1) İman Etmeyenler - Yeyuzununvarisleri - 20. Sayfa

1) İman Etmeyenler

Buna rağmen bunlara ne oluyor ki, öğütten yüz çevirip duruyorlar? Sanki onlar, ürkmüş yaban eşekleri gibidtler, ars-îandan korkup kaçmışlar. Hayır, onlardan her biri, kendisine açılmış sahifelerin verilmesini ister. Hayır, onlar hiç şüphesiz antetten korkmayanlardır. Gerçek şu ki, O (Kur'ân) elbette bir öğüttür. Arukkim dilerse, öğüt alıp düşünür.[1]

Onlara karşı ap-açık ayetlerimiz okunduğu zanan, sen, o küfre sapanların yüzlerindeki red ve inkârı tanıyabilirsin. Ne­redeyse kendilerine karşı ayetlerimizi okuyanın üzerine çullanı-verecekler. De ki: Size, bundan daha kötü oîam haber vereyim mi? Ateş!... Allah, onu küfre sapanlara va'deîmiş bulunmakta­dır. Ne kötü bk duraktır![2]

Sadece Allah anıldığı zaman, ahirete inanmayanların kalbi öfkeyle kabanr. Oysa Ondan başkaları anıldığında ise, hemen sevince kapıhrlar. [3]

Bir süre indirildiğinde, bazısı basma bakar (ve) "sizi bir kimse görüyor mu?" (der), sonra sırt çevirir giderler. Gerçekten onlar, kavramayan bir topluluk olmaları dolayısıyla, Allah, on-îarm kalplerini çevirmiştir.[4]