Kadir Gecesi - İslami Bilgiler - Alemlererahmet - 15. Sayfa

KADİR GECESİ:
HZ. MUHAMMED'İN (S.A.V.) GECESİ

Ramazan ayının yirmi yedinci gecesiydi. Mu­hammed (s.a.v.) kırk yaşını tamamlamıştı. San­ki başka bir varlık olmuş, son derece hassaslaşmış, berraklaşmıştı.

O mübarek gecede, âdeti olduğu üzere yine Hira mağarasında derin düşüncelere dalmıştı. O bu hâldeyken Ruhu'lemin Cebrail (a.s.) ulvî, nuranî bir biçiminde ona geldi… Onu tutup sıktı; bu bir beşerin dayanamayacağı bir basınçtı. Ona şöyle di­yordu:

"Oku!"

Muhammed'i (s.a.v.) korku ve heyecan kap­lamış, bütün bedeni ter içinde kalmıştı.

"Ben okumayı bilmem." dedi.

Cebrail (a.s.) onu ikinci ve ardından üçüncü kez tekrar sıktı. Üçüncüsünde ona şöyle dedi:

"Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı bir alekadan yarattı. Oku! Rabbin, en büyük kerem sahibidir. O Rab ki kalemle (yazmayı) öğretti. İn­s­ana bilmedikleri şeyi öğretti." (Alak (96), 1–5)

Melek bunları söyledikten sonra onu (s.a.v.) bırakıp gözden kayboldu. Muhammed (s.a.v.) ma­ğarada daha fazla kalamadı. Hemen evine ve ailesine dönerek yatağına uzandı. Hatice'ye:

"Beni bürüyüp sarın… Beni iyice bürüyüp sarın…" dedi. Resûlullah (s.a.v.) bir yandan yorganın al­tında ş­iddetli soğuktan titriyorken, diğer yandan­ alnın­dan terler boşalıyordu…