098 – BEYYiNE SURESi - Talat - 98. Sayfa

98. BEYYİNE SÛRESİ

 Kur'ân-ı Kertm'in doksan sekizinci sûresi olup 6 âyetten müteşekkildir. Medine'de Talâk sûresinden sonra nazil olmuştur. Sûrenin ilk âyetinde apaçık delil manasına gelen "beyyine" den söz edildiği için, ona bu ad verilmiştir.

 Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

 1-3- Kitap ehlinden ve müşriklerden inkâr edenler, kendilerine apaçık bir delil, içinde dosdoğru hükümlerin yer aldığı tertemiz sahîfeleri okuyan bir Peygamber gelmedikçe küfürlerinden vazgeçecek değillerdi.
 4-         Fakat kendilerine kitap verilmiş olanlar, ancak kendilerine apaçık delil geldikten sonra ayrılığa düşmüşlerdir.
 5-         Oysa onlar, dîni yalnız Allah'a hâs kılarak ve doğruya yönelerek Allah'a ibadet etmekten, namazı dosdoğru kılmaktan ve zekatı vermekten başka bir şeyle emrolunmamışlardı. Zira dosdoğru dîn bu idi.
 6-         Fakat kitap ehlinden ve müşriklerden inkâr edenler, içinde ebediyyen kalacakları ateştedirler. İşte, halkın en şerlileri bunlardır.
 7-         îman edenler ve sâlih amel işleyenler ise, bunlar da halkın en hayırlılarıdır.
 8-         Bunların Rabtarı katındaki mükâfatları, içinde ebediyyen kalacakları (ağaçları) altından ırmaklar akan Adin cennetleridir. Allah, onlardan hoşnud olmuştur; onlar da Allah'tan hoşnud olmuşlardır. Bu mükâfat Rabbından korkan kimseler içindir.