Muhtelif - 32. Sayfa - Esmaullahilhusna

﴿ اَلله ُ﴾

ALLAH

“Allah” ismi, yüce Allah’ın tüm isimlerini toplayıcıdır. Bundan dolayı Esmâu’l-Hüsnâ’nın tamamı O’na izafe edilir. Rahmân, Rahîm, Azîz,[1] Gaffâr[2] ve Kahhâr[3] yüce Allah’ın isimlerindendir denir. Allah, Rahmân’ın isimlerindendir denmez. Yüce Allah şöyle buyurmuştur:

“En güzel isimler (=Esmâu’l-Hüsnâ) Allah’ındır. O halde O’na o güzel isimlerle dua edin” (A’râf, 7/180.)

Bu tecelli, bütün tecelli eden isimleri kendisinde toplamıştır. “Allah” lafzı celâli hariç her tecelli ancak O’nun sıfatlarından bir sıfatın tecellisidir. Zatı ilahiyyenin sıfatlarına kalbi genişleyen, tevazunun ve tazimin olgunluğuyla sevginin olgunluğu olan kulluktan O’nun hakkını yerine getiren ve ibadet vazifelerini yerine getiren kimse için hak olan ilâh ile onun zenginliği tamamlanır ve o kulların en zenginlerinden birisi olur.

Bunun misali olan lisanı hal şöyle der:

“Mal olmaksızın insanların tamamından zengin oldum muhakkak ki  her şeyden yüce olan zenginlik mal ile değildir”

Ey şerefini ve kadrini yükselten zenginliğin sahibi! Onun dışındaki köleler ve diğerleri hakirleşti. Ona nisbetle onu taşıyan gölge gibi oldular. Uykuda nefes sesinin getirdiği aniden gelen sayıklama; uykudan uyanmak onu uzaklaştırır. [4]

* * *