Muhtelif - 60. Sayfa - Duadaevliya
t. Hakikat-i Muhammediyye
YILMAZ - “İnsan-ı kâmil Hz. Muhammed’dir. Ancak onun tarihi şahsiyeti değil, henüz Adem balçık halindeyken Peygamber olan Muhammed ’dir. Yani Hakikat-i Muhammediyedir[1].
BAYINDIR - İşte bu, tam bir reenkarnasyon inancıdır. Demek ki, insan-ı kâmil, her devirde yeni bir bedene giren ruhtur. Bunun için Hz. Muhammed sallallahu aleyhi ve sellemin adı insafsızca kullanılmaktadır.
Allah Teâlâ şöyle buyuruyor:
Muhammed, başka değil, sadece Allah’ın elçisidir; ondan önce de nice elçiler gelmiştir. (Al-i İmran 3/144)
Bunlara göre ilk elçi Hz. Muhammed’dir. Allah’a göre “ondan önce de nice elçiler gelmiştir “
Bu sözü bir an için doğru saysak bile o, Adem’den önce kime elçi olarak gönderilmiş olabilir. Hiç düşünmez misiniz?
Hakikat-i Muhammediye inancı, insan-ı kâmili Allah ile aynı kabul etme inancıdır. İlahiyat Fakültesi mezunu bir şeyhin yazısında geçen şu sözlere bakınız:
“Ahad Ahmed’dürür, kim mim eder fark,
Bütün âlem o mîm içre olur gark.
Ahad yani Allah’tır[2].”
Ahad Ahmed’dir, Ahad Allah’tır, derseniz, Ahmed Allah’tır, demiş olursunuz.
Deniyor ki, arada “m” farkı vardır. Bütün alem o “m”nin içindedir. Yani Ahmed sözünde m var, Ahad’da yoktur. Bütün alem o harfin içinde yer alır. Öyleyse Ahmed Ahad’dan büyük olur!!?
Altınoluk’ta da yazı yazan Mehmed DEMİRCİ’nin Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisine yazdığı aşağıdaki sözler, yukarıdaki ifadeyi desteklemektedir:
“... Hakîkat-i Muhammediyye varoluşun başlangıcıdır. Bu aynı zamanda Allah’ın kendi zâtında kaybolmuş halinden kendindeki özellikleri bilme seviyesine inişini ifade eder. Allah ile hakîkat-i Muhammediyye aynı gerçeğin ön ve arka yüzleridir. Allah'tan başka hiçbir şey yokken ilk defa hakîkat-i Muhammediyye var olmuş, bütün yaratıklar ondan ve onun için yaratılmıştır. Âlemin var olma sebebi, maddesi ve gayesi bu hakikattir.... Hakîkatü'l-hakâik yani Allah, var veya yok, ezeli ve hadis şeklinde nitelenmediği halde hakîkat-i Muhammediyye var ve ezelî diye nitelendirilir.
Hakîkat-i Muhammediyye bütün peygamberlerin ve velilerin ledünnî ve bâtınî bilgileri aldıkları kaynaktır. Bu hakikat Hak'tan gelen feyzin halka ulaşmasında aracı olur...[3].
Hıristiyanların kullandığı Allah’ın oğlu terimini Kur’an mahkum ettiği için Hakîkat-i Muham mediyye, Nur-i Muhammedî ve İnsan-ı Kâmil gibi masum ve kolayca başka tarafa çekilebilecek terimler seçilmiştir. İnsanlar da havass’ul-havass yani üsttekiler; havass yani orta tabaka ve avam yani alt tabaka diye üçe ayrılmıştır. O terimlerin gerçek anlamını sadece üsttekiler bilmiş, orta ve alt tabaka ise onları bala katılmış zehirler olarak zevkle yemişlerdir.
Şimdi lütfen söyler misiniz, ruhbanlık iddiasında bulunanlar bu kadar ileri gitmişler midir?
[1] - Hasan Kâmil YILMAZ, İnsân-ı Kâmil, Altınoluk Mecmuası, Temmuz 1996, sayı 125, s. 31.
[2] - Ali Ramazan DİNÇ, İki Cihan Serveri Peygamber-i Zîşânımız, Yeni Dünya dergisi, 58-59 sayılar, Ağustos-Eylül 1998, s. 32.
Ali Ramazan DİNÇ, Nakşibendi tarikatına bağlı şeyhlerdendir ve Kayseri İlahiyat Fakültesi mezunudur. Bu yazıyı dergide gördüğüm gün onu, İstanbul Gedikpaşa’da bulunan bir müridinin evinde ziyaret ederek gerekli uyarıyı yaptım. Ancak o, bunun sevgiden kaynaklandığını iddia edip kendini canla başla savundu. İnşaallah şimdi bu yanlış inançtan vazgeçmiştir. Ancak suçu yazılı olarak işlediği için tevbeyi de aynı şekilde yazılı olarak yapmalıdır.
[3] MEHMET DEMİRCİ, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, Hakikat-i Muhammediyye maddesi.
İslami Okul Okulların En Önemlisi