Beytu'llah'ı Haccetmek - Kuranahkami - 7. Sayfa

BEYTU'LLAH'I HACCETMEK

«Ona yol bulmaya güç getirenlerin Bey t'i hacc (ve ziya­ret) etmesi Allah'ın insanlar üzerinde bir hak ve vecîbesidir. Kim küfreder (bunu inkâra saparsa), şüphesiz ki Allah âlem­lerden müstağnidir (hiç kimseye muhtaç değildir).» (Al-i îm-ran sûresi, âyet: 97)

«li-hâhweki «lam» harfi icab ve ilzam içindir, (alâ) har­fi bunu te'kîd mahiyetinde vücub ifâde eder. O halde hacc, gücü yeten her âkıl-bâhğ, sıhhatli müslümana farzdır.

Zührî'nin Ebû Sinan tarikiyle îbnü Abbas (R.A.)dan yap­tığı rivayette, Peygamber (S.A.V.) bize hitab ederek ezcümle buyurdular   ki:    Ey nâs! Allah haccı size farz kıldı.»

Bunun üzerine Akra, b. Hâbıs ayağa kalktı ve:  Her yıl mı,   ya Resûlüllah!?   diye sordu.   Peygamber (SA.V.)

«Eğer söyliyecek olsaydım vâcib olurdu. Vâcİb olunca da onunla amel etmezdiniz ve amel etmeğe de güç getiremezdiniz.

Hacc bir kerredir. Kim fazla yaparsa, o tatavvu' (nafile) ibâ­det olur.» [1]

Hacce güç getirmek ise, genel olarak iki kısma ayrılır: Şa­hıs ya bizzat kendisi buna güç getirebilir, veya başkasiyle güç bulabilir. îbnü Ömer (R.A.) diyor ki: Bir adam kalkıp:

— Ey Allah'ın Resulü! Hacce yol bulmaktan murad ne­dir? diye sordu.

Cenâb-ı Peygamber (S.A.V.) :

«Azık ve binittir,» buyurdular.

Güç getirmenin bâzı kısımlarını burada belirtelim:

a) Geçinme kudreti.

Yol azığına muktedir olmak demektir. Bu, umumiyetle or­ta halli bir maişetle tefsir olunur. Şöyle ki mu'tad olan maişe­tini ve sıhhatini koruyabilecek nisbette nafakaya sahip olmak.

b) Yol masrafına güç getirmek.

Bineğini tedarik kudreti olmalıdır. Ya satın almak, veya kiralamak suretiyle bu tahakkuk eder.

O halde haccın vücubunun gerçekleşmesi için, binek ve azığa, kendi nafakasından ve dönüşüne kadar çoluk-çocuğuna yetecek nafakadan başka, mesken veya onun onarımı parası, ev eşyası, san'at, âlet ve edavatı, ticarî durumunu sarsmıya-cak kadar sermayesi, borcunu ödeyecek kadar meblâğı olması gerektir.

Ayrıca haccetmek isteyen kadın ise bu şartlardan başka bir de beraberinde mahreminin bulunması, boşanmış ise idde-tinin bitmesi lâzımdır. [2]