Pazartesi, 8 Cemaziyelevvel 1448
← Geri 🏠 Hadis Kütüphanesi

Muhtelif - 58. Sayfa - Rabita Ve Naksibendiyye

Okuyucuya not: Bu eser tasavvuf ve tarikatları tanıtmaktadır; aktarılan görüşlerin bir kısmı Kitap ve Sünnet ölçüsüyle bağdaşmaz. Akîde meselelerinde Kur'an, sahih sünnet ve Selef âlimlerinin açıklamaları esas alınmalıdır.

36. Tam İlmihâl (Seâdeti Ebediyye)

 

Bu kitabın yazarı, halen hayatta olan Kimyager Albay, Hüseyn Hilmi Işık’tır.

Kitabın incelemeye alınan nüshası, İstanbul-1999 tarihli, 79’uncu baskısındandır. Bu çarpıcı rakam, yayıncılık tarihinde rekor sayılır ve iki gerçekten birine işaret edebilir.

Birinicisi, -eğer bu rakam doğruyu yansıtıyorsa- Türkiye toplumunun nasıl mistikleştiğini ve bu ülkede mitolojinin, İslâm’la nasıl yer değiştirdiğini göstermektedir.

İkincisi ise, kitabın bu kadar çok baskı yaptığını gösterererk, dünyadaki İslâmî uyanışa karşı nakşibendî kümelerine moral vermektir; yani propaganda amaçlıdır. Çünkü tarikatçılıkta, mistik akımın gücünü ve etkisini sürdürmeye önem vermek kadar, (büyük kısmı kuru kalabalıktan ibaret olsa bile) mürîd sayısını çoğaltmaya çalışmak da geleneksel ve köklü stratejilerdendir! Tarikatçılıkta muhit genişletmek için hemen her türlü propaganda şekline baş vurulur. Tarikatçılık, bu konuda politikacılıktan daha ileridir.

Sözü edilen kitap, burada kolayca anlatılamayacak kadar ilginçtir. Bu kitabın altı yerinde râbıtadan epeyce söz edilmiştir. Konunun yer aldığı sayfa numaraları ise şöyledir: 457, 904, 921, 922, 1050, 1056.

Yukarıda adları geçen kitap ve kitapçıklardan başka, (Örneğin Zâhid el-Kewserî’ye ait İrğâm’ul-Merîd[1], Muhammed İhsan Oğuz’un Mektupları[2] ve Dr. Hasan Akay'ın hazırladığı İslâmi Terimler Sözlüğü gibi) çeşitli yazı, lügat ve ansiklopedilerde de râbıtadan az çok söz edilmiştir. Ancak bunlar da diğerleri gibi son yılların ürünleridir. Yani râbıtanın, bilindiği tarihten daha eski bir mesele olduğunu kanıtlayan belgeler değildirler.


 

[1] Yazar, kitabının 65 inci Sayfasında bir nebze râbıtadan söz etmekte ve konu ile ilgili olarak bazı kaynakların adını da vermektedir. Bu risâle, El-Khânî’nin, el-Bahja’tus-Seniyye adlı kitabı ile birlikte Modernist Nakşibendîler tarafından bir cilt içinde yayınlanmıştır.

[2] Bk. Muhammed İhsan Oğuz, Mektuplar I./96, 98; II./126, 128. İsam-297.7. OĞU.M. 49180