015 HİCR SURESİ - Gultekinonan - 15. Sayfa

15 HİCR SURESİ

15/1. Elif, Lam, Ra. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kuran'ın ayetleridir84.
15/2. O küfredenler müslüman olmayı nice kereler dileyecekler.
15/3. Onları bırak; yesinler, yararlansınlar ve onları (boş) emel oyalaya-dursun. İlerde bileceklerdir.
15/4. Biz, kendisi için bilinen (takdir edilmiş) bir kitap olmaksızın hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmadık.
15/5. Hiç bir ümmet kendi ecelini ne öne alabilir, ne de onlar ertelenebilirler.
15/6. Onlar: "Ey kendisine kitap indirilen (Muhammed). Gerçekten sen cinlenmiş (bir deli)sin" dediler.
15/7. "Eğer doğruyu söylüyor isen, bizlere melekleri getirmeli değil miydin?"
15/8. Hak olmaksızın biz melekleri indirmeyiz. O zaman da onlara göz açtırılmaz.
15/9. Hiç şüphesiz, zikri (Kuran'ı) biz indirdik biz; onun koruyucuları da gerçekten biziz.
15/10. Andolsun, senden önce geçmiş topluluklara da elçiler gönderdik.
15/11. Onlara herhangi bir elçi gelmeyegörsün, mutlaka onunla alay ederlerdi.
15/12. Böylece biz onu (alayı), suçlu-günahkarların kalplerine sokarız.
15/13. Onlar ona (indirilen kitaba) inanmazlar, oysa ki öncekilerin sünneti geçmiştir.
15/14. Onların üzerlerine gökyüzünden bir kapı açsak, ordan yukarı yükselseler de,
15/15. Mutlaka: "Gözlerimiz döndürüldü, belki biz büyülenmiş bir topluluğuz" diyeceklerdir.
15/16. Andolsun, gökte burçlar kıldık ve onu gözleyenler için süsledik.
15/17. Ve onu her kovulan şeytandan koruduk.
15/18. Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa, onu da parlak bir ateş izler.
15/19. Yere (gelince,) onu döşeyip-yaydık, onda sarsılmaz-dağlar bıraktık ve onda her şeyden ölçüsü belirlenmiş ürünler bitirdik.
15/20. Ve orda sizler için ve kendisine rızık vericiler olmadığınız kimseler (varlıklar ve canlılar) için geçimlikler kıldık.
15/21. Hiç bir şey yoktur ki, hazineleri bizim katımızda olmasın; ancak onu belirlenmiş bir miktar olarak indiririz.
15/22. Ve aşılayıcılar olarak rüzgarları gönderdik, böylece gökten su indirdik de sizleri suladık. Oysa siz onun hazine-koruyucuları değilsiniz.
15/23. Şüphesiz biz, gerçekten biz yaşatr ve öldürürüz ve varis olanlar biziz.
15/24. Andolsun sizden öne (veya önceden) geçenleri bilmişizdir; ve (yine) andolsun, geride kalanları da bilmişizdir.
15/25. Ve şüphesiz senin rabbin, O, onları haşredecektir. Gerçekten O, hüküm ve hikmet sahibidir, bilendir.
15/26. Andolsun insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.
15/27. Ve Cann'ı da daha önce 'nüfuz eden kavurucu' ateşten yaratmışlık.
15/28. Hani rabbin meleklere demişti: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan bir beşer yaratacağım."
15/29. "Ona bir biçim verdiğimde ve ona ruhumdan üfürdüğümde hemen ona secde ederek (yere) kapanın."
15/30. Böylece meleklerin tümü, topluca secde etti.
15/31. Ancak İblis, secde edenlerle birlikte olmaktan kaçınıp-dayattı.
15/32. Dedi ki: "Ey İblis, sana ne oluyor, secde edenlerle birlikte olmadın?"
15/33. Dedi ki: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattığın beşere secde etmek için var değilim."
15/34. Dedi ki: "Öyleyse ondan (cennetten) çık, çünkü sen kovulmuş-bulunmaktasın."
15/35. "Ve şüphesiz, din gününe kadar lanet senin üzerinedir."
15/36. Dedi ki: "Rabbim, öyleyse onların dirileceği güne kadar bana süre tanı."
15/37. Dedi ki: "Öyleyse, sen (kendisine) süre tanınanlardansın."
15/38. "Bilinen günün vaktine kadar."
15/39. Dedi ki: "Rabbim, beni kışkırttığın şeye karşılık, andolsun, ben de yeryüzünde onlara, (sana başkaldırmayı ve dünya tutkularını) süsleyip-çekici göstereceğim ve onların tümünü mutlaka kışkırtıp-saptıracağım."
15/40. "Ancak onlardan muhlis olan kulların müstesna."
15/41. (Tanrı ) Dedi ki: "İşte bu, bana göre dosdoğru olan yoldur."
15/42. "Şüphesiz, kışkırtılıp-saptırılmışlardan sana uyanlar dışında, seni benim kullarım üzerinde zorlayıcı hiç bir gücün yoktur."
15/43. "Ve hiç şüphe yok, onların tümünün buluşma yeri cehennemdir."
15/44. Onun yedi kapısı vardır; onlardan her bir kapı için bir grup ayrılmıştır.
15/45. Gerçekten takva sahibi olanlar, cennetlerde ve pınar başlarındadır.
15/46. Oraya esenlikle ve güvenlikle (aminiyn) girin.
15/47. Onların göğüslerinde kinden (ne varsa tümünü) sıyırıp-çektik, kardeşler olarak tahtlar üzerinde karşı karşıyadırlar.
15/48. Orda onlara hiç bir yorgunluk dokunmaz ve onlar ordan çıkarılacak değildirler.
15/49. Haber ver kullarıma; şüphesiz ben, ben bağışlayanım, esirgeyenim.
15/50. Ve şüphesiz azabım; o acıklı bir azaptır.
15/51. Onlara İbrahim'in konuklarından haber ver.
15/52. Yanına girdiklerinde "Selam" demişlerdi. O da: "Biz sizden korkmaktayız" demişti.
15/53. Dediler ki: "Korkma biz sana bilgin bir çocuk müjdelemekteyiz."
15/54. Dedi ki: "Bana ihtiyarlık gelip-çökmüşken mi müjdeliyorsunuz? Beni ne ile müjdelemektesiniz?"
15/55. Dediler ki: "Seni çerçekle müjdeledik; öyleyse umut kesenlerden olma."
15/56. Dedi ki: "Ey elçiler, (bunun dışında, diğer) işiniz ne?"
15/57.
15/58. Dediler ki: "Gerçekte biz, suçlu-günahkar olan bir topluluğa gönderildik."
15/59. "Ancak Lut ailesi hariçtir; biz onların tümünü muhakkak kurtara-cağız."
15/60. "Ama karısını (kurtaracaklarımız) dışında tuttuk, o, geride kalanlardandır."
15/61. Böylelikle elçiler Lut ailesine geldiklerinde,
15/62. (Lut) Dedi ki: "Sizler gerçekten münker bir kavimsiniz."
15/63. "Hayır" dediler. "Biz sana, onların hakkında kuşkuya kapıldıkları şeyle geldik."
15/64. "Sana gerçeği getirdik, Biz şüphesiz doğru söyleyenleriz."
15/65. "Hemen ehlini (aileni) gecenin bir bölümünde yola çıkar, sen de onların ardından git ve sizden hiç kimse arkasına bakmasın; buyrulduğunuz yere gidin."
15/66. Ve onlara şu buyruğu verdik (kaza): "Sabaha çıkarlarken onların arkası mutlaka kesilecektir."
15/67. Şehir ehli birbirlerine müjdeler vererek geldi.
15/68. (Lut onlara) "Bunlar benim konuğumdur, beni utandırıp-dillere düşürmeyin" dedi.
15/69. "Tanrı'dan korkup-sakının ve beni küçük düşürmeyin."
15/70. Dediler ki: "Biz seni 'herkes(in işin)e karışmaktan' alıkoymamış mıydık?"
15/71. Dedi ki: "Eğer yapmak-istiyorsanız, işte bunlar benim kızlarım."
15/72. Ömrüne andolsun ki, onlar, sarhoşlukları içinde kör-sersemdiler.
15/73. Derken, tan yerinin ağarma vaktine girdiklerinde onları (o korkunç ve dayanılmaz) çığlık yakalayıverdi.
15/74. Anında (yurtlarının) üstünü altına çevirdik ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taş yağdırdık.
15/75 Elbette bunda 'derin bir kavrayışa sahip olanlar' için gerçekten ayetler vardır.
15/76. O (şehir de) gerçekten bir yol üstünde (hala) durmaktadır.
15/77. Elbette, bunda inançlılar için gerçekten bir ayet vardır.
15/78. Eyke halkı da gerçekten zalim kimselerdi.
15/79. Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün)dedir (lebi'imamin) VEYA her ikisi de Levh-i Mahfuz'dadır.
15/80. Andolsun, Hicr halkı da gönderilen(elçi)leri yalanlamışlardı.
15/81. Onlara ayetlerimizi vermiştik de ondan yüz çevirmişlerdi.
15/82. Dağlardan güvenli (aminiyn) evler yontuyorlardı.
15/83. Derken, sabah vaktine girdiklerinde onları o dayanılmaz-çığlık yakalayıverdi.
15/84. Buna rağmen kazandıkları şeyler, (uğrayacakları sondan kurtulmak için) onlara yetmedi.
15/85. Biz, gökleri, yeri ve her ikisinin arasındakilerini hakkın dışında (herhangi bir amaçla) yaratmadık. Hiç şüphesiz o saat de yaklaşarak gelmektedir; öyleyse (onlara karşı) güzel davranışlarla davran.
15/86. Çünkü rabbin, yaratan ve bilenin ta kendisidir.
15/87. Andolsun, sana çiftlerden yediyi ve büyük Kuran'ı verdik.
15/88. Sakın onlardan bazılarını yararlandırdığımız şeylere gözünü dikme, onlara karşı hüzne kapılma, inançlılar için de (şefkat) kanatlarını ger.
15/89. Ve de ki: "Şüphe yok, ben apaçık bir uyarıcıyım."
15/90. Parça ayırıcılarına indirdiğimiz gibi,
15/91. Ki onlar Kuranı parça-parça kıldılar.
15/92. Rabbine andolsun, onların tümüne (bunu) soracağız.
15/93. Yapmakta oldukları şeyleri.
15/94. Öyleyse sana buyrulanı açıkça söyle ve müşriklere aldırış etme.
15/95. Şüphesiz o alay edenlere (karşı) biz sana yeteriz.
15/96. Ki onlar, Tanrı ile beraber başka tanrıları (ortak) kılmaktadırlar; onlar yakında bilip-öğreneceklerdir.
15/97. Andolsun, onların söylemekte olduklarına karşı senin göğsünün daraldığını biliyorum.
15/98. Sen rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol.
15/99. Ve yakin sana gelinceye kadar rabbine ibadet et.