Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

62) Selâmı İade Etmek - Tevhidrasullaerinortakcagrisi - 73. Sayfa

62) Selâmı İade Etmek

 

"Evlere girdiğiniz vakit, Allah tarafından kutlu, güzel bir yaşama dileği olarak birbinize selâm verin.[1]

"Bir selâmla selâmlandiğınızda siz, ondan daha güzeliyle selâm verin, ya da aynıyla karşılık verin. Şübhesiz Allah, her şeyin hesabını tam olarak yapandır.[2]

Ebu Hureyre (r.a.)'dan;

RasuluUah (s.a.s.) şöyle buyurdu:

"Allah, Adem'i kendi sureti üzere yarattı. Boyunun uzunluğu altmış zira' idi. Allah, O'nu yarattığ zaman:

Git de, meleklerden oturmakta olan şu topluluğa selâm ver ve onların, senin selâmım nasıl karşıladıklarım dinle! Çünkü bu, hem senin, hem de zürriyetinin selâmlaş-maşıdır, buyurdu.

Bunun üzerine Âdem, meleklere:

Es - selâmu aleykum, dedi.

Onlar da:

Es - selâmu aleyke ve rahmetullahi, dediler ve se­lâmlarına, 've rahmetullahi'yi ziyade ettiler.[3]

İmran b. Hüseyn (r.a.)'dan;

Bir zat, Rasulullah (s.a.v.)'e geldi ve:

Es - Selâmualeyküm, dedi.

Rasulullah (s.a.s.) selâmını iade etti. O zat, oturdu. Rasulullah (s.a.s.): "On sevab" buyurdu. Sonra başka birisi geldi:

Es - Selâmualeyküm ve rahmetullah, dedi. Rasulullah (s.a.s.), selâmını iade etti. O zat, oturdu. Rasulullah (s.a.s.):

"Yirmi sevab" buyurdu. Sonra birisi geldi:

Es - Selâmualeykum ve rahmetullahi ve berekatu-hu, dedi.

Rasulullah (s.a.s.), ona selâmını iade etti. O zat, otur­du.

Rasulullah (s.a.s.), (bu selâma): "Otuz sevab" buyurdu. [4]

Sehl b. Muaz b. Enes (r.a.), babasından, Rasulullah (s.a.s.)'den aynı mânâda rivayet olundu. Bu rivayette şu ziyade var;

Sonra başka biri geldi, şöyle dedi:

Es - Selâmualeykum ve rahmetullahi ve berakatuhu ve mağfıretuhu.

Rasulullah (s.a.s.): "Buna, kırk sevab var." buyurdu. Rasulullah (s.a.s.):

"Faziletler, böyle olur." buyurdu. [5] Ebu Hureyre (ra.)'dan; Rasulullah (s.a.s.) şöyle buyurdu: "Sizden biriniz bir meclise vardığında selâm versin. Kalkma istediğinde yine, 'es-selâmualeyku' diye   selâm versin. Varışta verilen birinci selâm, aynhşta verilen ikinci selâmdan daha ehak değlidir.[6]



[1] Nur, 24/61.

[2] Nisa, 4/86.

[3] Sahih-i Buhârî, Kitabu'I - İsti'zan, B.l, Hds.l. Kitabu'l - Enbiye, B.l, Hds.l. Sahih-i Müslim, Kitabu'l - Cenne, B.ll, Hds.28. İmam Buhârî, Edebü'l - Müfred, B.447, Hds.978.

[4] Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Edeb, B.143, Hds.5195. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l - İsti'zan ve'l - Adab, B.2, Hds.2829.

İmam Buhârî, Edebü'l - Müfred, B.450, Hds.986. Sünen-i Dârimî, Kitabu'l - İsti'zan, B.12, Hds.2643.

[5] Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Edeb, B.I43, Hds.5196.

[6] Sünen-i Ebu Davud, Kitabu'l - Edeb, B.150, Hds.5208. Sünen-i Tirmizî, Kitabu'l - İsti'zan ve'l - Adab. B.15, Hds.2848.

İmam Buhârî, Edebü'l - Müfred, B.450, Hds.986. Taberânî, A.g.e. c.l, sh.349, Hds.257.