Muhtelif - 19. Sayfa - Sehid

Allah’ın İsmi Olarak Şehid

Allah’ın güzel isimlerinden (Esmâu’l-Hüsnâ’dan) biri de ‘Şehîd’dir. Allah’ın ismi olarak Şehid, kendisinden hiç bir şey saklanamayan, her şeye şâhid, ve hiç bir şeyi unutmayan demektir. Şâhit olma, bir şeyin bizzat yanında hazır olmayı hatırlatır. Allah ğaybı ve gizli-açık her şeyi bilmesiyle ‘Alîm-Bilen’, her şeyden haberdar olmasıyla ‘Habîr-haberi olan’, açık ve ğayb olan şeylere şâhid olması açısından da Şehiddir.

Aslında Allah (c.c.) her şeyi bilir ve her şeye mutlak anlamda şâhiddir. İnsanlar bir şeyi, ancak ona ulaştıklarında, o şey kendileri için hazır olduğu zaman bilirler, ona şâhitlik ederler. Allah ise, insanlar için hazır olmayan, insanların bilmediği her şeye de ‘şâhid’ olan, onları olduğu gibi bilendir.

Kur’an’ın haber verdiğine göre Allah (c.c.) kendinden başka tanrı (ilâh) olmadığına ‘şehâdet ettiği gibi melekler ve ilim sahibi kimseler de buna şâhitlik ederler (3/Âl-i İmrân, 18).

O, kullarının işlerine, meselâ münafıkların yalancı olduklarına şâhitlik eder (63/Münâfıkûn, 1). Rabbimiz, şeytanları ve onların yardımcılarını kâinatın yaratılmasına şâhit tutmamıştır (18/Kehf, 51).

Şehâdetin en büyüğü Allah’a ait olandır.

Bu O’nun tarafından bilinen şeydir,  ya da O’nun bildirdiği şeylerdir (6/En’âm, 19).

Allah, hem şehâdet âlemini, hem de ğayb âlemini bilir. O, hepsinin şâhididir (32/Secde, 6; 39/Zümer, 36; 59/Haşr, 22).

‘Şehid’ kelimesi yirmi kadar âyette Allah (c.c.) hakkında kullanılır. “Allah her şeye şehiddir, -şâhiddir-” veya “şehîd olarak Allah yeter” şeklinde sık sık geçmektedir. Şu âyetlerde bunun örneklerini görmekteyiz:

“Allah, muhakkak Kıyamet günü onların arasını açacak, hükmünü verecektir. Şüphesiz Allah her şeye şehiddir.” (22/Hacc, 17).

“Rabbin sana yeterli değil mi? Şüphesiz O her şeye ‘şehiddir.” (41/Fussilet, 53).

“Allah, benimle sizin aranızda ‘şehid’ olarak yeter. Şüphesiz ki O kullarının yaptığından haberdardır.” (17/İsrâ, 96)

Allah Teâlâ, kullarının yaptığı her şeye şehid-tanık olduğunu haber veriyor (3/Âl-i İmrân, 98).

Yüce Allah, bir âyette de kendisi hakkında çoğul olarak ‘şâhidîn-şâhitler’ demektedir. Rabbimiz kendisi hakkında bazen ‘Biz’ zamirini kullanmaktadır. “Biz onların hükümlerine şehid-şâhitler idik” (21/Enbiyâ, 78) âyetinde de bu durum söz konusudur.

Hz. Muhammed (s.a.v.) de ‘şehid’ sıfatıyla anılmaktadır. Çünkü O, hem kendi ümmeti için, hem bütün insanlar için bir ‘şâhid’ olarak görevli kılınmıştır. O’na inanan mü’minler de insanlar üzerine ‘şehid’ olmaktadırlar.

“Size bundan önce müslüman ismini O verdi. Bunun sebebi, Rasûl sizin üzerinize, sizler de insanlar üzerine ‘şehid’ (tanık) olasınız diye.” (22/Hacc,  78; Ayrıca bkz. 4/Nisâ, 41; 48/Fetih, 8)