075 KIYAMET SURESİ - Gultekinonan - 75. Sayfa

75 KIYAMET SURESİ

75/1. Hayır, kalkış (kıyamet) gününe and ederim.
75/2. Ve yine hayır; kendini kınayıp duran nefse de and ederim.
75/3. İnsan, onun kemiklerini bizim kesin olarak bir araya getirmeyeceğimizi mi sanıyor?
75/4. Evet onun parmak uçlarını dahi derleyip-(yeniden) düzene koymaya güç yetırenleriz.
75/5. Ancak insan, gelecekte de (emameh) suç işlemek / fücura devam etsin ister'. (Çeşitli şekillerde çevrilen bir ayet...)
75/6. "Kıyamet günü ne zamanmış" diye sorar.
75/7. Ama göz 'kamaşıp da kaydığı',
75/8. Ay karardığı,
75/9. Güneş ve ay birleştirildiği zaman;
75/10. İnsan o gün: "Kaçış nereye?" der.
75/11. Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok.
75/12. O gün, 'sonunda varılıp karar kılınacak yer (müstakar)' yalnızca rabbinin katıdır.
75/13. İnsana o gün, önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.
75/14. Hayır; insan, kendi nefsine karşı bir basirettir.
75/15. Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile.
75/16. Onu (Kuran'ı, kavrayıp belletmek için) aceleye kapılıp dilini onunla hareket ettirip-durma.
75/17. Şüphesiz, onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak bize ait (bir iş)tir.
75/18. Şu halde, biz onu okuduğumuz zaman, sen de onun okunuşunu izle.
75/19. Sonra muhakkak onu açıklamak bize ait (bir iş)tir.
75/20. Hayır; siz çarçabuk geçmekte olanı (dünyayı) seviyorsunuz.
75/21. Ve ahireti terkedip-bırakıyorsunuz.
75/22. O gün yüzler ışıl ışıl parlar.
75/23. Rablerine bakıp-durur.
75/24. O gün, öyle yüzler vardır ki kararmış-ekşimiştir.
75/25. Kendisine, beli büken işlerin yapılacağını anlamaktadır.
75/26. Hayır; can, köprücük kemiğine gelip dayandığı zaman,
75/27. "Son müdahaleyi yapacak kim" denir.
75/28. Artık gerçekten, kendisi de bir ayrılık olduğunu anlamıştır.
75/29. (Ölüm korkusundan) Ayaklar birbirine dolaştığında;
75/30. O gün sevk yalnızca rabbinedir.
75/31. Fakat o, ne doğrulamış ne de namaz kılmıştı.
75/32. Ancak o, yalanlamış ve yüz çevirmişti.
75/33. Sonra çalım satarak ehline (yakınlarına) gitmişti.
75/34. Sen buna müstahaksın, dahasına müstahaksın.
75/35. Yine müstahaksın, dahasına da müstahaksın.
75/36. İnsan, 'kendi başına ve sorumsuz' bırakılacağını mı sanıyor?
75/37. Kendisi akıtılan meniden bir damla su değil miydi?
75/38. Sonra bir alak oldu, derken (Tanrı, onu) yarattı ve bir 'düzen içinde biçim verdi'.
75/39. Böylece ondan, erkek ve dişi olmak üzere çift kıldı.
75/40. (Öyleyse Tanrı) Ölüleri diriltmeye güç yetiren değil midir?