Muhtelif - 59. Sayfa - Esmaullahilhusna

﴿ اَلْمُغِيثُ ﴾

el-MUĞÎS

İbnu’l-Kayyim nazım olarak der ki:

“O, bütün mahlukatı için “Muğîs” (=yardımına koşan)’dir.

Yine darda kalan kimselere yardım etmeye icabet edendir.”

Şeyh Abdurrahman es-Sa’dî, bu beyte yaptığı şerhte der ki: “el-Muğîs”, “Gavs” kelimesinden türemiş bir İsm-i Fâil’dir.[1] “Gavs” ise; sıkıntıyı gidermeye ve üzüntüyü yok etmeye denir. Bundan dolayı da yüce Allah, zor işler ve musibetler ile sıkıntılar anında bütün mahlukatının yardımına koşan (=Muğîs)’dır. Nitekim bu husus, şu hadiste şöyle ifade edilmektedir:

يُعْجِبُ رَبُّنَا مِنْ قُنُوطِ عَبْدِهِ وَقُرْبِ غِيَرِهِ يَنْظُرُ إِلَيْكُمْ أَزْلينَ قَنَطينَ يظلُّ يَضْحَكُ

يَعْلَمُ أَنَّ فَرَجَكُمْ قَرِيبٌ

“Rabb’imiz, sıkıntılı durumun değişeceği zaman yakın olmasına rağmen kullarının ümitsizliğe düşmesine şaşırır, sıkıntılı durumda olan kimseler ile ümitsizliğe düşenler olarak sizlere bakar, gülmeye devam eder ve sıkıntınızın bitmesinin yakın olduğunu bilir”[2]

Yüce Allah  ise bu konu ile ilgili olarak şöyle buyurmaktadır:

“Umutsuzluğa düşmelerinin ardından yağmuru indiren, rahmetini her tarafa yayan O’dur.”[3]

Allah tasa, üzüntü ve keder halinde[4] dua eden kimsenin çağrısına yardım etmeye koşar.

Bu nedenle kim sıkıntılı anında Allah’tan yardım dilerse, Allah, o kimseye sıkıntılı halinde yardım eder ve onu kederden kurtarır.[5]

* * *