47 MUHAMMET  Sallallahü Aleyhi Ve Selam  SÛRESİ

 

Medine'de nazil olmuştur. 38 âyettir.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adiyle[1]

 

1 (Onlar ki, kâfir oldular ve Allah yolundan yüz çevirdiler)

(İslâm'a ve îslâm yoluna girmekten imtina ettiler, yâhûd Ebû Ce­hil, Nadr, Utbe gibi halkı Allah yolundan alıkoydular), Allah Te-âlâ, onların (fakirlere yemek yedirmek, sılâ-i rahmetmek, esirleri âzâdeylemek, Mescid-i Harâm'm i'mârına çalışmak gibi) bütün (iyi)  amellerini ibtâl etmiştir. )

Medeni olan bu sûre-i celîlenin yalnız 13 üncü âyetinin hicret esnasında mağarada nazil olduğu rivayet edilmiştir.

Katâde'ye göre, Aleyhissalâtü vesselam Efendimiz, mağaraya giderken, doğduğu şehre bakmış: «Sen, Allah'ın beldelerinin en sevgilisisin. Ahâlîn beni çıkarmasalardi; ben, senden çıkmazdım.» buyurmuşlar ve bunun üzerine, bu âyet-i celüe nazil olmuştur.

Sûre-i cellleye «Kıtal Sûresi» de denilir.[2]

 

2 (Ve onlar ki, îmân edip de sâîih ameller işlediler, Muham­med   (sallallâhü aleyhi ve sellem) e tenzil    olunan Kur'ân'ı ki RableYinden gelen bir haktır tasdîk ettiler. Alîah Teâfâ   (îmân ve sâlih amelleri sebebiyle)   onların  günâhlarım setr ve   (dünyâ­da tevfîkiyle)  hâllerini ıslâh eylemiştir.)[3]

 

3 (Bu (dalâl ve salâh), şu sebepledir kh-Kâfirler bâtıla (Şeytan'a ve nefislerine), mü'minler ise, Rablerinden inen Kur'ân'a it-tibâ etmişlerdir. İşte Allah Teâlâ, insanlara mesellerini böyle darbeder  (hâllerini bildirir.) [4]

 

4  (Ne  zaman  muharebede   küffârla  karşılaşırsanız,  boyun­larını vurun.)

Nihayet onlara, ziyadesiyle kanlarını döküp, galebe ettiniz mi, bağı sıkı tutun (kalanlarını esir alarak kaçmamalarını ve za­rar vermemelerini te'mîn etmek için iyice bağlayın.

Ondan sonra, harb nihayet bulup da, muhâribler silâhlarını bırakınca esirleri, ya bilâ ivaz âzâdederek imtinân edin, yâhûd bir fidye alarak (mukabilinde mal veya esirleri mübadele etmek su­retiyle) serbest bırakın. (Bu husûsda, muhayyersiniz. Bu iki şık­tan, dilediğinizi ihtiyar edebilirsiniz.

İşte emir budur. Şâyed Allah Teâlâ dileseydi, elbette onlar­dan cenksiz de intikam alırdı. Fakat (O, cihâdı emir buyurdu), tâ ki sizi yekdiğerinizle imtihan etsin. (Mü'minler cihâdla büyük bir ecre nâü olsunlar, kâfirlerin de bir kısmı mü'minlerin eliyle azâb görsün, bir kısmı da küfürlerinden rûcû' ederek îmân eylesinler): Cihâdda Allah yolunda öldürülen     Cmü'min)   lerin, AHah Teâlâ asla amellerini zayi' etmez.[5]

 

5, 6  (Allah Teâlâ,  onları  s6vâba hidâyet,  hayâtlarında hâllerini ıslâh ve   (dünyâda tanıttığı)  Cennetine idhâl eder. )[6]

 

7 (Ey îmân edenleri Şâyed siz, Allah Teâlâ'ya (dînine ve Be;-j sülüne) yardım ederseniz, O da (düşmanlarınıza karşı) size yadım eder. Ve (îslâm haklarını müdâfaa ve küffârla cihâdda) ayaki larınızı sabit kılar.)[7]

 

8 (Küfredenlerin ise, Allah Teâlâ    belâlarını versin!  Allafy onların bütün amellerini ibtâl eyler.)    [8]                                   

 

9  (Şu sebeble ki: Allah Teâlâ'nın inzal ettiği Kur'ân'dan hoşp lanmadüar. O da, amellerini bâtıl kıldı.)    [9]                            

 

10 (Acaba onlar, yeryüzünde  gezip, kendilerinden öncekile­rin nasıl bir akıbete uğradıklarını görmediler mi? Allah Teâlâ, on­ların kökünü kazıdı. Kâfirlere de, bu akıbetin, bu helakin benzeri vardır.)[10]

 

11 (Bunun sebebi şudur ki: Allah Teâlâ, mü'minlerin  (düş­na  karşı)   velîsi,  yardımcısıdır.  Kâfirlerin  ise,  asla  velîsi, inanlarına yardımcısı yoktur)[11]

 

12 (Şübhe yok ki, Allah Teâlâ îmân edip de sâlih ameller iş-liyenleri, altlarından ırmaklar akan Cennetler'e koyar. )

Küfredenler ise, ki onlar   (dünyâ    metâı ile)   faydalanırlar

(zevk ve şehvetlerinin esiridirler)  ve hayvanlar gibi  (akıbetlerin­den gaflet ve ihtirasla)  yerler. Onların yeri de ateştir. [12]

 

13 (Nice memleketler ahâlisini ki her biri memleketinden çıkaranlardan daha kuvvetliydi hepsini  (çeşid çeşid azâbia)  he­lak ettik. Onları   (azabımızdan meneden)   hiçbir yardımcıları da bulunmadı. )[13]

 

14 ( Rabbi celle  şânuhden  apaçık  bir  burhan  üzerinde  bulunan kimse, şirk ve ma'siyetlerle zînetlenen amelini güzel görüp de, heveslerine uyan kimseler gibi olur mu? )[14]

 

15 (Şirk ve  isyandan  ittikâ  edenlere   va'dölunan  Cennet'in sıfatı şudur ki. Orada ırmaklar vardır i Öyle bir sudan ki rengi, kokusu, tadı, hiçbir vasfı bozulmaz. Ve ırmaklar vardır: Öyle bir sütten ki, tadı değişmez  (ekşimesi, kesilmesi yoktur). Yine ırmak­lar vardır: Bir şarabtan ki, içenlere lezzet verir. (Kekreliği, sarhoş­luğu, günâhı, gailesi yoktur.)  Keza ırmaklar vardır: Öyle bir bal­dan ki, safi süzmedir. Her çeşid meyvalar da onlar içindir. Bir de, Rableri celle şânuh'un onlardan rızâsı ve mağfireti vardır. Hiç bu müttekîler, o Cehennem ateşinde dâim kalan, kaynar su içirilip de bağırsakları parça parça olan kimseler gibi midir? )[15]

 

16 (Onlardan   (meclisine gelip)   seni dinliyenler de var   (ki münafıklar) dır. Yanından çıktıkları zaman,  (ashâbtan)  kendileri­ne ilim verilmiş olanlarla (istihza ederek): «O, demin ne dedi idi? (biz anlamadık)» derler.)

Bunlar, o kimselerdir ki, Allah Teâlâ  (nifakları    yüzünden) kalblerinîn üzerini mühürlemiştir.    Kendileri de heveslerine tâbi  On böyle imân etmezler.[16]

 

17 (Hidâyeti kabul edenlerin ise; Allah Teâlâ, hidâyetini ar­tırır. Ve takvalarının mükâfatını verir.)

Veya takvalarına yardım eder,  takvalarında sebat verir. Yâhûd takvalarını açıklar, gizlemez.[17]

 

18 (Artık  onlar,  ancak,  saate   (Kıyâmet'e)   onun  birdenbire kendilerine   gelivermesine   intizâr  ediyorlar.   Zîrâ,   işte   alâmetleri geldi. Fakat o, başlarına geldiği vakit düşünüp ibret almaları ken­dilerine ne fayda verir)[18]

 

19 (Öyleyse bil ki: Allah'dan gayri hiçbir mabûd yoktur. (Ümmetine sünnet olsun için)   hem kendi günâhının mağfiretini, hem erkek kadın mü'rainlerin mağfiretlerini iste! Allah Teâlâ ne­rede dolaşıp, nerede karar kılacağınızı bilir.  (O'na hiçbir şey gizli kalmaz.)  [19]

 

20 (îmân edenler: «Ne olurdu (cihâd hakkında) bir sûre nâzil olsaydı.» derler. Fakat ne zaman muhkem bir sûre inzal olunup da kıtalle  emrolunsalar, kalblerinde  hastalık  bulunan   (münafık) lar,  korkularından,  ölümden  bayılmış  gibi,  mağmum  ve  mütehayyir sana baktıklarını görürsün. Korktukları, başlarına gelsin! )[20]

 

21 (Onlara düşen tâat ve güzel sözdü.     Binâenaleyh, emir kat'îleştiği zaman, Allah Teâlâ'ya sâdık kalsalardı, bu haklarında elbette daha hayırlı olurdu. )[21]

 

22 (Nâsın işlerinin başına geçip hâkim olsanız (yâhûd îman ve îslâmdan yüz çevirseniz) sizden yeryüzünde (tekebbür ve te-cebbürle çeşid çeşid) fesâd çıkarmanız ve (câhtüyyet devrindeki gibi) hısımlık bağlarını bile parçalamanız (aranızda kan dökme­niz)  me'mûl değil midir? )[22]

 

23 (Onlar, öyle kimselerdir ki, Allah Teâlâ, kendilerini rah­metinden tardetmiş,  kulaklarını  sağır,  gözlerini kör  eylemiştir. )[23]

 

24 ( Onlar Kur'ân'ı (dinleyip va'd ve vaidi)  düşünmezler mi? (îmân ederek şirk ve isyanı terk etsinler)  yoksa kalblerinin üze­rinde kilit mi var? )[24]

 

25 (Kendilerine açık deliller ve mu'cîzelerle hüdâ tebeyyün ettikten sonra, tekrar (gizlice) küfre dönenlerin Şeytan büyük gü­nâhlar kazanmalarını kolaylaştırmış ve ömürlerinin çok uzun ola­cağını telkin eylemiştir. )[25]

 

26 (Bunun,  sebebi şudur ki: Bu mürteciler,  Allah Teâlâ'nın tenzil  ettiği  şeyden  hoşlanmıyan   (münafık) lara   (gizlice): Size, ba'zi umurda itaat edelim.»  dediler. Halbuki Allah Teâlâ, onların aralarındaki bütün sırları bilir. )

Maksâdlari: Resûlüllah sallallâhü aleyhi ve sellem Efendimize düşmanlıkta bulunmaktı. Bu hususta, kendilerine yardım edecek­lerini ve Müslümanları cihâda gitmekten alıkoymaya çalışacakla­rını va'detmişlerdi.[26]

 

27 (Onların, Melekler   ruhlarım   kabzederken   (haktan   dö­nen)  yüzlerine ve arkalarına vurdukları zaman hâlleri nasıl ola­cak? )[27]

 

28 ( Bu, şu sebebledir ki: Onlar  (küfür, Resûlüllah'ın kendi­lerince bilinen vasıflarını gizlemek ve emirlerine isyan etmek gi­bi)   Allah Teâlâ'yı gazâblandıracak  şeylere tâbi'  oldular.  Rızâsını isticlâb edecek şeylerden  (îmân, cihâd ve sair tâattan)  hoşlanma­dılar. O da, onların bütün amellerini bâtıl kıldı. )[28]

 

29 (Yoksa kalblerinde  hastalık  bulunan   (münafık) lar  zan­nederler mi ki, Allah Teâlâ   (Resûlüllah saliallahü aleyhi ve sel­lem ve mü'minlere olan)  kin ve adavetlerini izhâr etmiyecek?)[29]

 

30 (Eğer Biz dileseydik, onları (o münafıkları) sana göste­rirdik de pekâlâ simalarından (kendilerini teşhis eden alâmetler­den) tanırdın. Maamâfîh, sen onları sözlerinin edasından da tanır­sın. Allah Teâlâ, bütün amellerinizi bilir.)

Bu âyet indikten sonra Peygamber (S.A.V.) münafıkları ko­nuşmalarından tanımağa başlamış.[30]

 

31 (Celâlim hakkı için, sizi   (cihâd ve  sair meşakkatli tek­liflerle)imtihan  edeceğiz.  Tâ ki içinizden mücâhidleri  ve  sabre­denleri temyiz edelim.  (îmân ve sadâkatinize veya isyanınıza mü­teallik)  haberlerinizi aşikâr kılalım. )[31]

 

32 (Hakikat, kâfir olup da halkı Allah yolundan alıkoyan­lar, kendilerine hidâyet zahir  olduktan  sonra,  Allah'ın Resulüne muhalefet edenler,   (küfürleri,  halkı Allah yolundan alıkoymaları ve aleyhissalâtü vesselama adavet ve snuhâlefetleri ile)  hiçbir za­man Allah Teâlâ'ya, zerrece zarar eriştirecek değildirler. Onların güzel amellerinin sevabı ibtâl edilecektir.)[32]

 

33 (Ey îmân edenler! Allah Teâlâ'ya ve Resulüne İtaat edin! Amellerinizi (küfür, nifak, tekebbür, riya,' men ve eza ile) ibtâl etmeyin! )[33]

 

34 ( kâfir olup da, halkı Allah yolundan  alıkoyduktan son­ra, kâfir oldukları hâlde ölenleri,  Allah Teâlâ,  asla mağfiret et­mez.)

Bu âyet-i celîlenin, ashâb-ı kalîb hakkında nâzü olduğu mervîdir.  Fakat hükmü umûmidir.

Ashâb-ı kalîb: Bedir'de katlolunup da, kuyuya atılan müşrik­lerdir.[34]

 

35 ( Artık siz de (küffâra)  za'f göstermeyin. İbtidâ sulha siz tâlib olmayın! Her hâlde, siz gaalib    olacaksınız. Allah Teâlâ’nın avni ve nusreti sizinledir. Ve asla amellerinizin sevabından bir şey nakzetmez. )[35]

 

36 (Dünyâ hayâtı, ancak bir oyun ve eğlenceden ibarettir. Şâyed îmân eder,  (ma'siyetlerden) sakınırsanız, Allah Teâlâ (İmân ve takvanızın)   ecrini verir.  Sizden mallarınızın tamâmını da is­temez. )

İstediği, kırkta birdir. O da fakirlere verilecektir.[36]

 

37 (Eğer sizden, ileri giderek, malınızın tamâmını istese, cimrilik eder (gönül hoşluğu ile) vermezdiniz. Bu cimrilik, sizin buğz ve adavetinizi meydana çıkarırdı. )[37]

 

38 ( İşte sizler, Allah yolunda mallarınızı infâka daVet olu­nanlarsınız. Yine de içinizden cimrilik (ederek imtina) edenler var. Fakat kim cimrilik ederse ancak, kendi nefsine cimrilik etmiş olur. )

Allah Teâlâ, sizin infâkınızdan Ganî'dîr. Siz ise, (O'nun indindeki sevaba, mağfirete, rahmete) muhtaçsınız. Şâyed (O'nun emir ve itaatinden) yüz çevirirseniz, (sizi helak eder) yerinize, (sizden hayırlı, cimrilikte ve itaatsizlikte) sizin gibi olmayacak, başka bir kavmi getirir. [38]

---