EL-EMİN'E RAZIYIZ - Alemlererahmet - 12. Sayfa

EL-EMİN'E RAZIYIZ!

Fatıma'nın doğduğu sene önemli bir olay meydana geldi. O sene Mekke'ye yağan kuvvetli sel suları Kâbe'nin duvarlarının bir bölümünü yıktı. Kureyş yıkılan duvarları onarmak için kolları sıvadı. Bu uğurda emekler ve paralar seferber edildi. Duvarda Hacerülesved'in konulacağı yere gelinince anlaşmazlık çıktı. Kureyş kabilesinin oymaklarından her biri, Ha­ce­rülesved'i yerine koyma şerefinin sadece kendisine ait olmasını istiyordu. Tartışma o kadar büyüdü ki sonunda kılıçlar çekildi. Kâbe'nin yanında savaşa hazırlanmışlarken içlerinden bir büyük şu teklifi getirdi:

"Kapıdan girecek ilk insanı bu tartışmada hakem yapalım, ne dersiniz?"

Hepsi de bu teklifi yerinde buldu ve kabul etti. Allah ezelde takdir ettiği buyruğun gereği olarak Muhammed'i (s.a.v.) onlara gönderdi. İnsanlar onu görünce hep bir ağızdan:

"Bu gelen, el-Emin! Onun hakemliğine razıyız!" diye bağrıştılar.

Muhammed (s.a.v.) onlardan meseleyi dinledi. Sonra üzerinden elbisesini çıkararak yere serdi. Hacerülesved'i de alıp elbisenin orta yerine koydu. Daha sonra oymak başkanlarından el­bisenin birer ucundan tutup, Hacerülesved'i yu­­karıya doğru kaldırmalarını istedi. Oymak baş­­kanları taşı yukarıya kaldırınca Muhammed (s.a.v.) taşı elleriyle kavrayıp, duvardaki yerine koydu. Böylece kan dökülmesi de önlenmiş oldu.

Sonra herkesin bir kez daha sevgi, takdir ve saygısını kazanmış olarak oradan ayrıldı. Yolda kendisine bir adam yetişip, Hatice'nin dördüncü kız bebeğini dünyaya getirdiği müjdesini verdi. Muhammed (s.a.v.) müjdeyi alır almaz derhal eve, Hatice'nin yanına gitti. Onu yatıştırmaya, ona şefkat ve sevgi göstermeye başladı. Yeni bebeğinin adını "Fatıma" koyup, ona "Zehra" la­kabını taktı.