Kuran - Y05

YAHYA (A.S.)

Orada Zekeriya Rabbine dua etti: "Rabbim bana katından tertemiz bir soy armağan et. Doğrusu Sen duaları işitensin" dedi. (3/38)

O mihrapta namaz kılarken melekler ona seslendi: "Allah sana Yahya'yı müjdeler. O Allah'tan olan bir kelimeyi (İsa'yı) doğrulayan efendi iffetli ve salihlerden bir peygamberdir." (3/39)

Zekeriyya: Rabbim! dedi, bana ihtiyarlık gelip çattığına, üstelik karım da kısır olduğuna göre benim nasıl oğlum olabilir? Allah şöyle buyurdu: İşte böyledir; Allah dilediğini yapar. (3/40)

Zekeriyya: Rabbim! (Oğlum olacağına dair) bana bir alâmet göster, dedi. Allah buyurdu ki: Senin için alâmet, insanlara, üç gün, işaretten başka söz söylememendir. Ayrıca Rabbini çok an, sabah akşam tesbih et. (3/41)

Zekeriya'yı Yahya'yı İsa'yı ve İlyas'ı da (hidayete eriştirdik.) Onların hepsi salihlerdendir. (6/85)

Kâf. Hâ. Yâ. Ayn. Sâd. (19/1)

(Bu,) Rabbinin, Zekeriyya kuluna rahmetinin anılmasıdır. (19/2)

Hani o, gizli bir sesle Rabbine niyaz etmişti: (19/3)

Rabbim! dedi, benden (vücudumdan), kemiklerim zayıfladı, saçım başım ağardı. Ve ben, Rabbim, sana (ettiğim) dua sayesinde hiç bedbaht olmadım. (19/4)

Doğrusu ben, arkamdan iş başına geçecek olan yakınlarımdan endişe ediyorum. Karım da kısırdır. Tarafından bana bir veli (oğul) ver. (19/5)

"Bana mirasçı olsun. Yakup oğullarına da mirasçı olsun. Rabbim onu (kendisinden) razı olunan(lardan) kıl." (19/6)

(Allah buyurdu:) "Ey Zekeriya şüphesiz biz seni adı Yahya olan bir çocukla müjdelemekteyiz; biz bundan önce ona hiçbir adaş kılmamışız." (19/7)

Zekeriyya: Rabbim! dedi, karım kısır olduğu, ben de ihtiyarlığın son sınırına vardığım halde, benim nasıl oğlum olabilir? (19/8)

Allah: Öyledir, dedi; Rabbin: O bana kolaydır. Daha önce, sen hiçbir şey değilken seni de yaratmıştım, buyurdu. (19/9)

O: Rabbim! dedi, (çocuğum olacağına dair) bana bir işaret ver. Allah: Sana işaret, sapasağlam olduğun halde üç gün insanlarla konuşamamandır, buyurdu. (19/10)

Bunun üzerine Zekeriyya, mâbetten kavminin karşısına çıkarak onlara: "Sabah akşam tesbihte bulunun" diye işaret verdi. (19/11)

(Çocuğun doğup büyümesinden sonra ona dedik ki:) "Ey Yahya Kitabı kuvvetle tut." Daha çocuk iken ona hikmet verdik. (19/12)

Katımızdan ona bir sevgi duyarlılığı ve temizlik (de verdik). O çok takva sahibi biriydi. (19/13)

Ana ve babasına itaatkardı ve isyan eden bir zorba değildi. (19/14)

Ona selam olsun; doğduğu gün öleceği gün ve diri olarak yeniden-kaldırılacağı gün de. (19/15)

Zekeriyya'yı da (an). Hani o, Rabbine şöyle niyaz etmişti: Rabbim! Beni yalnız bırakma! Sen, vârislerin en hayırlısısın, (her şey sonunda senindir). (21/89)

Onun duasına icabet ettik kendisine Yahya'yı armağan ettik eşini de doğurmaya elverişli kıldık. Gerçekten onlar hayırlarda yarışırlardı umarak ve korkarak bize dua ederlerdi. Bize derin saygı gösterirlerdi. (21/90)