58) Kölelere İhsanda Bulunmak - Tevhidrasullaerinortakcagrisi - 69. Sayfa

58) Kölelere İhsanda Bulunmak

"Allah'a ibadet edin ve O'na hiçbir şeyi ortak koşma­yın  sağ ellerinizin malik olduklarına (köle, cariye,

hizmetkâra) güzellikle davranın.[1]

"İçinizde evli olmayanları, kölelerinizden ve cariye­lerinizden salih olanları evlendirin. Eğer fakir iseler Allah, kendin fazlından onları zengin eder. Alİah, geniş (nimet sahibi)dir, bilendir.

Nikâh (imkânı) bulamayanlar, Allah, onları kendi faz­lından zenginleştirinceye kadar iffetli davransınlar. Sağ el­lerinizin malik olduğu (köle ve cariyelerden) mükatebe is­teyenler -eğer onlarda bir hayır görüyorsanız- mükatebe ya­pın. Ve Allah'ın size verdiği malından onlara verin. Dünya hayatının geçici metaını elde etmek için -ırzlarını korumak istiyorlarsa- cariyelerinizi fuhşa zorlamayın. Kim onları (fuhşa) zorlarsa, şübhesiz, onların (fuhşa) zorlanmalarından sonra Allah (onları) bağışlayandır, esirgeyendir." [2]

"Sadakalar -Allah'dan bir farz olarak- yalnızca fakir­ler, düşkünler, (zekat) işinde görevli olanlar, kalbleri (İslâm'a) ısındırılacaklar, köleler, borçlular, Allah yolunda (olanlar) ve yolda kalmış(Iar) içindir. Allah, bilendir, hü­küm ve hikmet sahibidir."[3]

el - Ma'rûr İbn Suveyd (r.a.) anlatıyor:

Ben, Rebeze köyünde Ebu Zerr'e kavuştum. Toplamı bir hullelik, yani bir ridâ ile izârdan ibaret bir takım kumaşın yarısı kendisinin, yarısı da kölesinin sırtında bulunu­yordu. Ben, kendisine böyle birer yarı parçanın her ikisi­nin sırtında ayrı ayrı bulunmasının sebebini sordum.

Bunun üzerine Ebu Zerr (r.a.) şöyle anlattı:

Ben, bir kerre bir adamla sövüştüm de onu, anasın­dan dolayı ayıpladım.

Rasulullah (s.a.s.) bana:

"Ya Eba Zerr. Onu, sen anasından dolayı mı ayıplı­yorsun? Demek ki sen, içinde henüz cahiliyyet (ahlâkı) bulunan bir kimsesin.

Hizmetçileriniz, sizin öyle kardeşlerinizdir ki, Allah onları, sizin ellerinizin altına eman etmiştir. Her kimin eli altında kardeşi bulunursa, ona, yediğinden yedirsin, giydi­ğinden giydirsin. Onlara, güçleri yetmeyecek zahmetli bir iş yüklemeyiniz. Şayet yüklerseniz, onlara yardım ediniz." buyurdu. [4]

Ebu Hureyre (r.a.)'dan;   '

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Biriniz için hizmetçisi yemeğini hazırlayıp da getir­diği zaman -ki o hizmetçi, yemeğin sıcağına, dumanına katlanmıştır- onu, kendisiyle beraber oturtsun! O da, ye­sin! Şayet yemek az olursa, eline ondan bir yudum, yahud iki yudum koyuversin.[5]

Abdullah b. Ömer (r.a.)'dan;

Bir kimse, Rasulullah (s.a.s.)'e geldi:

Ya Rasulullah, hizmetçiyi kaç kere affedeyim? dedi.

Rasulullah (s.a.s.), ona cevab vermedi.

Sonra:

Ya Rasulullah, hizmetçiyi kaç kere affedeyim? Dedi.

Rasulullah (s.a.s.):

Her gün yetmiş kere!" buyurdu.[6]

Ebu Zerr (r.a.)'dan;

Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"İki köleden hangisi, durumunuza uygun düşerse (onu himayenize alın), ona, yediğinizden yedirin giydiği­nizden giydirin. Onlardan durumu size uygun gelmeyeni satınız. Allah'ın yarattığına azab etmeyiniz.[7]