Muhtelif - 5. Sayfa - Kiyamet

“Kıyâmet”in Diğer İsimleri

Kur'an'da Kıyâmete ait pek çok isim zikredilmiştir. Kur'an'da “Kıyâmet” kelimesi dışında, aynı anlama gelen çokça kelimeler kullanılmıştır. Kıyâmet anlamında kullanılan bu kelimelerin önemli bir bölümü, Kıyâmetin dehşetini anlatan ve bu zaman diliminde olacak bazı özelliklerin ifâdesidir. Yani, bunların çoğu Kıyâmetin sıfatlarıdır. Ama isim olarak da kabul edilir. Bu isimler Kıyâmet'in oluş biçimi ve sonuçlarına ilişkin çeşitli nitelik ve yönlerini açığa çıkarmakta, tanımlamaktadır. Kıyâmet günü anlamına gelen ve Kur’ân-ı Kerîm’de zikredilen önemli isimler şunlardır:     

Yevmü'd-Dîn: Din günü, cezâ günü demektir (1/Fâtiha, 4).

Es-Sâatü: Allah tarafından bilinen ve kararlaştırılmış olan zaman demektir (30/Rûm, 12, 14, 55).

El-Yevmü'l Hakk: Hak günü, doğruluk günü demektir (78/Nebe', 39).

Yevmü'l Ma'lûm: Geleceği kararlaştırılmış belirli ve muayyen gün demektir (56/Vâkıa, 50).

El- Vaktü'l Ma'lûm: Geleceği  belli  olan  Allah  katında  kararlaştırılmış  bulunan  vakit  demektir   (38/Sâd, 80-81).

El-Yevmü'l Mev'ûd:  Vadedilmiş,  yani  olacağına  söz  verilmiş  gün  anlamındadır  (85/Burûc, 2).

El-Yevmü'l Âhir: Son gün, dünya hayatından sonra gelecek olan hayat demektir (58/Mücâdele, 22).

Yevmü'l Âzife: Yakında gelecek olan musibetler ve felâketler günü anlamına gelir (40/Mü'min, 18).

Yevmü'n Asîr: Zor ve müşkül bir gün demektir (54/Kamer, 8; 74/Müddessir, 8-9).

Yevmü'n Azîm: Büyük bir gün anlamındadır (6/En'âm, 15).

Yevmü'l Ba's: Ölümden sonra yeniden dirilme günü anlamına gelir (26/Şuarâ, 87).

Yevmü't-Teğâbün: Aldanmadan duyulan üzüntü ve esef günü anlamına gelir (64/Teğâbün, 9).

Yevmü't-Talâk: Buluşma ve kavuşma günü demektir (40/Mü'min, 15).

Yevmü't-Tenâd: İnsanların korku ve dehşetten bağrışıp çağrışacakları gün (40/Mü'min, 32).

Yevmü'l Cem': Toplanma günü, yaratılmışların toplanacağı gün demektir (42/Şûrâ, 7).

Yevmü'l-Hısâb: Hesap günü demektir (38/Sâd, 16, 26).

Yevmü'l Hasr: Hasret günü, yapılan işlerden dolayı pişmanlık duyup hasret çekme günü anlamlarına gelir (19/Meryem, 39).

Yevmü'l Hurûc: Dirilip kabirden çıkma günü anlamındadır (50/Kaf, 41-42).

Yevmü'l Fasl: Hak ve bâtılın ayırt edileceği hüküm günü demektir (44/Duhân, 40; 77/Mürselât, 14, 38).

El-Kaari'a: Çarpıcı belâ, âlemin tahribi zamanında varlıkların birbirlerine şiddetle çarpmalarından dolayı, insanların akıllarını alacak ve ödlerini patlatacak olan büyük hâdise demektir (101/Kaaria, 1-5).

El- Ğâşiye: Perde günü, her şeyi sarıp kaplayan gün anlamındadır (88/Ğâşiye, 1).

Et-Tammetü'l-Kübrâ: Büyük musibet ve felâket günü demektir (79/Nâziât, 34-35).

En-Nebeü'l-Azîm: Büyük haber günü demektir (78/Nebe', 1-2).

El-Haakka:  Zarûri olarak gelip gerçekleşecek olan sâbit saat ve zaman demektir (69/Haakka, 1-3).

El-Va'ad: Vâde günü demektir (70/Meâric, 42-44).

El-Vâkıa: Vuku bulacak gün, yani olacağı muhakkak olan gün demektir (56/Vâkıa, 1-2).

Emrullah: Allah'ın emri, hükmünün geçerliliği anlamına gelir (40/Mü'min, 78; 82/İnfitar, 19).

Yevmü'l Kıyâmeh: Kıyâmet günü, ölülerin dirilip kalkacağı gün demektir (75/Kıyâme(t), 1, 40).