

36) İnsan Öldürmenin Haram Oluşu Ve İnsanlara Karşı Suç İşlemenin Yasaklanması

 

"Kim bir mü'mini kasıtlı olarak (mü'min olduğu için veya öldürmeyi helâl sayarak) öldürürse cezası, içinde ebedî kalmak üzere cehennemdir. Allah, ona gazablanmış, onu lanetlemiş ve ona büyük bir azab hazırlamıştır.[1]

"Haklı bir neden olmaksızın Allah'ın haram kıldığı bir kimseyi öldürmeyin.[2]

De ki: "Gelin, Rabinizin neleri haram kıldığını oku­yayım: O'na hiçbir şeyi ortak koşmayın, anne - babaya iyi­lik edin, yoksulluk endişesiyle çocuklarınızı öldürmeyin; sizin de, onların da rızıklarını biz vermekteyiz; çirkin kötülüklerin (fuhuş) açığına da, gizli olanına da yaklaşmayın. Hakka dayalı olma dışında Allah'ın (öldürülmesini) haram kıldığı kimseyi öldürmeyin. İşte, bunlarla size tavsiye (emr) etti. Umulur ki, akıl erdirirsiniz.[3]

Ebu Hureyre (r.a.)'dan;

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Helak edici olan yedi şeyden çekininiz:

Allah'ın haram kıldığı bir canı öldürmek. Haklı öldü­ren müstesna.[4]

Cabir b. Abdullah (r.a.)'dan; Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Şübhesiz ki, sizin kanlarınız ve mallarınız, şu belde­nizde, şu ayınızda, şu gününüzün hürmeti gibi birbirinize haramdır.

Dikkat edin! Cahiliyyet umuruna (işlerine) aid her şey ayaklanmm altına konmuştur. Cahiliyyet devrinin kan dâvaları sakıttır. Bize aid kan dâvalarından ilk iskat etti­ğim dâva, İbn Rabiatebni'l - Haris'in kan davasıdır.[5]

Ebu Hureyre (r.a.)'dan;

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Sakın sizin biriniz, silahını (çıkarıp da) din kardeşi­ne işaret etmesin. Çünkü işaret eden kimse bilmez, belki şeytan eline hız verip çeker de (din kardeşini vurur), bu suretle cehennemde bir çukura yuvarlanır.[6]

Abdullah İbn Mes'ud (r.a.)'dan; Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Müşlümana sövmek fısk, onunla kıtal (savaş) etmek küfürdür.[7]

 



[1] Nisa, 4/93.

[2] İsra, 17/33.

[3] En'am, 0/151.

[4] Sahih-i Buhârî, Kitabu'l - Vesaya, B.24, Hds.29. Sahih-i Müslim, Kitabu'l - İman, B.38, Hds.145. Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Vesaya, B.10, Hds.2874. Sünen-i Neseî, Kitabu'l - Vesaya, B.12, Hds.3652.

[5] Sahih-i Müslim, Kitabu'l - Hacc. B.19, Hds.147.

Sahih-i Müslim, Kitabu'l - Hacc. B.19, Hds.147. Sahih-i Buhârî, Kitabu'l - Hudud, B.10, Hds. 14 (Karnen)

Kitabu'l - Hacc, B.133, Hds.212 - 215. Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l - Menasık, B.84, Hds.3074. Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Menasık, B.56, Hds.1905. Sünen-i Tirmizî, Kitabu Tefsiru'l - Kur'ân, B.10, Hds.3281. Sünen-i Dârimî, Kitabu Menasiku'l - Hacc, B.34, Hds. 1852.

[6] Sahih-i Buhârî, Kitabu'l - Fiten, B.7, Hds.21.

Ayrıca bkz. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l - Fiten, B.4, Hds.2250.

[7] Sahih-i Buhârî, Kitabu'l - İman, B.36, Hds.41. Sahih-i Müslim, Kitabu'l - İman, B.28, Hds. 116. Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l - Fiten, B.4, Hds.3939 - 3941. Sünen-i Neseî, Kitabu Tahrimu'd-Dem, B.27, Hds.4088-4095