44) İnsanların Şeref Ve Şahsiyeti İle Bu Konuda Uluorta Konuşmanın Yasaklanması - Tevhidrasullaerinortakcagris
44) İnsanların Şeref Ve Şahsiyeti İle Bu Konuda Uluorta Konuşmanın Yasaklanması
"Çirkin utanmazlıkların (fuhşun) iman edenler içinde yaygınlaşmasından hoşlananlara, dünyada ve ahirette acıklı bir azab vardır. Allah bilir, siz ise bilmiyorsunuz.[1]
Abdullah b. Amr (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Müslüman, dilinden ve elinden müslümanlann selâmette kaldığı kimsedir. Muhacir de, Allah'ın nehyettiği şeyleri terk edendir.[2]
Ümmü'l - Mü'minin Aişe (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Ya Aişe, dillerinden kurtulmak için ikram olunan kimseler, insanların en şerlilerindendir.[3]
Ebu Hureyre (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Her işittiğini söylemek, bir insana yalan namına kâfidir.[4]
Ebu Hureyre (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Birbirinize hasedlik çekmeyin. Müşteri kızıştırmayın. Birbirinize buğzetmeyin. Birbirinize sırt çevirmeyin. Biriniz, diğerinin pazarlığı üzerine satış yapmasın. Kardeş olun ey Allah'ın kulları!
Müslüman, müslümanın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu yardımsız bırakmaz, onu tahrik etmez. -Üç defa kalbini işaret ederek- Takva şuradadır. Kişiye kötülük namına, müslüman kardeşini tahkir etmesi kâfidir. Müslümanın her şeyi, kam, malı ve ırzı, müslümana haramdır.[5]
İbn Ömer (r.a.) anlatıyor:
Rasulullah (s.a.s.), minbere çıkarak, yüksek sesle konuştu:
"Ey diliyle müslüman olup iman kalbine işlememiş olanlar güruhu, müslümanları üzmeyin, onları ayıplamayın ve onlann kusurlarını araştırmayın!
Şurası muhakkaktır ki, her kim müslüman kardeşinin ayıbını araştırırsa, Allah, onun ayıbını ortaya koyar ve Allah, her kimin ayıbını meydana koyarsa, evinin içinde bile olsa onu, kepaze eder."
Nâfı dedi ki:
İbn Ömer, bir gün Beytullah'a (veya Kabe'ye) bakarak şöyle dedi:
Sen, ne büyüksün ve senin kudsiyetin ne büyüktür! Mü'min ise, Allah katında kudsiyet bakımından senden daha büyüktür. [6]
[1] Nur, 24/19.
[2] Sahih-i Buhârî, Kitabu'r - Rikak, B.26, Hds.71. Sahih-i Müslim, Kitabu'l - İman, B.14, Hds. 64 - 66. Sünen-i Neseî, Kitabu'l - İman, B.9, Hds.4963. Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Cihad, B.2, Hds.2481. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l İman, B.12, Hds.2762. Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l - Fiten, B.2, Hds.3934.
[3] Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Edeb, B.6, Hds.4793.
[4] Sahih-i Müslim, Mukaddime, B.3, Hds.5.
[5] Sahİh-i Müslim, Kitabu'l - Biıti, ve's - Sıla, B.10, Hds.32. Sahih-i Buhârî, Kitabu'l - Edeb, B.57, Hds. 93 - 94. Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Edeb, B.46, Hds.4893.
[6] Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l - Birri ve's - Sıla, B.84, Hds.2101.
İbn Kesir, A.g.e. c.ll, sh.5809. İmam Ahmed b. Han-bel'den.
İslami Okul Okulların En Önemlisi