DEDENİN GÖZETİMİNDE - Alemlererahmet - 6. Sayfa

DEDENİN GÖZETİMİNDE

Dedesi ona büyük bir sevgi ve şefkat gösterdi. Onu en mükemmel şekilde koruyup gözetti. Kaybettiğinin yerini doldurması için onu oğullarından dahi üstün tuttu. Abdülmuttalib Ku­reyş kabilesi nezdinde saygın bir kimseydi. Herkes ona saygı duyuyor ve değer veriyordu. Kâbe'nin yakınında sadece kendisinin oturduğu ona ait bir minder vardı. Kendisi o mindere oturur, oğulları ve kabile başkanları da çevresinde toplanıp otururlardı.

Bir gün Muhammed (s.a.v.) bu mindere otur­mak istedi. Henüz Abdülmuttalib gelmemişti. Amcalarından bazısı zorla onu oradan kaldırmak istediler. Muhammed (s.a.v.) onların bu dav­ra­nış­ların­dan dolayı ağlamaya başladı. Abdül­­mut­talib gelip de Muhammed'i ağlarken görünce se­bebini anladı. Etrafındakileri yaptıklarından ötü­rü bir güzel ayıplayıp, söylendi… Sonra Muham­med'in elinden tu­tup onu kendi yanına oturttu. Kucağına alıp, onun gözyaşlarını sildi. Herkes yaptığı davranışın yanlışlığını anlayıp, hiç kimse bir daha böyle bir ha­rekette bulunmadı.