Ebû Tâlib'in Himayesinde Muhammed (s - İslami Bilgiler - Alemlererahmet - 7. Sayfa

EBÛ TÂLİB'İN
HİMAYESİNDE

Muhammed (s.a.v.) sekiz yaşındaydı. Bu sı­rada dedesi Abdülmuttalib vefat etti. Vefatından önce oğlu Ebû Tâlib'e, Muhammed'in bakım ve himayesini üstlenmesini vasiyet etti.

Ebû Tâlib, ailede bakmakla yükümlü olduğu kişi sayısının çok ve buna karşın malî durumunun zayıf olmasına rağmen bu vasiyeti en güzel şekilde yerine getirdi. Ebû Tâlib'in hanımı Esed kızı Fatıma şefkatli bir anne yakınlığıyla Muham­med'i (s.a.v.) bağrına bastı. Muhammed de (s.a.v.) ona: "Anne­ciğim!" diye sesleniyordu.   

Ebû Tâlib, yeğeni Muhammed'in (s.a.v.) varlığından do­layı geçimlerinde, sofralarında bereket gör­dü.  

Muhammed'in (s.a.v.) olmadığı bir vakitte sofraya otur­­­muşlarsa, doymadan kalkıyorlarken, Muham­med (s.a.v.) onlarla birlikteyken sofra bereketle doluyordu. Onun bulunduğu sofrada herkes doyuyordu. Bu yüzden Ebû Tâlib, Muhammed (s.a.v.) sofraya oturmadan hiç kimsenin yemeğe elini uzat­masına izin vermiyordu!!

Ev halkı uykudan mahmur bir halde gözleri yarı kapalı kalkarlarken, Muhammed (s.a.v.) göz­leri sür­meli, apaydın olarak kalkıyordu. Mu­­ham­med (s.a.v.) onların yanına varınca üzer­le­rinden uyku ser­semliği kalkıyor, kendilerine geliyorlardı.