EHL-İ KİTAB'A KARŞI GENEL RABBANİ YAKLAŞIMLAR.. 2

1. Onların Hepsini Bir Tutmamak, Aynı Tanıma Dahil Etmemek. 2

2. En Güzel Tarzın Dışında Mücadele Etmemek. 2

3. Peygamberler Arasında Ayırım Yapmadan Onları Birliğe Davet Etmek. 2

4. Onların Yemeklerini Yiyebilmek, İffetli Kadınlarıyla Evlenebilmek. 3

5. Onlara Uymamak Ve Boyun Eğmemek. 3

6. Onları Veli (Dost Ve Yardımcı) Edinmemek. 3

7. Hak Dini Din Edinmeyenlerle, Kendi Elleriyle Cizye Verinceye Kadar Savaşmak  3

EHL-İ KİTAB'A KARŞI GENEL RABBANİ YAKLAŞIMLAR

 

1. Onların Hepsini Bir Tutmamak, Aynı Tanıma Dahil Etmemek

 

3-113. Onların tümü bir değildir. Kitab Ehli'nden ayakta (namaza) duran bir ümmet (grup) vardır ki gece vakitlerinde secdeye kapanarak Allah'ın ayetlerini okurlar.

114. Bunlar, Allah'a ve ahiret gününe iman eder, ma'ruf olanı emreder, münker olandan sakındırır ve hayırlarda yarışırlar. İşte bunlar salih olanlardandır.

115. Onlar hayırdan her ne yaparlarsa, elbette ondan yoksun bırakılmazlar. Al­lah, muttakileri bilendir.

116. Gerçekten küfredenlerin ise ne mallan, ne de çocuk­ları, onlara Allah'tan yana bir şey sağla­yamaz. İşte onlar ateşin halkıdırlar, onda temelli olarak kalacaklardır.

117. Onların bu dünya hayatındaki harcamalarının örneği, kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerini vurup da telef eden kav­urucu soğukluktaki bir rüzgarın örneği gibidir. Allah, onlara zulmetmedi, fakat (onlar) kendi nefislerine kendileri zulmet­mektedirler.[1]

 

2. En Güzel Tarzın Dışında Mücadele Etmemek

 

2-109. Kitab ehlinden çoğu, kendilerine gerçek (hak) apaçık belli olduktan sonra, nefislerini (kuşatan) kıskançlıktan dolayı, imanınızdan sonra sizi küfre döndürmek arzusunu duydular. Allah'ın emri ge­linceye kadar onları bırakın ve (onlara) ilişmeyin. Hiç şüphesiz Allah, her şeye güç yetirendir.

110. Dosdoğru namazı kılın, zekatı verin; önceden kendiniz için hayır olarak neyi takdim ederseniz, onu Allah katında bulacaksınız. Hiç şüphesiz Allah, yapmakta olduklarınızı görendir.

2-139. De ki: "O bizim de Rabbimiz, sizin de Rabbiniz iken, bizimle Allah hakkında (sözde kanıtlarla) tartışmalara mı giri­yorsunuz? Bizim amellerimiz bizim, sizin amelleriniz de sizindir. Biz, “katışıksız ola­rak” O'na bağlanmış (muhlis) olanlarız."

3-186. Andolsun ki, mallarınız ve can­larınız hususunda imtihan edileceksiniz ve sizden önce kendilerine Kitab verilenler­den ve şirk koşmakta olanlardan elbette birçok eziyet verici (sözler) işiteceksiniz. Eğer sabreder ve sakınırsanız, işte bu azmedilmesi gereken iş (emir)lerdendir.

29-46. İçlerinde zulmetmekte olanlar hariç olmak üzere, Kitab ehliyle en güzel olan bir tarzın dışında mücadele etmeyin. Ve deyin ki: "Bize indirilene de, size in­dirilene de iman ettik; bizim ilahımız da, sizin ilahınız da birdir ve biz O'na teslim olanlarız."

42-15. Şu halde sen bundan dolayı davet et ve emrolunduğun gibi dosdoğru bir is­tikamet tuttur. Onların heva (istek ve tutku)larına uyma. Ve de ki: "Allah'ın indir­diği her Kitab'a inandım. Aranızda adalet yapmakla emrolundum. Allah, bizim de Rabbimiz, sizin de Rabbinizdir. Bizim amellerimiz bizim, sizin amelleriniz sizindir. Bizimle sizin aranızda (bu konuda) tartışılacak bir şey yoktur. Allah bizleri bir arada toplayacaktır, dönüş O'nadır."[2]

 

3. Peygamberler Arasında Ayırım Yapmadan Onları Birliğe Davet Etmek

 

2-135. Dediler ki: "Yahudi veya Hıristiyan olun ki hidayete eresiniz." De ki: "Hayır, (biz) Hanif (muvahhid) olan İbrahim'in dini (üzereyiz); o müşriklerden değildi."

136. Deyin ki: "Biz Allah'a, bize indi­rilene, İbrahim, İsmail, İshak, Yakub ve torunlarına indirilene, Musa ve İsa'ya ve­rilen ile peygamberlere Rabbinden ve­rilene iman ettik. Onlardan hiçbirini diğerinden ayırdetmeyiz ve biz O'na tes­lim olmuşlarız."

137. Şayet onlar da, sizin inandığınız gibi inanırlarsa, kuşkusuz doğru yolu bulmuşlardır; yok eğer yüz çeviririrlerse, onlar elbette bir (çelişki ve) ayrılık içindedirler. Onlara karşı Allah sana yeter. O, işitendir, bilendir.   

3-64. De ki: "Ey Kitab ehli, bizimle sizin aranızda müşterek (olacak) bir kelimeye gelin. (Ki o da şudur:) Allah'tan başkasına kulluk etmeyelim, O'na hiç bir şeyi ortak koşmayalım. Allah'ı bırakıp da kimimiz kimimizi Rabler edinmesin." Eğer yine de yüz çevirirlerse, deyin ki: "Şahid olun, biz gerçekten müslümanlarız."

3-84. De ki: "Biz Allah'a, bize indirilene, İbrahim, İsmail, İshak, Yakub ve to­runlarına indirilene, Musa'ya, İsa'ya ve peygamberlere Rablerinden verilenlere iman ettik. Onlardan hiçbiri arasında ayırım yapmayız. Ve biz O'na teslim olmuşlarız."

4-150. Allah'ı ve peygamberlerini (tanı­mayıp) küfre sapan,' Allah ile peygam­berlerinin arasını ayırmak isteyen, "Bazısına inanırız, bazısını tanımayız" di­yen ve bu ikisi arasında bir yol tutturmak isteyenler;

151. İşte onlar, gerçekten kafir olanlardır. Kafirlere aşağılatıcı bir azab hazırlamışızdır.

152. Allah'a' ve peygamberine inananlar ve onlardan hiçbiri arasında ayırım yapmayanlar, işte onlara ecirleri verilecektir. Allah, bağışlayandır, esirgeyendir.

29-46. İçlerinde zulmetmekte olanlar hariç olmak üzere, Kitab ehliyle en güzel olan bir tarzın dışında mücadele etmeyin. Ve deyin ki: "Bize indirilene de, size in­dirilene de iman ettik; bizim ilahımız da, sizin ilahınız da birdir ve biz O'na teslim olanlarız."[3]

 

4. Onların Yemeklerini Yiyebilmek, İffetli Kadınlarıyla Evlenebilmek

 

5-5. Bugün size temiz olan şeyler helal kılındı. (Kendilerine) Kitab verilenlerin yemeği size helal, sizin de yemeğiniz on­lara helaldir. Mü’minlerden özgür ve iffetli kadınlar ile sizden önce (kendilerine) Kitab verilenlerden özgür ve iffetli kadınlar da, namuslu fuhuşta bulunmayan ve gizlice dostlar edinmemişler olarak -onlara ücretlerini (mehirlerini) ödediğiniz takdirde- size (helal kılındı) Kim imanı tanımayıp küfre saparsa, elbette onun yaptığı boşa çıkmıştır. O ahirette hüsrana uğrayan­lardır.[4]

 

5. Onlara Uymamak Ve Boyun Eğmemek

 

3-99. De ki: "Ey Kitab ehli, sizler şahidler olduğunuz halde, ne diye iman edenleri Allah yolundan -onda bir çarpıklık bul­maya yeltenerek- çevirmeye çalışıyor­sunuz? Allah, yapmakta olduklarınızdan gafil değildir."

100. Ey iman edenler, eğer kendilerine Kitab verilenlerden herhangi bir gruba boyun eğecek olursanız, sizi  imanınızdan sonra kafirler yapmış olarak (dininizden) geri çevirirler.[5]                                                      

 

6. Onları Veli (Dost Ve Yardımcı) Edinmemek

 

5-51. Ey iman edenler, yahudi ve hıristiyanları dostlar (veliler) edinmeyin; onlar birbirlerinin dostudurlar.   Sizden onları kim dost edinirse, kuşkusuz onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğuna hi­dayet vermez.

5-55. Sizin dostunuz (veliniz) ancak Allah, O'nun Resulü, rüku ediciler olarak namaz kılan ve zekatı veren mü'minlerdir. 

56. Kim Allah'ı, O'nun Resulünü ve iman edenleri dost (veli) edinirse, hiç şüphe yok ki galip gelecek olanlar, Allah'ın taraftarlarıdır.

57. Ey İman edenler, sizden önce kendilerine Kitab verilenlerden dininizi, alay ve oyun (konusu) edinenleri ve

kafirleri dostlar (veliler) edinmeyin. Eğer inanıyorsanız, Allah'tan korkup-sakının.

58. Onlar, siz birbirinizi namaza çağırdı­ğınızda onu alay ve oyun (konusu) edinirler. Bu, gerçekten onların akıl erdirmeyen bir topluluk olmalarındandır.[6]

 

7. Hak Dini Din Edinmeyenlerle, Kendi Elleriyle Cizye Verinceye Kadar Savaşmak

 

9-29. Kendilerine Kitab verilenlerden, Al­lah'a ahiret gününe inanmayan, Allah'ın ve Resulünün haram kıldığını haram tanı­mayan ve hak dini (İslam'ı) din edinmeyenlerle, küçük düşürülmüşler olarak cizyeyi kendi elleriyle verinceye kadar savaşın.[7]

 

---