İSTİRAHAT OTURUŞU - Peynamazi - 29. Sayfa

[1]     Buhârî, Ebû Davud. Bu oturuş fukaha arasında “İstirahat Oturuşu” diye bilinir. İmam Şafiî de bu görüştedir. İmam Ahmed’den de ben­zer rivâyet nakledilmiştir. Nitekim “Tahkik”te (1/111) böyle geçmek­tedir. Ona yakışan da budur. Çünkü sünnete tâbi olmakta oldukça ti­tizdi.

İbn Hani de “Mesailu an’il-imam Ahmed”de (1/57) şöyle demektedir:

“Ebû Abdullah (yani İmam Ahmed) son rekâta kalkacağı zaman elle­rine dayanarak kalkardı. Bazen de oturur sonra kalkardı.” Nitekim İmam İshak b. Raheveyh’in de tercih ettiği görüş budur. “Mesail’ul Mer­vezi”de (1/147/2) şöyle demektedir:

“Resûlullah (s.a.v.)’den varid olan sünnet, ihtiyar olsun genç olsun, el­lere dayanarak kalkmaktır.” Ayrıca bkz. “el-İrva” (2/82-83).

[Buhârî, Sıfatü's-salat 61 (90-91), c.2, s.812-813; Tirmizî, Salat 225 (303), c.1, s.220; İbn Mâce, İkametü's-salât 72 (1061), c.3, s.372; Ebû Dâvud, Salât 115-116, 143-144 (730, 858), c.3, s.119-120, 351-352. Mütercim]