091 – SEMS SURESi - Talat - 91. Sayfa

91. ŞEMS SÛRESİ

 Kur'ân-ı Kerim'in doksan birici sûresi olup 15 âyetten müteşekkildir. Mekke 'de Kadir sûresinden sonra nazil olmuştur, ilk âyetinde, güneş manasına gelen Şems'e yemin edildiği için sûreye bu ad verilmiştir.

 Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

 1-10- Güneşe ve aydınlığına, onu takip eden aya, güneşi çıkaran gündüze. onu örten geceye, göğe ve onu yükseltene, yere ve onu yayana, nefse ve onu şekillendirene, sonra da ona kötülüğünü ve takvasını ilham edene yemin ederim ki, nefsini temizleyen iflah olmuş, onu günâh ile örtüp gizleyen de hüsrana uğramıştır.
 11-12-Semûd kavmi, içlerinden en azgını, deveyi kesmek üzere ayaklanınca, azgınlıkları sebebiyle Peygamberlerini yalanlamıştı.
 13- Allah'ın Peygamberi onlara "Allah'ın devesine ve onun su içme hakkına dokunmayın" demişti.
 14-15- Fakat onlar Peygamberi yalanlamışlar ve deveyi kesmişlerdi. Bunun üzerine Rabları da onları akıbetinden hiç korkmadan, günâhları sebebiyle helak ve yerle bir etmişti.