Muhtelif - 19. Sayfa - Duadaevliya

a- Hıristiyanlar

Hıristiyanlar çoktanrılılığı yani şirki reddettikle­rini söylerler. Konuyla ilgili sözleri şöyledir:

“Birinci buyruk çoktanrılılığı yasaklar. İnsan­lardan, Tanrı’dan başka tanrılara inanılmamasını, Tek olandan başka ilahlara saygı gösterilmeme­sini ister. Kutsal kitapta sık sık putları reddet­mekten söz edilir[1].”

Hıristiyanlarda yalnız Allah’a kulluk etme il­kesi vardır. Şu söz onlara aittir: “Tanrı Baba, esenliğin ve yaratılışın tüm kutsamalarının kay­nağı olarak yüceltilir ve Ona tapılır[2].”

Luka İncil’inde İblis’in Hz. İsa’yı yükseklere çıkararak bir anda ona dünyanın bütün ülkelerini gösterdiği, ona: “Tüm egemenlik ve görkemleriyle bunları sana vereceğim. Bunlar bana teslim edildi, ben de dilediğim kişiye veririm. Bana ta­parsan hepsi senin olacak.” dediği, bunun üze­rine Hz. İsa’nın İblis’e şu karşılığı verdiği yazılıdır:

“Tanrın olan Rabb’e tap, yalnız ona kulluk et, diye yazılmıştır.” (İncil Luka 4/5-8)

Hıristiyanlar, Pavlus’a uyup Allah ile kendi aralarına aracılar koymuşlardır. Hz. İsa’dan 4 asır sonra toplanan İznik Konsili ile İstanbul ikinci ökümenik konsilinde alınan kararlarla Hz. İsa ve Kutsal Ruh, birer tanrı sayılmaya başlanmıştır.

325 yılında  toplanan İznik Konsili, inanç ilke­lerini şöyle açıklamıştır: “Tanrı’nın biricik oğlu, ezelde Baba’dan doğmuş, nurdan gelen nur, ger­çek Tanrı’dan gelen gerçek Tanrı, yaratılmış ol­mayıp Baba ile aynı özdendir[3].

381’de İstanbul’da toplanan ikinci ökümenik konsil, Kutsal Ruh ile ilgili inancı şöyle açıklamış­tır:

“Üçlü Birlik’in üçüncü kişisi olan Kutsal Ruh Tanrı’dır. Baba ve oğul ile birdir ve onlara eşittir. Onlarla aynı özden ve aynı doğadandır. Bununla beraber Kutsal Ruh sadece Baba’nın ruhu değil, ama Baba ve Oğul’un ruhudur[4].”

Üçlü Birlik sözüyle Baba, Oğul ve Kutsal Ruh üçlüsünün aslında bir tek Tanrı olduğunu söyle­miş oluyorlar. Diyorlar ki: Kadir Baba ve Onun biricik Oğlu ve Kutsal Ruh bir tek Tanrı’dır: Çok Kutsal Üçlü Birlik[5].

Bu üçlüye tek Tanrı demeleri Allah’a eş koş­madıklarını göstermek içindir; ancak bunun ger­çeği örtemediği şu ifadelerinden ortaya çıkmak­tadır:

Tanrı’daki kişiler birbirinden farklıdır. Oğul olan kişi Baba değildir. Baba olan kişi de Oğul değildir. Kutsal Ruh olan kişi de ne Baba’dır, ne Oğul. Temellerinden gelen ilişkiler yüzünden bir­birinden farklıdır[6].

Pavlus ve Petrus’a ve bir kısım Hıristiyan bü­yüklerine ait sözleri İncil’in parçası sayıp, konsillerde alınan kararlarla inanç oluşturunca, böyle anlaşılmaz ve içinden çıkılmaz bir inançlar bütünü meydana gelmiş olmaktadır.