SONUÇ

112. Kur'an teokratik sistemi asla ka­bul etmez. Teokrasi, Allah'ın yetki­sinin kiliseye devri veya kilise ile paylaşılması anlamına geldiği için Kur'an'a göre böyle bir davra­nış şirktir.

Diğer taraftan teokraside Allah'a boyun eğer gibi yönetici­lere boyun eğilmesi istenmektedir. Onlara itaat Allah'a itaat, onlara muhalefet Allah'a karşı gelme sayılmaktadır. Kur'an,  bunu da şirk sayar.

113. Bunun dışında Kur'an'ın tav­siye ettiği bir devlet düzeni yoktur. İslamın evrensel ve zamanüstü olması da bunu ge­rekli kılmaktadır. Kur'an devletlerden, bir takım ev­rensel istek­lerde bulunur. Bunların bir kısmı yukarıda belirtilmiştir. Onlar öyle şeylerdir ki, hiçbir top­lum bunlardan vazgeçemez. Hiç bir idare de bu konuda mücadele eden insanları doğrudan karşısına alamaz Bu da İslamın her zaman ve her yerde yaşanabilmesine im­kan verir.

114. İslam bilginlerinin siyasi otorite­den bekledikleri görevler şöyle özetlenebilir: "Siyasi otorite kanun­ları uygular, cezaları infaz eder, toplumun ihtiyaçlarını giderir, as­keri donatır, vergi toplar, zorba­ları, soyguncuları ve eşkiyayı dize geti­rir. İnsanlara, inandıkları gibi yaşama hürriyetini sağlar. Adliye teşkilatının aksamadan ve ser­bestçe çalışmasını temin eder. Gelir ve servet dağılımının dengeli olması için tedbirler alır. Korunmaya muhtaç çocukların ih­ti­yaçlarının tabii ortam içinde karşı­lanabimesi için gerekeni ya­par. Yoksullara des­tekte bulunur."

  Sonuç olarak şunu söylemek ge­rekir: Teokrasi Kur'an'ın kabul etmediği bir devlet sistemidir. İncil'in teokratik dü­zeni emreden ifadeleri, Kur'an ölçülerine göre gerçek İncil'e ait olamaz. Bu konu yukarıda açıklanmıştır. Bundan gerçek hırıstiyanlığın da teokrasiyi kabul et­meyeceği sonucu çıkar. Laiklik de teok­rasiye karşı verilen mücadelenin adı olmuştur.