107 - MÂ'ÛN  SÛRESİ

Mekke'de nazil olmuştur, 7 âyettir.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adiyle[1]

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ( Dîni (Ceza Gününü) tekzîb edeni gördün mü? İşte yetime fena muamele eden, yoksulu doyurmak için baş­kalarını teşvik etmiyen odur. Veyl o namaz kılanlara, ki namaz­larından gaafildirler. Riyakârlık ederler, zekât (ve ariyet) verme­yi-de meneylerler. )

Sûre-i celîleye  (Dîn)  süresi de denilir.

Mâ'ûn: Zekât, atiyye ve ihsan ma'nâsma gelir. Kab kaçak, balta, kova gibi ariyet alınıp verilmesi mu'tâd olan şeylere de mâ'ûn denir.

Sûre-i celîle, Âs bin Vâil veya Velid bin Muğire, yâhûd Ebû Cehil hakkmda nazil olmuştur. Ibn-i Abbâs (R.A.)'dân hasîs ve mürâi bir münafık hakkında nazil olduğu da mervidir.

Rivayete göre: Ebû Cehil, bir yetimin vasisi imiş. Yetîm, çıp­lak olarak kendi malından bir şey istemeye gelince, Ebû Cehil su­rat ederek onu koğmuş.

Ebû Süfyân da bir deve boğazlamış. Bir yetîm et isteyince sopası ile ona vurmuş[2]