Muhtelif - 51. Sayfa - Rabita Ve Naksibendiyye

29. Tasavvuf ve Tarîkatlarla  İlgili Fetvâlar

Kitabın asıl adı, Fetâvâ-yı Ömeriyye'dir. Yazarı, Ömer Zıyâuddîn Dağıstânî'dir.[1]

Kitabın metni Osmanlıcadır. Buna rağmen kapak üzerinde Yard. Doç Dr. İrfan Gündüz  ile Yard. Doç Dr. Yakup Çiçek için, (sadeleştirenler) tabiri ye­rine, «çevirenler» denilmiş, bu suretle kitap metninin, sanki Arapça olduğu izle­nimi uyandırılmıştır. Tekrarlanan baskısında da böyle yapılmış olması, bu­nun bir yanılgı olmadığı ihtimalini güçlendirmektedir.

İstanbul'da bir yayınevi tarafından, bir baskısı 1986 yılında yayınlanan bu kitabın, diğer baskısı üzerinde açık bir tarihe rastlanmamıştır.

Yazarın oğlu tarafından “Sunuş“ başlığı altında:

«Rahmetli babam Dağıstanlı Şeyh Ömer Ziyaeddin Efendi Hazretlerinin Fetâvâ-i Ömeriyye isimli te'lif eseri, İslâm Tasavvufunun çok önemli mese­le­lerini ihtiva etmektedir.» denildiği bu, soru-cevap şeklinde kaleme alın­mış olan -sözde tasavvuf ve tarîkatlarla ilgili- kitapta, tarîkatla hiç ilgisi bu­lunma­yan enteresan soru ve cevaplar da vardır.

Örneğin, bunlardan biri şöyledir:

«SORU:

«Hz. Muâviye Radiyallah'u anh'e la'net etmek caiz midir ?

«CEVAP:

«Caiz değildir. - Fetâvâ-yı Behce»

192 sayfadan ibaret olan bu kitabın, 148-170 sayfalarında râbıtaya geniş yer verilmiştir.