Kaynak - İslami Bilgiler - Ruhani Hayat - 1. Sayfa

Kaynak:        Ruhani Hayat – Prof.Dr.Kamil Yılmaz – Erkam Yayınları 148, İst.2000,

1. Kamil Yılmaz Kur’ani tasavvuf derken Kur’an’a iftira ettiğinden habersiz (S.77)

    KUR'ÂNÎ TASAVVUF

"Kur'an'daki İslam" bazılarınca iyi niyetli bir biçimde dînî hayatı bid'at, hurafe ve İsrâiliyyat'tan arındırmak olarak görül­mekte; bazılarınca Hz. Peygamber ve sünneti devre dışı bıraka­cak bir aşırılığa vardırılmaktadır.

Biz de kendi sahamızla ilgili şöyle bir tarama yaparak tasavvufla alâkalı iddialara bir de Kur'ân açısından bakma gereği hissettik: Tasavvuf ve diğer tslâmî ilimler gerçekten Kur'ân ekseninden uzaklaşmışlar mı, yoksa sabit ayağını bu merkeze koydukları pergellerinin diğer ayağını daha geniş bir alanda mı dolaştırmışlar? Sufiler Kur'an'a nasıl bamışlar?

2. “El-Lüma sufi ve Tasavvuftan bahsetmiyor müminlere ve takva ehli müminlere ayetleri tebliğ ediyor.” Yalanı (S.77-78)

     İlk tasavvuf klasiği sayılan el-Luma'da sûfîlerin Kur'ân hakkında değerlendirmelerini ihtiva eden bir bölüm yer almak­tadır, (bk. İslam Tasavvufu, s. 69-89) Bu bölümde müellif, bizzat Kur'ân'ın kendisini, müzminlere şifâ ve rahmet olarak takdim ettiğini (el-isrâ, 17/82), hikmetlerle dolu bir kitap olduğunu söylemektedir (Yasin, 36/2). Kur'ân'ın en uzun sûresi Bakara'da Allah Teâlâ, Kur'ân'ı "kendisinde şüphe olmayan, gavba inanan takva ehli kişilere doğru yolu   gösterici   olarak"   tanımlamaktadır   (el-Bakara.  2/3).Kur'ân'ın gösterdiği doğruyola (akuetrt) ulaşmanın en sağlam şekli, onu tedebbür, tefekkür, uyanık bir kalb ve diri bir gönülle okumaktır.

3. Kur’an insanı takva, ihsan ve ihlasa çağırıyor. (S.78)

   İnsanın Allah ile ilişkileri bahsinde Kur'an'ın tarif ettiği tak­va tasavvufun sebeb-i vücûdudur dense sezadır. Takva, ihsan ve ihlâs, Kur'ân'ın, insanın gönül dünyâsına koymayı gerekli gör­düğü üç önemli değerdir. Kur'ân'da insan/arı takvaya

çağıran  (el-Bakara. 2/40, 41, 66; Al-i İmrân, 3/75) Ve  İhsan   duygusuna erenlerin, muhacir ve ensârdan sonra önde gelen müslümanlar arasında bulunacaklarını açık­layan âyetler (et-Tevbe, 9/100) vardır.

4. Kur’an insana huşu ile namaz kılmayı emrediyor. (S.78)

    Namaz için "huşu" şartından bahsedilmektedir Kur'ân'da. Kurtuluşu hak eden mü'minlerin, ancak namazlarını huşu ile kılanlar oldukları ve onların da yararsız boş şeyler­den yüz çevirdikleri (ei-Mu'minûn, 23/1-3) anlatılmaktadır.

5. İnsan oğlu Şeytan ve nefs hususunda Kur’an ile uyarılmaktadır. (S.79)

      Tasavvufun telkin ettiği insanlarla ilişkinin manevî ve kalbi boyutu Kur'an'da Hz. Peygamber'in şahsında merhamet ve şef­kat olarak sunulmuş ve nefsi aşmak suretiyle insanların diğer-gâmlık özelliklerine erebileceği anlatılmıştır. Aslında insani iliş­kileri gölgeleyen ve ayaklan kaydıran en önemli engel, nefs ve şeytandır. Kötü huyların merkezi ve temel kaynağı bu ikisidir. Kur'an'da şeytan ve nefs konusunda uyarılmaktadır insanoğlu: ''Şeytan sizin düşmanınızdır, siz de onu düşman sayın" (F&tır, 35/6). "Hevâ ve hevesini tanrı edineni gör­dün mü?" (el-Câsiye, 45/23) "Nefs, şüphesiz kötülüğü çok emredicidir" (Yûsuf, 12/53).

6. Kur’an nefs ve heva’nın tezkiye ile artırılacağını  bildiriyor. (S.79)

    Kur'ân, kötülüğün merkezi kabul edilen nefs ve heuânın tezkiye ile arıtılacağım (bk. eş-Şems, 91/9) itminana er­dirileceğini (el-Fecr, 89/27) anlatmaktadır. Kur'ân, tezkiye işini peygamberlere has kutlu bir görev olarak görmekle birlikte (el Bakara, 2/129: el Cuma, 62/2), kalb tasfiyesinden de bahseder.

7. Mü’min Selim  bir kalbe sahip olmalıdır. (S.79-80)

     İnsanın manevî hayatına konu olan alanlardan biri de kal bin dünya ve mâsivâya olan meyli ile alâkalı konulardır, içi çıfıt çarşısı gibi fânilerin sevgi ve hazzı ile dolu bir kalb elbette Hakk'a açılamaz. Çünkü Kur'ân, kalb-i selimden bahset­mekte ve bunun âhırette evlâd ve malın para et­mediği sırada işe yarayacağını anlatmaktadır (eş Şuarâ, 26/88-89). Kalb-i selim, içinde Allâh'dan başkasına yer olmayan kalbdir. Yâni içinde dünyâya ve fânî değerlere âid bir tutku taşımamak, kalb selâmetinin bir şartı olmuş oluyor. Bunun yolu da, dünyâ ilgi ve sevgisinden uzaklaşmadan geçiyor.

8. Ahiret dünyadan daha hayırlıdır. (S.80)

Kur'ân'da dünya konusundaki duyarlılığı artıracak pek çok uyan vardır: "Dünyâ metal önemsiz, âhıret ise takva ehli için daha hayırlıdır" (en-Nisâ, 4/77). "Bunlar, dünyâ hayatının geçici nimetleridir. Halbuki varılacak yer, Allah'ın katındadır" (M\ imrân, 3/14). "Dünyâ hayatı, bir oyun ve eğlenceden başka bir şey değildir" (el-En'âm, 6/32). "Bu dünyâ hayatı, aldatma metâından başka bir şey değildir" (Âl i İmrân, 3/185). "Kim âhıret kazancını istiyorsa, onun kazancını artırırız. Kim de dünyâ kârını istiyorsa, ona da dünyâdan bir şeyler veririz" (eş-Şûrâ, 42/20). "Azana ve dünyâ hayatını tercih edene cehennem tek barınaktır" (en-Nâziât, 79/37 39).

9. Zikir (Kur’an okumak ) ve Allah’ı her an hatırlayıp anmak müminlerin ilk işidir (S.81)

     Kur'ân'da zikri geçen istifa veya tasfiye kavramını süfîler, biri peygamberlere, diğeri mü'minlere âid olmak üzere iki tür olarak görürler. Peygamberlerin istifa veya tasfiyesi, ismet, vahiy ve teblîğ-i şerîatle olur. Mü'minlerin istifa veya tasfiyesi, temiz muamele, hüsn-i mücâhede ve hakikate sarılmakla olur. Kalbin tasfiyeye erip safvet kazanması ve itmînâna ermesi de, yine Kur'ân'ın beyânına göre zikirledir: "Dikkat edin, gözünüzü açın; kalbler ancak Allah'ın zikri ile it­minana erer" (erRa'd, 13/28). Kur'ân'da 250 küsur yerde geçen zikir kelimesi, bu işin önemini göstermekte ve inanan kimsenin zikirsiz olamayacağını belirtmektedir. Kur'an göz ve kulak gibi kalbin de yaptığı işlerden sorumlu ol­duğunu haber vermektedir (el-İsra, 17/37).

10. Kur’an Allah’ın dostlarıyla dost olmayı ve düşmanlarından uzak kalmayı emreder. (S.81)

    Kur'an merkezinden yola çıktığımızda, ana ilkelerinden bir kesit sunduğumuz hususların hiçbirisinden sarf-ı nazar etmek mümkün değildir. Ayrıca Kur'an'ın sâdık ve sâlih insanlar­la beraber bulunmayı emreden emri (et-Tevbe 9/19), ile nefsine karşı zalim olanlardan uzak durmayı (bk. el En'âm, 6/68) emreden hükmü tasavvufun kurumsallaşmasının bir mesnedi olarak görülebilir.

Not; Sayın müellif bu kitabında batılı temsil eden tasavvufu hakkı temsil eden İslamı birleştirmek istiyor.