Üfürükçülük - İslami Bilgiler - Sihir Buyu - 55. Sayfa

ÜFÜRÜKÇÜLÜK

Üfürükçülük, cahiliyye Araplarının kendilerini âfetlerden koruduğu inancıyla, cinlerden yardım dileyerek söyledikleri bazı yabancı ve anlamsız ifadelerdir. Kur’an, üfürükçülük ve sihir yapanları, “düğümlere  üfleyenler” (Felak: 113/4) olarak tanıtır ve şerlerinden Allah'a sığınılmasını tavsiye eder. Düğümlere üfleyenler, sihir ya da büyü yapan kimselerdir. Bunlar, insanların duyu ve sinir sistemlerini etkileyerek yanıltabilirler ve büyülerler. Bunu gerçekleştirmek için, büyülerinde iplik veya mendil gibi bir şeye düğümler atarak üzerine üflerler.

Şirk unsuru taşımayan okuyup üflemede bir sakınca yoktur. Ama, unutulmamalıdır ki, kişinin kendisi ve çok yakınları, inanarak, okuduğu duanın anlamını bilip şuurla Allah'a dua etmeleri duanın kabulü için daha uygun şartlar oluşturur. Bununla birlikte bir başkasının ayet ve hadislere dayalı ve Allah'a yapılan dua ile ve hiçbir şirk unsuruna bulaşmadan hastaya okuyabilir. Rivayet edildiğine göre Hz. Peygamberimiz, birisi hastalandığında ona sağ eli ile mesh eder, sonra da şu duayı yapardı: “Ey insanların Rabbı! Rahatsızlığı gider, şifa ver, şifa veren Sensin! Senin şifandan başka şifa yoktur. Hastalık bırakmayan şifa ver!” (Müslim, Selam 46)

Yine, Hz. Peygamber’e  rukye meselesi sorulunca, “Sizden kim, din kardeşine fayda verebilirse, bunu yapsın.” (Müslim, Selam 61)diyerek rukyeye müsaade etmiştir. Rukye: Ulemânın beyanına göre, rukye, manevî doktorluktur. Herhangi bir hastalıktan dolayı halk, ağzı dualı, salih ve takva sahibi kâmil bir müslümana başvurur, kendilerini ona okutmakla şifa ararlardı. (Bkz. Sahih-i Müslim Tercüme ve Şerhi, Sönmez Y. c. 9, s. 625) [1]