TEKASÜR SÜRESİ 2

Sûrenin Tanıtımı 2

Sûrede Şu Hususlar Ele Alınmıştır. 2

TEKASÜR SÜRESİ

Sûrenin Tanıtımı

Sûrede dünyaya, dünyadaki mal ve nimetlere tutkun olanlar kınanmış, ahiretle uyarıl­mışlardır. Sûre (mesajı) takdim ve tevcih yönünden umumi bir özelliğe sahiptir. Medeni ol­duğu söylen İI m işse de rivayet olunan nüzul sıraları sûreyi Mekki sûreler içerisine dahil et­mektedir.[1]

Rahman ve Rahim Allah'ın Adıyla

1- Çoğaltma yarışı[2]' sizi oyaladı.

2-  Nihayet kabirleri ziyaret ettiniz[3]'.

3- Hayır, yakında bileceksiniz.

4- Yine hayır, yakında bileceksiniz.

5-  Hayır, kesin bir bilgi ile bilseydiniz.

6- Mutlak cehenemi görürdünüz,

7- Sonra onu kesin olarak gözle göreceksiniz, 8- Sonra o gün nimetlerden sorulacaksınız.

Sûrede Şu Hususlar Ele Alınmıştır

1-  Kur'an'ı ilk dinleyen (müşrik)lerin ma! ve evlad çoğaltmada yarışmak, çoklukla Ögünmek, bu sebeple ölüm ve ölüm sonrasını düşünmekten alıkoyacak biçimde, ölene dek vazgeçmeyecek derecede mal ve evlad tutkunu olmak gibi tulumları kınanmıştır.

2- Yaptıklarının sonucu hakkında onlar ııyarılıp bilgilendirilmişlerdir. Zira bu adam­lar daha sonra kesin bir bilgi ile kendilerinin hatalı olduklarını bilecekler, va'd edilen cehennemi, ve tehdit edildikleri şeyi açıkça (ayne'l-yakin) görecekler, işledikleri amelle­rinden, kendilerini ahiretten ve ahireti düşünmekten alıkoyan dünyada geçirdikleri bol­luk içerisindeki yaşamlarından da sorguya çekileceklerdir.

Her ne kadar âyetler yakın muhataplara yönelik biçimde olmuş olsa da sergilenen belirli bir tavrın izlerini taşımamakladır. Sûrenin, Adiyat, Asr, Leyi, ve Fecr sûreleri gi­bi (konuyu) takdim ve yönlendirme bakımından umumilik taşıdığını söylemek isabetli­dir. Sûre geniş boyutlu ve süreklilik arzeden değerli bir vurguyu ihtiva etmiştir. Daha önceki benzer sûrelerin ihtiva ettiği vurgularla uyumludur. Bu (vurgu) insanların dünya hayatında Allah'a ve insanlara yönelik görevlerine dikkatlerinin çekilmesinin, çokluk içerisinde şımarıklığa düşmemek, dünya nimetlerine dalmamak, hayattaki şehvet veren şeyleri ve nimetlerini yegane düşünme ve arzu etme konusu etmek hakkındadır.

Ayetlerin ruhu gösteriyor ki, buradaki kınama ve uyarı, malları, evladı, şeh­vet/zevkleri ve eşyası, O'nun Allah'a ve insanlara karşı görevlerinden alıkoyan, düşün­cesine sahip olup basiretini kör edecek ve İşin akibetini hiç hesaba katmamaya, kendisi-' nin sürekli bir güven içerisinde olduğunu vehmetmeye sevkedecek şekilde (dünya) tut­kunu olan kişiye yöneliktir.

Yoksa genel bir biçimde (bütün) mal, evlat ve nimet sahibi olanlara ve Özellikle de iman ibadet ve şükrederek (üzerindeki) Allah'ın hakkını, iyilik ederek insanların hakkı­nı verenler, kararlı ve orta yoldan ayrılmayanlar için değildir.

"Ey Ademoğulları her mescide gidişinizde süslerinizi alın, yeyin için faka! israf et­meyin, çünkü O, israf edenle ri sevmez."

"De ki: Allah'ın kullan için çıkardığı süsü ve güzel rızık/an kim haram etti? De ki: 'O, dünya hayalında inananlarındır, kıyamet günü de yalnız onlarındır.' İste biz, bilen bir topluluk için âyetleri böyle açıklıyoruz."

"De ki 'Rabbim, ancak fuhuşları, gerek açığını, gerek kapalısını, günahı ve haksız yere saldırmayı, hakkında hiç bir delil indirmediği birşeyi Allah'a ortak koşmayı ve Al­lah hakkında bilmediğiniz şeyleri söylemenizi haram ermiştir." (Araf 7/3]-33)

Sûrenin, sahip oldukları mal ve imkanlardan dolayı kibre (tefahür) kapılan ensardan bir gurup hakkında Medine'de olduğu rivayet edilmiştir[4]. Halbuki sûrenin üslubu ve içeriği bu rivayetten şüphe etmeye yöneltmekte, Mekke'de ve erken dönemde indiği iz­lenimini vermekte, ayrıca bu sûrenin özelliği, Fatiha, A'la ve benzeri sûrelerin taşıdığı niteliklerle uyum arzetmektedir. Rivayet edilen nüzul sıralarının tamamı bu sûreyi Mek-ki sûreler içerisine koymaktadır.[5]