100 – ADiYAT SURESi - Talat - 100. Sayfa

100-ÂDİYAT SÛRESİ

 Kur'ân-ı Kerîm'in yüzüncü sûresi olup 11 âyetten müteşekkildir. Mekke'de Asr sûresinden sonra nazil olmuştur. Koşmak manâsındaki"' 'advan" dan koşanlar demek olan âdiyat'a yemin edildiği için sûreye bu ad verilmiştir.

 Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

 1-6- Ses çıkararak koşan, koşarken tırnaklarıyla kıvılcımlar çıkaran, sabah vakti düşmana baskın yapan, o baskında toz koparan ve onunla düşman topluluğunun ortasına giden atlara yemin ederim ki, insan Rabbine karşı çok nankördür.
 7-          Şüphesiz, (kendi davranışlarıyla) o da buna şâhiddir.
 8-         Mal sevgisi de son derece şiddetlidir.
 9-10-   O  nankör  insan,   kabirlerin   içindekiler  çıkarıldığı  ve   kalplerin  içindekiler açıklandığı zaman; halâ (Rablarının nimetlerini) bilmeyecek mi?
 11-      Şüphesiz o gün Rabları, onların yaptıklarından hakkıyla haberdârdır.