95 - TIN SURESİ

Mekke'de nazil olmuştur,  8 âyettir.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adiyle[1]

1, 2, 3, 4, 5 (İncir ve zeytin hakkı için, Sînâ Dağı hakkı için, bu emniyetli belde hakkı için, ki Biz insanı en güzel bir biçimde halk ettik. Sonra da onu esfel-i sâfilîne çevirdik. )

Aşağının aşağısına döndürdük. Veya sefillerin en sefili yap­tık. Yâhûd o güzel biçimden tahvil ettik de, maddeten, manen düş­müş, en sefil bir hâlde Cehennem'e, Cehennem'in en aşağı taba­kasına doğru ittik. Yâhûd güzellik yerine çirkinlik, kuvvet yerine za'f, gençlik yerine ihtiyarlık, hürriyet yerine esaret, refah yeri­ne darlık, izzet yerine zillet verdik.

Allah Teâlâ'nm meyvalar arasında ikisini, incir ve zeytini zikr ile tahsis buyurması, bunların birer güzel gıda ve aynı zamanda faydalı birer  deva olmasındandır.

Sînâ Dağı; Mûsâ Aleyhisselâm'm Allah Teâlâ'ya münâcât ey­lediği dağdır. Emniyetli belde de; Mekke-i Mükerreme'dir.[2]

6  (Ancak îmân edip de sâlih ameller işliyenler başka. Onlar için kesilmez, tükennlez bir ecir vardır.)[3]

7, 8 (O hâlde   (işbu delillerden sonra)   dîni sana ne tekzîb ettirir? Allah Teâlâ, Hâkimlerin Hâkim'i değil midir) Bir hadîs-i şerîfde:

Bir kimse (Vettiyni)yi okuyup da lEleysallâhü biahkemilhâ-kimiyn) e geldiğinde (Belâ ve ene ala zâlike mineşşâhidiyn  Evet, ben de ona şahidlerdenim)   desin.»  buyurulmuştur.

Ba'zı rivayetlerde  de:  Resûlüllah  sallallahü aleyhi ve  sellem, bu âyet-i kerîmeye geldiğinde «Sübhâneke febelâ» derdi.[4]