081- TEKVİR SURESİ - Abdulbaki - 81. Sayfa

81- TEKVİR SURESİ

(Sûre, "Güneş dürülünce" diye başladığı için dürmek anlamına Tekvîr sûresi denmiştir. Dürüldü anlamına Küvviret de denir. Mekkîdir, yirmi dokuz âyettir.)

Rahman ve Rahîm Allah Adıyla

1- Güneş dürülünce.

2- Ve yıldızlar kararınca.

3- Ve dağlar yürütülünce.

4- Ve dişi develer bile başı boş bırakılınca.

5- Ve vahşi hayvanlar bile bir araya toplanınca.

6- Ve denizler, coşup kabarınca.

7- Ve insanlar, haldeşleriyle birleşince.

8- Diri-diri gömülen kıza sorulunca. 371[1]

[1] Kur’ân'ın birçok yerlerinde tekrarlanıp menedilen, kızları diri diri gömmek geleneğine işaret edilmektedir.

9- Hangi suç yüzünden öldürüldün diye.

10- Ve sahîfeler dağılınca.

11- Ve göğün perdesi kaldırılınca.

12- Ve cehennem alevlendirilince.

13- Ve cennet yaklaştırılınca.

14- Herkes bilir ne hazırladığını.

15- Artık andolsun dönüp kaybolan.

16- Doğup yürüyen ve burçlarına giren yıldızlara.

17- Ve geçmeye başladığı çağda, geceye.

18- Ve ışıdığı çağda, sabaha.

19- Şüphe yok ki Kur'ân, büyük bir elçinin sözüdür. 372[2]

[2] Büyük elçi diye anılan ve diğer vasıflarla övülen, 23. âyetteki "Onu, apaydın tan yerinde gördü" sözündeki karineden açıkça anlaşıldığı gibi Cebrâil'dir.

20- Kuvvetlidir, arş sâhibinin katında kadri yüce.

21- İtâat edilir, emniyetlidir de.

22- Sizinle konuşan, deli değildir.

23- Ve andolsun, onu, apaydın tanyerinde gördü.

24- Arkadaşınız, gizli şeyler hakkında da nekes değildir.

25- Ve Kur'ân, taşlanmış Şeytan'ın sözü de değildir.

26- Artık nereye gidiyorsunuz öyleyse?

27- O, bütün âlemlere bir öğüttür ancak.

28- Ve hele içinizden doğru hareket etmek isteyene.

29- Ve isteyemezsiniz, âlemlerin Rabbi Allah istemedikçe.