091- ŞEMS SURESİ - Abdulbaki - 91. Sayfa

91- ŞEMS SURESİ

(İlk âyette güneş anlamına gelen bu kelime geçtiği için bu ad verilmiştir. On beş âyettir, Mekkîdir.)

Rahman ve Rahîm Allah Adıyla

1- Andolsun güneşe ve ışığına.

2- Ve ondan ışık aldığı, ardına düşüp seyrettiği zaman aya.

3- Ve ışıdığı zaman güne.

4- Ve kapladığı zaman geceye.

5- Ve göğe ve onu kurana.

6- Ve yere ve onu döşeyene.

7- Ve cana ve âzasını düzüp koşana.

8- Derken ona kötülüğünü de, çekinmesini de ilham etmiştir.

9- Andolsun ki kim, özünü iyice temizlemişse kurtulmuştur, murâdına ermiştir.

10- Ve andolsun ki kim, özünü kirletmiş, kötülüğe gömmüşse ziyana girmiştir.

11- Semûd, azgınlığıyle yalanlamıştı.

12- O zaman ki en bahtsızları atılmıştı da.

13- Derken Allah'ın Peygamberi, bu demişti onlara, Allah'ın dişi devesi, çekinin ondan ve suvarılmasından.388[1]

[1] Allah'ın peygamberi, Hz. Sâlih'tir.

14- Derken yalanlamışlardı onu da ayaklarını kesip öldürmüşlerdi deveyi, derken Rableri de suçları yüzünden onları helâk etmişti de orasını düzleyivermişti.

15- Bu işin sonundan korkmazdı ki.