İslami Okul Okulların En Önemlisi
47) Tevbe İle Her Günahı Gidermeye Çalışmak - Tevhidrasullaerinortakcagrisi - 58. Sayfa
47) Tevbe İle Her Günahı Gidermeye Çalışmak
"Hep birlikte Allah'a tevbe edin ey mü'minler, umulur ki, felah bulursunuz.[1]
"Ey iman edenler, Allah'a kesin (nasuh) bir tevbe ile tevbe edin. Olabilir ki, Allah, sizin kötülüklerinizi örter ve altından ırmaklar akan cennetlere sokar. O gün Allah Peygamber'i ve O'nunlar birlikte iman etmekte olanları, küçük düşürmeyecektir. Nurları, önlerinde ve sağ yanlannda koşup parıldar. Derler ki: 'Rabbimiz, nurumuzu tamamla, bizi bağışla. Şübhesiz Sen, her şeye güç yetirensin.
"Ancak tevbe eden, iman eden ve salih amellerde bulunup davranan başka! İşte onların günahlarını Allah, iyiliklere çevirir. Allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.[2]
Kim tevbe eder ve salih amellerde bulunursa, gerçekten o, tevbesi (ve kendisi) kabul edilmiş olarak Allah'a döner.[3]
Ebu Hureyre (r.a.)'dan; Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Vallahi, ben Allah'a, günde yetmiş defadan fazla muhakkak istiğfar ve tevbe ederim.[4]
İbn Ömer (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Ey insanlar, Allah'a tevbe edin! Çünkü ben O'na, günde yüz defa tevbe ederim.[5]
Ebu Musa (r.a.) 'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Şübhesiz ki, Allah (Azze ve Celle), gündüzün günah işleyenin tevbesini kabul etmek için, geceleyin elini açar. Geceleyin günah isteyenin tevbesini kabul etmek için de gündüzün elini açai. (Bu,) tâ güneş battığı yerden doğuncaya kadar (devam eder.) [6]
Enes b. Malik (r.a.)'dan;
Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
"Allah, kulunun tevbe etmesiyle, herhangi birinizin çöl bir arazide kaybetmiş olduğu devesine ansızın tesadüf edivermesi anındaki sevincinden daha çok sevinir.[7]
Abdullah İbn Mes'ud (r.^.)'dan;
Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:
"Günahtan tevbe eden kimse, hiç günahı olmayan kimse gibidir.[8]
[1] Nur, 24/31.
[2] Tahrim, 66/8.
[3] Furkan, 25/70-71.
[4] Sahih-i Buhârî, Kitabu'd - Daavat, B.2, Hds.3. Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l - Edeb, B.57, Hds.3816. Sünen-i Tirmizî, Kitabu Tefsiru'I - Kur'ân, B.47. Hds.3474.
[5] Sahih-i Müslim, Kitabu'z - Zikr, B.12, Hds.42. Sünen-i İbn Mace, Kitabu'l - Edeb, B.47, Hds.3815. Sünen-i Tİrmizî, Kİtabu Tefsiru'l - Kur'ân, B.47, Hds.3474.
Sünen-i Dârimî, Kitabu'r - Rikak, B.15, Hds.2720. Ahmed İbn Hanbel, Kitabu'z , Zühd, c.l sh.20, Hds.33. Taberânî, A.g.e. c.l, sh.243, Hds.159. c.l sh.301, Hds.207.
[6] Sahih- i Müslim, KitabıTt - Tevbe, B.5, Hds.31.
İmam Suyutî, A.g.e. c.l, sh.491, Hds.1059, (1844). Ahmed b. Hanbel, Müsned, c.4, sh.395 ve 404'den.
[7] Sahih-i Buhârî, Kitabu'd, Daavat, B.3, Hds.5. Sahih-i Müslim, Kitabu't - Tevbe, B.l, Hds.8. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'd - Daavat, B.103, Hds.3767.
[8] Sünen- İbn Mace, Kitabu'z - Zühd, B.30, Hds.4250. İmam Suyutî, A.g.e. c.3, sh.412, Hds.3811 (9316). Taberâ-nî'nin Kebir'i ve Ebu Nuaym'ın Hilye'sinden.