074- MÜDDESSİR SURESİ - Abdulbaki - 74. Sayfa

74- MÜDDESSİR SURESİ

(1. âyeti ey elbisesiyle başını örten diye başladığı için bu anlama gelen Müddessir adı verilmiştir.)

Rahman ve Rahîm Allah Adıyla

1- Ey elbisesiyle başını örten.350[1]

[1] Hz. Muhammed (s.a.a)'e, ilk olarak 87. sûrenin ilk âyetleri vahyedilmiş, ondan sonra üç yıl vahiy kesilmiştir. Bir gün gökten bir ses duymuş, başını kaldırıp bakınca Hıra dağında, üç yıl önce kendisine gelen meleğin yerle gök arasında bir kürsüde oturduğunu görüp korkarak evine dönmüş, beni örtün, beni örtün demiş, örtülüp bürününce bu sûre vahyedilmiştir (al-Tecrid, 1. Babu keyfe kane bed'ül-vahyi ila Rasûlillahi sallallahu aleyhi ve sellem, 5-6).

2- Kalk da korkut.

3- Ve Rabbini büyük bil.

4- Ve elbiseni temizle.351[2]

[2] "Elbiseni temizle" den murat, özünü temizle, arıt demektir diyenler de vardır.

5- Ve putlardan çekin.

6- Ve birşeyi, daha fazlasını elde etmek için ve başa kakarak verme.

7- Ve Rabbine dayan, sabret.

8- O boru, çalınınca.

9- Artık o gündür pek güç bir gün.352[3]

[3] Borudan maksat Sûr'dur.

10- Kâfirlere kolay değildir.

11- Bırak beni ve yarattığımı yapayalnız.

12- O yarattığımı ki yarattım ve ona hayliden-hayli mal verdim. 353[4]

[4] Müslümanlığın en çetin düşmanlarından biri olan Mugıyra oğlu Velid hakkındadır. Pek zengindi. On üç ve bir rivâyete göre yedi oğlu vardı. Bunlardan Halid, Hişâm, Ammâre Müslüman oldular.

13- Gözlerinin önünde duran oğullar verdim.

14- Ve onun geçimini yaydım da yaydım.

15- Sonra da daha fazlalaştırmamı umar.

16- Hayır, mümkün değil; şüphe yok o, delillerimize karşı adamakıllı inada girişti.

17- Ben de onu, rahat ve huzur yüzü görmeyeceği bir azâba uğratacağım.

18- Şüphe yok ki o, iyice bir düşündü de kendince ölçtü-biçti.

19- Geberesice nasıl da ölçtü-biçti.

20- Sonra gene de geberesice, nasıl da ölçütü-biçti.

21- Sonra baktı.

22- Sonra kaşını çattı, suratını astı,

23- sonra ardını döndü ve ululanmaya kalkıştı.

24- Derken bu, ancak dedi, eskiden beri söylenegelen bir büyü.

25- Bu ancak insan sözü.

26- Onu yakıcı cehenneme atarım.

27- Ve bilir misin, nedir yakıcı cehennem?

28- Yakar bitirir de gene bırakmaz.

29- Derileri tamâmıyla yakar kavurur.

30- On dokuz memûru vardır.354[5]

[5] Mâlik'le berâber. On dokuz cins, on dokuz saf da diyenler de vardır. Güçlü kuvvetli bir adam olan Kilde oğlu Üseyyid, ben onların on yedisine yeterim, ikisiyle siz başa çıkın demişti. Buna göre cins ve saf diyenler tevilde bulunmuşlardır.

31- Ve biz, cehennem memûrlarını, meleklerden tâyin ettik ve kendilerine kitap verilenlerin iyiden-iyiye anlayıp inanmaları için ve inananların inancını arttırsın ve kendilerine kitap verilenlerle inananlar, şüpheye düşmesinler ve gönüllerinde hastalık olanlar ve kâfirlerse, Allah bununla, bu örnekle neyi kastediyor ki desinler diye sayılarını on dokuz olarak taktîr ettik. İşte böylece Allah, bildiğini saptırır ve dilediğini doğru yola sokar ve Rabbinin ordusu ne kadardır, ancak Allah bilir ve bu, insanlara bir öğüttür ancak.

32- Hayır, gerçekten de andolsun aya.

33- Ve andolsun çekilip giderken geceye.

34- Ve ışıklanıp doğarken güne.

35- Cehennem, şüphe yok ki pek büyük mahlûklardan biridir.

36- Korkutucudur insanları.

37- Sizden, ileri geçip itâat edenleri ve geri kalıp isyâna dalanları.

38- Herkes, kazancına bağlıdır.

39- Ancak sağ taraf ehli başka.

40- Cennetlerdedir onlar, soralar, konuşurlar.

41- Mücrimlerin hâlinden.

42- Nedir derler cehenneme sokan sizi?

43- Derler ki: Namaz kılmazdık.

44- Ve yoksulu doyurmazdık.

45- Ve boş lâflarla azgınlığa dalanlarla biz de dalardık.

46- Ve cezâ gününü yalanlardık.

47- Bize ölüm gelip çatıncaya dek.

48- Derken şefâatçilerin şefâati fayda vermez onlara.

49- Derken ne oluyor onlara ki öğütten, Kur'ân'dan yüz çevirmedeler, kaçmadalar.

50- Sanki yabâni eşeklerdir onlar da.

51- Arslandan kaçıyorlar.

52- Hayır, onların herbiri, ister ki apaçık sahîfeler verilsin onlara.

53- Hayır, öyle değil, onlar, âhiretten korkmazlar.

54- Gerçekten de Kur'ân, bir öğüttür.

55- Artık dileyen, öğüt alır onunla.

56- Ve Allah'ın dilediğinden başkası öğüt alamaz; odur çekinilmeye değer ve yarlıgayıp suçları örter.