100 – ADİYAT SURESİ - Alibulac - 100. Sayfa

100 – ADİYAT SURESİ

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Soluk soluğa koşan (at)lara andolsun, (1)

(Tırnaklarıyla) Ateş saçanlara, (2)

Sabah vakti baskın yapanlara. (3)

Derken, orada tozu dumana katanlara, (4)

Bununla bir (düşman) topluluğun orta yerine kadar dalanlara. (5)

Gerçekten insan, Rabbine karşı nankördür. (6)

Ve gerçekten, kendisi buna şahiddir. (7)

Muhakkak o, mal sevgisinden dolayı (bencil ve cimri tutumundan) çok katıdır. (8)

Yine de bilmeyecek mi? Kabirlerde olanların 'deşilip dışa atıldığı,' (9)

Göğüslerde olanların derlenip-devşirildiği zamanı? (10)

Şüphesiz, o gün Rableri, kendilerinden gerçekten haberdardır. (11)