VECDİMİN PENCERESİNDEN - Vecdiminpenceresinden - 32Hasyet

HAŞYET

İlâhî azamet karşısında insanı öyle bir haşyet sarıyor ki, konuşmak, lâf etmek, düşünmek, uzanmak, dalmak bile O'na baş kaldırmak gibi geliyor. İbadette Allah'ın liyakati alnından, ellerinden, dizlerinden ve ayaklarından yere bağlı olmak, secdeye çivilenmektir.

Ben kimim, ben, ben, ben?..

O var, ben yokum!..

Onunla görüyor, onunla işitiyor, onunla sesleniyor, onunla ayakta durabiliyor ve sonra "Ben" diyebiliyoruz.

Velîyi "mevzuunu bulamaz ki ben desin!"

Diye tarif eden Velî'ye kurban olayım!..

Sonraki: Varlık