Onbirinci Bölüm - İslam Tarihi - Ashabindilinden - 12. Sayfa
Rasulullah'ın Nasıl Namaz Kıldığı
Rasulullah'ın Farz Namazlarda Ne Kadar Okuduğu
Rasulullahın Namazı Bitirdikten Sonra Okuduğu Dua
Rasulullah'ın Gündüz Kıldığı Nafile Namazlar.
Rasulullah'ın Cuma Günü Sabah Namazında Ne Okuduğu
Rasulullahın Namazdan Sonra Mescidden Ayrılmadığı
Rasulullah'ın Geceleyin Kıldığı Namaz
Rasulullahın Geceleyin Kıldığı Namazın Uzunluğu
Rasulullahın Kıyamda Gece Boyunca Bir Ayeti Tekrar Etmesi
Rasulullah'ın Sesinin Güzelliği
Rasulullahın Kuranı Ne Kadar Zamanda Okuduğu.
Rasulullah'ın Kur'an'ı Hatmettiği Zaman
Rasulullah Geceleyin Devamlı Kıldığı Namazlarını Kılamazsa Ne Yapardı?
Rasulullah'ın Farz Kabul Edilmesi Korkusuyla Teravih Namazını Kesmesi
II- RASULULLAHIN NAMAZI
Rasulullah'ın Nasıl Namaz Kıldığı
895) Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) namazına şöyle başlardı:
Subhaneke'llahumme ve bi-hamdik ve tebâreke'smuk ve teâla cedduk velâ ilahe ğayruk. "Ey Allah'ım! Seni teşbih ve tenzih eder, sana hamd ederim. Senin ismin mübarektir ve senin azamet ve celalin pek yüksektir. Senden başka ilah yoktur." [1]
896) Ata şunu anlattı:
Bazı sahabileriyle birlikte otururken, Rasulullah'ın (s.a.v.) namazını andık. Ebu Humeyd es-Saîdî şöyle dedi:
Ben aranızda Rasulullah'm namazını en iyi belleyen kişiyim. Tekbir alırken onun ellerini omzunun hizasına getirdiğini gördüm. Rükû yaparken ellerini dizlerine koyar, sonra sırtını eğerdi. Başını kaldırınca, bütün omurları yerine oturuncaya kadar doğrulurdu. Secde ettiğinde, kollarını yaymadan ve yummadan yere koyardı, ayak parmaklarının uçlanyla kıbleye yönelirdi. İki rekatte oturduğunda, sol ayağının üzerine otururdu. Sağ ayağım dikerdi ve otururdu. [2]
897) Enes şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) namazı hafifletir (kısaltır) ve onu tamamlardı." [3]
898) Salim'in babası şunu söyledi:
"Rasulullah'm namazda iftitah tekbiri alıp rükû yapmak istediğinde ve rükûdan başım kaldırdıktan sonra ellerini omuzlan hizasına kaldırdığını gördüm. Secdeler arasında ellerini kaldırmıyordu." [4]
899) Abdullah Îbnul-Kasim şunu anlattı:
Abdurrahman İbn Ebza'nın yanında oturduk. Size; Rasulullah'm (s.a.v.) namazım göstereyim mi? dedi. Biz de:
-Tamam, göster, dedik.
O, tekbir getirdi, kıraatte bulundu (okudu), sonra rükû yaptı. Her kemik normal şeklini alacak şekilde ellerini dizlerinin üzerine koydu. Sonra her kemik mormal şeklini alacak şekilde ellerini kaldırdı. Daha sonra yine, her kemik yerini bulacak şekilde secde etti. Daha sonra kalktı. Birinci rekatte yaptığı gibi ikinci rekatte de (aynı şeyleri) yaptı.
Daha sonra:
-İşte bu, Rasulullah'ın (s.a.v.) namazıydı, dedi. [5]
Rasulullah'ın Farz Namazlarda Ne Kadar Okuduğu
900) Ebu Berze şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) sabah namazında altmıştan yüze kadar ayet okurdu." [6]
901) Ebu Said el-Hudrî şöyle demiştir:
Biz, Rasulullah'm (s.a.v.) öğle ve ikindi namazlarmdaki kıyamım tahmin ederdik. Öğle namazının ilk iki rekatindeki kıyamını otuz ayet kadar tahmin ettik. Son rekatlerindeki kıyamını de bunun yarısı kadar tahmin ettik. İkindinin ilk rekatindeki kıyamını, öğlenin son iki rekatindeki kıyamı kadar, ikindinin son rekatindeki kıyamını da bunun yarısı kadar tahmin ettik. [7]
902) Ibn Abbas şöyle dedi:
Umrau'1-Fadl, onun Murselat suresini okuduğunu duyunca şöyle dedi:
-Yavrum! Bu sure bana Rasulullah'tan (s.a.v.) duyduğum en son şeyin o olduğunu hatırlattı. Onu akşam namazında okurdu."
903) el-Bera şöyle dedi:
"Rasulullah'la (s.a.v.) birlikte yatsı namazım kıldım. O, Tin suresini okudu." [8]
Rasulullahın Namazı Bitirdikten Sonra Okuduğu Dua
904) el-Muğire'nin katibi Verrad şunu anlattı: Muaviye, el-Muğire İbn Şu'be'ye şöyle yazdı: Bana, Rasulullah'tan (s.a.v.) duyduklarını yaz. el-Muğire beni çağırıp ona şunu yazdı: -
Rasulullah'm (s.a.v.), namazdan çıktıktan sonra şöyle dediğini duydum: "Allah'tan başka ilâh yoktur. O, tektir. Ortağı yoktur. Mülk O'nundur. Hamd O'nadır. O, her şeye kadirdir. Allah'ım! Senin verdiğine engel olacak yoktur. Vermediğini de verecek yoktur. Senin katında hiçbir varlık sahibine, varlığı fayda verecek değildir." [9]
905) Rasulullah'm (s.a.v.) mevlâsı (azatlı kölesi) şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) namazdan çıktığı zaman, üç defa istiğfar eder (estağfurullah der) ve:
"Allah'ım! Sen selâmsın. Selâmet de ancak sendendir. Sen, mübareksin, ey celal ve ikram sahibi" derdi. [10]
Rasulullah'ın Gündüz Kıldığı Nafile Namazlar
906) Hz. Aişe şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.) nafile namazlardan hiçbirine sabah namazının iki rekat sünnetine dikkat ettiği kadar dikkat etmezdi." [11]
907) Ebu Umame el-Bahilî'den rivayet edildi: Ebu Eyyub el-Ensarî şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) benim evimde bir ay kaldı. O'nun zevalden sonra, elinde bir dünya işi varsa, onu bıraktığını, uyuyorsa, adeta uykusundan kaldırılıp gusül abdesti aldığını sonra namaz abdesti aldığını ve dört rekat güzel bir namaz kıldığını, gördüm. Bunu kendisine sorduğumda şöyle dedi:
"Göğün kapıları ve Cennet kapıları o saatte açılır ve bu namaz kı-lmmcaya kadar kapanmaz. Salih amelimin Rabbime o saatte yükselmesini arzu ederim." [12]
908) Hz. Aişe şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.), öğle namazının farzından önceki dört rekatlik namazı ve sabah namazının farzından Önceki iki rekatlik namazı kesinlikle terketmezdi."[13]
909) Abdullah Ibn Şakik şunu anlattı:
Hz. Aişe'ye, Rasulullah'm (s.a.v.) nafile namazım sordum. Şu cevabı verdi:,
"Rasulullah benim evimde öğleden önce dört rekat (nafile) kılar, sonra mescide gider, cemaate namaz kıldırır, tekrar benim evime gelir, iki rekat nafile kılardı. Akşam namazının farzını camide kılar, sonra benim evime döner ve iki rekat nafile kılardı. Cemaate yatsıyı kıldırır, sonra benim evime girer iki rekat nafile kılardı."[14]
Rasulullah'ın Cuma Günü Sabah Namazında Ne Okuduğu
910) Ebu Hureyre şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.), cuma günü, sabah namazında: "Elif-lâm-mîm", "Tenzil" le "Hel Eta" yi okurdu."[15].
Rasulullahın Namazdan Sonra Mescidden Ayrılmadığı
911) Cabir Ibn Abdillah şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) sabah namazını kılınca, güneş doğuncaya kadar namaz kıldığı yerden ayrılmazdı."[16].
Rasulullahın Kuşluk Namazı
912) Ebu Leylâ şunu anlattı:
Bana hiç kimse Rasulullah'ı (s.a.v.) kuşluk namazı kılarken gördüğünü haber vermedi. Yalnız Ummu Hani1 müstesna, O: Mekke'nin fethedildiği gün, Rasulullah'm (s.a.v.) onun evine geldiğim gusül abdesti alıp sekiz rekat namaz kıldığını söyledi.
Ayrıca Ummu Hani' şunu ilave etti: O'nun bu namazdan daha hafif bir namaz kıldığım görmedim. Ancak rükû ve secdeyi tam olarak yapıyordu."[17].
913) Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) duha (kuşluk) namazım dört rekat kılar, Allah'ın dilediği kadar da ziyade ederdi."[18].
914) Enes İbn Malik şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) ashabından birisinin evinde iki rekat namaz kıldı. Enes'e şöyle denildi:
-Peygamber (s.a.v.) kuşluk namazı kılar mıydı?
-O'nun bu namazı sadece o gün kıldığını gördüm, diye cevap verdi.[19]
915) Ebu Said şunu anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.) kuşluk namazını, biz artık onu kılmayı terke-decek deyinceye kadar kılar; artık onu kılmayacak deyinceye kadar da onu kılmayı bırakırdı."[20]
Rasulullah'ın Geceleyin Kıldığı Namaz
916) Mesruk şöyle dedi: Aişe'ye (r.a.):
"-Hangi amel, Rasulullah'a (s.a.v.) daha sevimliydi? diye sordum. Aişe (r.a.):
-Devamlı olan diye cevap verdi. Ben:
-O, ne zaman kalkardı? dedim. Aişe (r.a.):
"-Sarih'i duyduğu zaman kalkardı" diye cevap verdi.[21]
Bize îbn Naşir: Sarih horoz demektir ve onun ilk öttüğü zaman da, gecenin yansıdır, demiştir.
917) Huzeyfe şöyle demiştir:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin (namaza) kalktığında ağzını (dişlerini) misvakla fırçalardı."[22]
918) Hz. Aişe şöyle anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.), geceleyin kalktığında namaz kılardı. Namazına hafif (kısa) iki rekatle başlardı."[23]
919) Halid îbn Ma'dan'dan rivayet edildi. Bana Rabıta tul-Cureşî anlattı:
Aişe'ye şöyle sordum: Rasulullah (s.a.v.) geceleyin kalktığında ne derdi: Ne ile başlardı? Aişe şu cevabı verdi:
"On defa Allahuekber der, on defa elhamdülillah der, on defa sub-hanellah der, on defa lâ ilahe illallah der, on defa da "estağfirullah" derdi. On defa da: "Allahumma'ğfir lî ve'hdinî ve'rzuknî: Allah'ım! Bana mağfiret et, beni hidayet et ve bana nzık ver" derdi. On defa da: "Alla-humme! Innî eûzü bike mine'ddîki yevme'l-hısab: Allah'ım! Hesap günündeki darlıktan (sıkışıklıktan) sana sığınırım" derdi.[24]
920) Alkame şunu söyledi:
Aişe'ye (r.a.): Rasulullah'm (s.a.v.) günlerden birine tahsis ettiği birşey var mıydı? diye sordum. Aişe (r.a.) şöyle cevap verdi:
- "Hayır, O'nun ameli devamlıydı. O'nun gücünün yettiği şeye hanginizin gücü yeter ki" dedi.[25].
921) Ebu Seleme şöyle dedi:
Aişe'ye (r.a.) Rasulullah'm (s.a.v.) Ramazan'daki namazım sordum. Hz. Aişe (r.a) şu cevabı verdi:
Rasulullah (s.a.v.) onbir rekati geçirmezdi. Önce dört rekat kılardı. Artık o rekatlerin güzelliğini ve uzunluğunu sorma. Daha sonra dört rekat daha kılardı. Yine, o rekatlerin güzelliğini ve uzunluğunu sorma. Sonra üç rekat kılardı." Ben:
-Ya Rasulellah! Sen vitir kılmadan önce mi yatıyorsun? dedim. O:
- "Aişe! Benim, gözlerim uyur, kalbim uyumaz" diye cevap verdi.[26]
922) Abdullah îbn Şakik şöyle dedi:
Aişe'ye, Rasutullah'm namazını sordum. O da şu cevabı verdi:
"Rasuluilah (s.a.v.) geceleyin, içlerinde vitir de dahil olmak üzere dokuz rekat namaz kılardı. Bazı geceler, namazı ayakta, uzun kılar, bazı gecelerde de oturarak uzun kılardı. Ayakta kılarken okursa, ayaktayken rükû ve secde eder, otururken okursa, oturduğu yelden rükû ve secde ederdi."[27]
923) Hz. Aişe (r.a.) şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) kilo alıp ağırlanınca, oturarak Allah'ın dilediğini okur oldu. Sureden, otuz veya kırk ayet kalınca ayağa kalkar, onları okur ve secde ederdi."[28]
924) Ibn Abbas şunu rivayet etti:
"Peygamber (s.a.v.) geceleyin kalkınca teheccüd namazı kılar ve şöyle derdi:
"Allah'ım! Hamd sanadır. Göklerin, yerin ve onlardakilerin nuru sensin. Hamd sanadır. Göklerin, yerin ve onlardakilerin Rabbi sensin. Hamd sanadır. Hakk sensin. Senin va'din haktır. Sana kavuşmak haktır. Cennet haktır. Cehennem haktır. Kıyamet haktır. Peygamberler haktır., Muhammed haktır. Allah'ım! Ben sana teslim oldum. Sana tevekkül ettim. Sana iman ettim. Tövbe edip sana rücu ettim. Ben hasmıma karşı ancak senin (burhanın) ile muhasama ettim (karşı çıktım). Düşmanınla aramızda ancak senin hakemliğine müracaat ettim. Benim gerek önceden, gerek sonradan işlediğim günahlarımla, gizli ve aşikar yaptıklarımı bana bağışla! Sen mukaddimsin (Öne alansın) ve muahirsin (geriye bırakansın). Senden başka ilah yoktur, ilah ancak sensin."[29]
925) Kureyb'ten rivayet edildi: îbn Abbas ona, şunu haber verdi:
Bir gece, teyzesi ve Hz. Peygamberin (s.a.v.) hanımı Meymune'nin yanında kalmıştı.
Ben, yatağın enine doğru yattım. Rasulullah da (s.a.v.) boyuna yattı. Rasulullah (s.a.v.) gece yarısına (veya biraz öncesine, yahut biraz sonrasına) kadar yattı. Uyanınca, eliyle gözlerini oğuşturmağa başladı. Daha sonra Al-i îmran suresinin son on ayetini okudu. Sonra kalkıp asılı duran bir su tulumundan güzel bir abdet aldı ve namaz kılmağa başadı.
Ben de kalkıp onun yaptığı gibi yaptım. Sonra gidip yanına durdum. Rasulullah (s.a.v.) sağ elini başımın üzerine koydu. Sağ kulağımı bükmeğe başladı. Daha sonra iki rekat, ondan sonra iki rekat, sonra iki rekat, sonra iki rekat, sonra iki rekat, sonra iki rekat namaz kıldı. Sonra vitrini kıldı. Sonra müezzin kendisine gelinceye kadar yattı. Kalktı, hafif iki rekat kıldı. Sonra çıkıp sabah namazım kıldı.
Başka bir rivayette şöyle demiştir:
"Allah'ım! Kalbime nur, kulağıma nur, gözüme nur, sağıma nur, soluma nur, önüme nur, arkama nur. ver. Bana nur ver."[30].
926) SafVan İbn Muattıl şöyle anlattı:
"Bir yolculukta Rasulullah'la (s.a.v.) birlikteydim. Geceleyin O'nun namaz kılışım seyrettim. Yatsı namazını kıldıktan sonra uyudu. Gece yarısı olunca uyandı. Al-i înıran suresinin sonundan on ayet okudu. Sonra misvakla dişlerini fırçaladı. Abdest alıp iki rekat namaz kıldı. Kıyamı mı, rükûu mu yoksa secdesi mi hangisi daha uzundu bilmiyorum. Namazı bitirince yattı. Sonra uyandı. Ayetler okudu. Misvakla dişlerini fırçaladı. Daha sonra abdest aldı. Namaz kıldıktan sonra yattı. Sonra uyanıp bunu yaptı. Sonra ilk defa yaptığı gibi yapmadı. Böylece onbir rekat kılmış oldu.[31]
927) Zeyd tbn Halid el-Cuhenî şunu anlattı:
"Bu gece Rasulullah'ın (s.a.v.) namazım takip edeceğim, dedim. E-şiğini veya çadırını yastık edindim. Rasulullah (s.a.v.) hafif iki rekat namaz kıldı. Sonra uzun iki rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz kıldı. Sonra, öncekilerden daha kısa iki rekat namaz kıldı. Sonra vitir namazını kıldı, îşte bu namazların tamamı onüç rekat oldu."[32]
Musannif (Ebu'l-Ferec Îbnu'l-Cevzî) şöyle demiştir:
Rasulullah'ın (s.a.v.) geceleyin kıldığı namazların rekatlarının sayısı hakkındaki rivayetler farklıdır. Yedi, dokuz, onbir ve onüç sayıları rivayet edilmiştir. Görünen odur ki sayı eksilip artmaktadır.[33]
Rasulullahın Geceleyin Kıldığı Namazın Uzunluğu
928) Huzeyfe (r.a.) şunu anlattı:
"Bir gece, Rasulullah'la (s.a.v.) birlikte namaz kıldım. Bakara suresine başladı. içimden, yüz ayeti tamamlayınca rükû eder dedim. O, devam etti. Ben, içimden: Bütün sureyi bir rekatte okuyacak dedim. O, yine devam etti. Ben, bu sure ile rükû yapar dedim. Sonra Nisa suresine başladı. Onu da okudu. Sonra Al-i Imran suresine başladı. Onu da okudu. Ağır, ağır okuyor, içinde teşbih bulunan bir ayete gelince, teşbih e-diyor, istek ayetine gelince, istiyor, sığınma ayetine gelince, Allah'a sığınıyordu. Sonra rükua gitti ve: Subhane Rabbiye'1-azim (Büyük Rab-bim'i teşbih ve tenzih ederim) demeğe başladı. Rasulullahm (s.a.v.) rükûu da kıyamı kadardı. Sonra: Semiallahu limen hamiden (Allah kendisine hamdedenin hamdini işitir, kabul eder) dedi. Sonra rükuuna yakın uzun müddet ayakta durdu. Sonra secde etti ve secdede: Subhane Rabbiye'1-a'la (Yüce Rabbim'i teşbih ve tenzih ederim) dedi. Secdeleri kıyamına (ayakta durmasına) yakındı."[34]
929) Ebu Vail, Abdullah'ın şu sözünü rivayet etti:
Bir gece Rasulullah'la (s.a.v.) birlikte namaz kıldım. Ayakta durmaktan vazgeçmeyince (kıraati çok uzatınca) ben bir edepsizlik yapmayı düşündüm.
-Ne yapmak istedin? diye sordu. Abdullah:
-Oturup onu yalnız bırakmayı düşündüm, dedi.[35]
930) Hz. Aişe şöyle dedi:
Rasulullah (s.a.v.) namaz kıldığında ayakları yarıhncaya kadar a-yakta dururdu. Aişe şöyle dedi:
-Ya Rasulellah! Senin geçmişceki ve gelecekteki günahların bağışlanmış bulunduğu halde, niçin böyle yapıyorsun? Rasulullah:
- "Aişe! Ben şükredici bir kul olmayayım mı?" dedi.[36]
931) el-Muğire îbn Şu'be şunu anlattı:
Rasulullah (s.a.v.) ayakları şişinceye kadar namaz kılardı. O'na:
-Allah, senin geçmişteki ve gelecekteki günahlarını bağışlamadı mı? denildi. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v.):
- "Ben şükredici bir kul olmayayım mı?" dedi.[37]
932) îbn Abbas şunu anlattı: Peygamber (s.a.v.) şöyle buyurdu:
"Allah Ta'âlâ, her peygambere bir şehvet verdi. Benim şehvetim, bu gecede kıyam etmektir (namaz kılmaktır)!."[38]
933) Enes şunu anlattı:
RasuluIIah'a (s.a.v.), biraz sıkıntı geldi. O'na:
-Sende solgun bir hal görüyoruz, denildi. Rasulullah (s.a.v.) şöyle buyurdu:
- "Bende gördüğünüz solgunluk, dün gece seb-i tıvalı (yedi uzun sureyi) okudum da onun için."
934) Enes şunu söyledi:
Rasulullah (s.a.v.) yıpranmış su tulumu gibi oluncaya kadar ibadet etti."[39]
Rasulullahın Kıyamda Gece Boyunca Bir Ayeti Tekrar Etmesi
935) Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.), bir gece kıyamda Kur'an'ın bir ayetini tekrar etti durdu."
936) Ebu Zerr şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) bir gece namaz kıldı. Sabaha kadar, hem rükûda hem secdede şu ayeti okudu:
"Eğer kendilerine azabedersen, şüphe yok ki, onlar senin kullarındır. Onları bağışlarsan kudretiyle herşeye üstün gelen Aziz, hikme-tiyle her yaptığım yerli yerince yapan Hakîm sensin." [40]
Sabah olunca:
-Ya Rasulellah! Sabaha kadar rükuda ve secdede hep bu ayeti o-kudunuz, dedim. O da şu cevabı verdi:
- "Aziz ve Gelil olan Allah'tan ümmetime şefaat dileğinde bulundum. Allah, bunu bana lütfetti. Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayanlar, inşaallah bu şefaata nail olacaklar."[41]
Rasulullahın Kur’an Okuyuşu
937) Ummu Hani1 şöyle dedi:
"Ben geceleyin yatağımdan Rasulullah'm (s.a.v.) Kur'an okuduğunu duyardım." [42].
938) İbn Ebî Muleyke, Ummu Seleme'nin şu sözünü rivayet etti: "Peygamber (s.a.v,) ayetlerin sonunda durarak okurdu. Yani:
"Elhamdülillah" der durur. Daha sonra: "Er-Rahmani'r-Rahim" der tekrar dururdu."[43].
939) Hafsa şöyle dedi:
"Rasulullah, nafile namazını oturarak kılardı. Sureyi tertil ederek okurdu. O sure, ondan daha uzun surelerden olurdu."[44]
940) Yala Ibn Memlek, Ummu Seleme'ye Rasulullah'm (s.a.v.) kıraatini (Kur'an okuyuşunu) ve namaz kılışını sordu. Ummu Seleme şu cevabı verdi:
-O'nun namazından size ne? O, kalkar, namaz kılar ve kıldığı namaz kadar da uyurdu. Sonra uyuduğu kadar namaz kılardı. Sonra kıldığı namaz kadar uyurdu. Sabaha kadar böyle devam ederdi."[45]
Daha sonra onun Kur'an okuyuşunu tarif etti. O'nun, harf harf tefsir edilen (açıklanan) bir kıraati tarif ettiği görüldü.
941) îbn Abbas şunu söyledi:
11 Rasulullah1 m (s.a.v.) kıraati, odadakilerin ve evdekilerin işitebileceği kadardı."[46]
942) Ebu Hureyre şöyle söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin Kur'an okurken, sesini bazan yükseltir, bazan alçaltırdı."[47]
Rasulullah'ın Sesinin Güzelliği
943) Katâde şöyle dedi:
"Allah, ancak güzel sesli peygamber göndermiştir. Sizin peygamberiniz güzel yüzlü ve güzel sesliydi."[48].
Rasulullahın Kuranı Ne Kadar Zamanda Okuduğu
944) Hz. Aişe şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) Kur'an'ı üç (gün) den daha az süre içinde hat-metmezdi." [49]
Rasulullah'ın Kur'an'ı Hatmettiği Zaman
945) Ebu Hureyre şunu rivayet etti:
Rasulullah Kur'an'ı hatmettiğinde, ayakta dua ederdi."[50]
Rasulullahın Vitir Namazı
946) Hz. Aişe şunu söylemiştir:
"Rasulullah. (s.a.v.), gecenin her bölümünde vitir namazı kılmıştır. Böylece onun vitri seherde son bulmuştur."[51]
947) Said îbn Abdirrahman îbn Ebza'nın babası şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir namazım "Sebbihı'sme Rabike'1-ala", "Kul ya eyyuhe'l-kâfîrun" ve "Kul huvellahu ehad" la vitir namazı kılardı. Vitiri bitirmek istediğinde üç defa: "Subhane'l-meliki'l-kuddus" derdi. Üçüncüde sesini yükseltirdi."[52].
948) Ebu Abdirrahman İbn Ebza şunu söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir namazını, "Sebbihı'sme Rabike'1-ala", "Kul ya eyyuhe'l-kâfîrun11 ve "Kul huvellahu ehad" la kılardı. Selam verdiğinde: "Subhane'l-meliki'l-kuddus", "Subhane'l-meliki'l-kuddus" derdi ve üçüncüyü uzatırdı."[53]
949) Ebu Abdirrahman îbn Ebza şöyle söyledi:
"Rasulullah (s.a.v.) vitir namazını "Sebbihı'sme Rabike'1-a'la", "Kul ya eyyuhe'l-kâfirun" ve "Kul huvellahu ehad ve muavvizeteyn'le (Felâk ve Nâs sureleri ile) kılardı."[54]
950) Imran tbn Husayn şöyle dedi:
"Peygamber (s.a.v.) vitiri üç rekat kılardı. Birincide "Sebbihı'sme Rabbiye'1-a'la", ikincide "Kul ya eyyuhe'l-kâftrun"u, üçüncüde "kul huvellahu ehad" ı okurdu."[55]
951) îbn Ömer şöyle dedi:
"Rasulullah (s.a.v.) geceleyin namazı ikişer rekat olarak kılar, bir rekatte de vitir yapardı."[56]
Rasulullah Geceleyin Devamlı Kıldığı Namazlarını Kılamazsa Ne Yapardı?
952) Hz. Aişe şöyle demiştir:
"Rasulullah (s.a.v.), uyku, ağrı veya hastalık sebebiyle gece namazım VaVamazaa, gütvdüz orûki rekat falardı."[57]
Rasulullahın Teravih Namazı
953) İbn Abbas şunu söyledi:
"Peygamber (s.a.v.) Ramazan ayında vitirin dışında yirmi rekat namaz kılardı."[58]
Rasulullah'ın Farz Kabul Edilmesi Korkusuyla Teravih Namazını Kesmesi
954) Enes şunu anlattı:
"Rasulullah (s.a.v.) Ramazan'da namaz kılardı. Ben de gelip arkasına dururdum. Birisi gelip o da benim yanıma dururdu. Sonra bir başkası geldi. Nihayet bir grup olduk. Rasulullah (s.a.v.), bizim arkasında durduğumuzu hissedince namazını hafifletti (kısalttı). Sonra kalkıp e-vine girdi ve bizim yanımızda kılmadığı bir namazı kıldı."
Sabah olunca:
-Ya Rasulellah! Geceleyin bizim olduğumuzu anladın mı? dedik,
Rasulullah (s.a.v.):
- "Evet, beni öyle davranmağa sevkeden de oydu" diye cevap verdi.[59]
955) Hz. Aişe şöyle anlattı:
Rasulullah (s,a.v.) bir gece evden çıkarak mescidde namaz kıldı. Bazıları da onun namazına uyarak namazı kıldılar. Derken halk bunu konuşmağa başladılar. Bu defa daha öncekilerden daha çok cemaat toplandı.
Rasulullah (s.a.v.) ikinci gece de mescide gitti. Cemaat de O'na u-yarak namaz kıldı. Cemaat yine bunu konuşmağa başladı. Üçüncü gece mescidde cemaati çoğaldı. Rasulullah (s.a.v.) yine çıkıp namaz kıldı. Dördüncü gece olunca artık mescit cemaati almaz oldu. Bunun üzerine Rasulullah (s.a.v.) cemaatin yanına çıkmadı. Böyle olunca bazı kimseler: Namaza! diyerek bağırmağa başladılar. Rasulullah (s.a.v.) yine onların yanına çıkmadı. Nihayet sabah namazına çıktı. Sabah namazını eda e-dince, cemaate döndü, şehadet getirdi ve şöyle dedi:
"Bilesiniz ki, geceki haliniz bana gizli kalmış değildir. Fakat ben, gece namazı size farz kılınır da, onu kılamazsınız diye endişe ettim."
Rasulullah (s.a.v.) ashabına, azimetle emretmeksizin Ramazan'da gece manazma teşvik eder ve:
"Her kim Ramazan'da iman ve ihtisabla (sevabını bekleyerek) gece namazı kılarsa, o kimsenin geçmiş günahları affolunur" buyurdu. [60]
Rasulullah'ın Şükür Secdesi
956) Ebu Bekre şöyle dedi:
"Rasulullah'a (s.a.v.), kendisini sevindirecek birşey geldiği zaman Allah'a şükür için secdeye kapanırdı."[61]
[1] Tirmizî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 65, kitabu'l-vitr, bab: 19; Nesaî, Sünen, bab: 18, tftitahu's-salah; Ibn Mace, Sünen, bab: 1; ikame; Darimî, Sünen, kıtabu's-salah, bab: 33; İmam Ahmed, Musned, IH/50, 69; Darekutnî, I/299.
[2] Buharî, Sahih, kitabu'l-ezan, bab: 83, 84, 85, 141, 145; Müslim, 116, 119; kıta-bu'l-vitr, bab: 23: Tirmızî, Sünen, kitabu'l-mevakit, bab: 76, 110; kitabu's-sehv, bab: 32; Nesaî, Sünen, kıtabu iftitahi's-salah, bab: 1, 2, 3, 86, kitabu's-sehv, bab: 2, 3; İbn Mace, Sünen, kitabu'l-ikame, bab: 15, 72; Malık, Muvatta, kitabu'n-nida, hadis: 16, 20; Darimî, Sünen, kitabu's-salah,bab:41!71,92;İmam Ahmed, Musned, 11/8,18,100, 106,132,134,147, IV/ 316.V/337.
[3] Buharî, Sahih, 1/181; Müslim, Sahih, kitabu's-salah, bab: 37; imam Ahmed, Musned, 111/101; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, IH/115; İbn Ebi Şeybe, Musannef, II/54; İbn Mace, Sünen, 985 (bir başka lafızla).
[4] Buharî, Sahih, kitabu'l-ezan, bab: 83; Müslim, Sahih, kıtabu's-salah, bab: 2; Ebu Davud, Sünen, kıtabu's-salah, bab: 115,116,117; Tırmizî, Sünen, kitabu'l-mevakit, bab: 176; Nesai, Sünen, kıtabu iftitahi's-salah, bab: 3, 4, 5, 86; kıtabu't-tatbik, bab: 17, 37, 85, 97; kitabu's-sehv, bab: 29; İbn Mace, Sünen, kitabu ikametı's-salah, bab: 15; Darimî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 71; Malik, Muvatta, hadis: 16, 20, en-nıda; İmam Ahmed, Musned, H/8,18, İV/3, 82, 301,316.
[5] Darimî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 78. Bakınız: 896 nolu metnin dipnotuna.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 411-412.
[6] Müslim, Sahih, kitabu's-salah, bab: 35; Nesaî, Sünen, bab: 41 (iftitah); İmam Ahmed, Musned, 4/419; İbn EbîŞeybe, Musannef, 2/140; Ebu Nuaym, Hilyetü'l-Evliya, Vll/ 181.
[7] Ebu Davud, Sünen, kitabü's-salâh, bab: 126; kitabü't-tatavvu", bab: 26; Nesaî, Sünen, kitabü's-salah, bab: 156; Müslim, Sahih, kitabü's-salah, hadis: 156; İmam Ahmed, Müsned,1/366, 3/2.
[8] Bakınız: Sahihul-Buhari, kitabu fedaili'l-Kuran, bab: 5, 27; Sunenu't-Tirmizî, ki-tabu'l-kur'an, bab: 9; Musnedu'l-İmam Ahmed, 1/43, 716, 101.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 412-413.
[9] Buharı, Sahih, 1/214, II/67, lil/8, İV/69, 153, VIII/90, 102, 106, 124, IX/118; Müslim, Sahih, kitabul-mesacid, bab: 26; kitabu'l-hacc, bab: 86; kitabu'z-zıkr ve'd-dua, bab: 10; Ebu Davud, Sünen, 1505, 1506, 1507, 2770; Tirmizî, Sünen, 299, 3468, 3774, 3534; Nesaî, Sünen, IH/69, 70, 71, İV/240, 243, 244; İbn Mace, Sünen, 3553, 3798, 3799, 3867; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, H/185; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/71, V/149, VII/134, 136; İbn Hıbban, Sahih, 2342 (Mevarid).
[10] Müslim. Sahih, 414; Nesaî, Sünen, IH/69; İmam Ahmed, Musned, V/275, 279, VI/62, 184, 235; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, H/183, V/73; Abdurrezzak, Musannef, 3197; Ba-ğavî, Şerhu's-Sunne, VII/14; İbnu's-Sinni, Amelu'l-yevmi ve'i-leyle, 107, 144; Ibn Huzeyme, Sahih, 737; İbn Ebi Şeybe, Musannef, I/302, 303, X/232; Beyhakî, Esma ve's-Sıfat, 36,135; Nevevî, Ezkâr, 67; Zebidî, İthafu's-Sadeti'i-Muttakîn, V/97.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 413-414.
[11] Müslim, Sahih, kıtabu's-salatîl-mu safirin, hadis: 94; Buharı, Sahih, kitabu't-teheccud, bab; 27; Ebu Davud, tatavvu, babı 2; İmam Ahmed, Musned, VI/43, 54,170.
[12] Farklı lalızterdaki hadise bakınız: Musnedu'l-lmam Ahmed, V/417, 420; Tabe-ranî, Mu'cemu'i-Kebir, İV/141; İbn Ebî Şeybe, Musannef, U/199; Şemailu't-Tırmizî, 151,153; Sunenu İbn-ı Mace, 1157; Musnedu Humeydî, 385; Hakim, Müstedrek, 111/461.
[13] Buharı, Sahih, H/74; Ebu Davud, Sünen, 2353; İmam Ahmed, Musned, İH/63, 147; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, II/472; Bağavî, Şerhu's-Sunne, IH/447; Ebu Nuaym, Hılye-tu'l-Evliya, X/29. Bakınız: Subulu's-Selam, 333.
[14] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirin, bab: 16.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 414-415.
[15] Buharî, Sahih, H/5; Müslim, Sahih, kitabu'l-cumu'a, bab: 17; İbn Ebî Şeybe, Mu-sannef, 1İ/141; Abdurrezzak, Musannef, 2731.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 415.
[16] Müslim, Sahih, kitabu'!-mesacid, bab: 52; Nesaî, Sünen, kiîabu's-sehv, bab: 98.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 415.
[17] Buharî, Sahih, kitabu't-taksir, bab: 12, kitabu'î-teheccud, bab: 31; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, hadis: 180; Tirmİzî, Sünen, kitabu'l-vitr, bab: 15; Nesaî, Sünen, kitabu'l-iftitah, bab: 61; Darimî, Sünen, kitabu's-salah, bab: 151; İmam Ahmed, Musned, VI/342.
[18] Müslim, Sahih, kitabu sal ati1 l-mu safirin, bab: 13; imam Ahmed, Musned, VI/154, 265; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, Hl/50. Bakınız: Subuiu's-Selam, 363.
[19] İmam Ahmed, Musned, 111/131.
[20] İmam Ahmed, Musned, 111/21,36; Tirmizî, Şemail, 153; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/159; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 23443.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 415-416.
[21] Buharı, Sahih, 11/63, Vlll/122; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, 111/17; Zebidî, İthafu's-Sadeti'l-Muttakîn, V/203; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 17993.
[22] Buharî, Sahih, 1/70, H/5; Müslim, Sahih, kitabu't-tahare, bab: 15; Ebu Davud, Sünen, kitabu'Mahare, bab; 30; Nesaî, kitabu't-tahare, bab: 2, kitabu kıyarm'Ueyl, bab: 10; İmam Ahmed Musned, V/382, 397, 407; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, I/38; Bağavî, Şerhu's-Sunne, 1/395; Ebu Avane, Musned, 1/193; Humeydî, Musned, 441; İbn Ebî Şeybe, Musannef, 1/169; İbn Asakir, Tarih, İV/289.
[23] Müslim, Sahih, kiîabu salati'l-musaîfirin, bab: 26; ibn EbîŞeybe, Musannef, H/272.
[24] Nesaî, Sünen, bab; 9 (kıyamu'l-leyi), bab: 63 (istiaze); İbn Mace, Sünen, 1356; Heysemî, Mecmau'z-Zevaid.
[25] Buharı, Sahih, ill/55, VIII/122; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, bab: 30; Ebu Da-vud, Sünen, kitabu't-tatavvu", bab: 29; İmam Ahmed, Musned, VI/43, 55, 189; Beyhakî, Sü-nenu'l-Kubra, İV/299; Tirmizî, Şemail, 160.
[26] İmam Ahmed, Musned, Vi/36.
[27] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirın, bab: 16; Ebu Davud, Sünen, kitabu't-tatavvu', bab: 1; Tirmizî, Sünen, 443; İbn Mace, Sünen, 1361; Nesaî, Sünen, kitabu kıya-mi'l-leyl, bab: 43; İmam Ahmed, Musned, VI/30,100, 253; Beyhakî, Sünenü'l-Kübra, II/472.
[28] Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, 117; Buharı, Sahih, kitabu'l-vudu', bab: 45; kıtabu'l-âzan, bab: 39, 68; kitabu'l-hibe, bab: 14; kitabu'l-hums, bab: 4; kitabu'l-mağazî, bab: 83; kıtabu't-tıb, bab: 22; Nesaî, Sünen, kitabu'I-imame, bab: 40; İbn Mace, Sünen, kitabu'l-cenaiz, bab: 64; İmam Ahmed, Musned, V/269, İV/46, 47, 227, 257.
[29] Buharı, Sahih, VIII/86; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, 199; Tirmizî, Sünen, 3418; imam Ahmed, Musned, I/298, 308; Beyhakî, Sunenu'l-Kubra, I11/4, 5; İbnu's-Sınni, A-melu'l-yevmi ve'l-leyle, 756; Abdurrezzak, Musannef, 2574; İbn Huzayme, Sahih, 1151, 1152; Taberanî, Mu'cemu'l-Kebir, XI/43, 45; İbn Şeybe, Musannef, X/259.
[30] Nesaî, Sünen, 11/218; Ebu Davud, Sünen, 1349; İmam Ahmed, Musned, I/352; Hakim, Müstedrek, IH/535; İbnu's-Sınnî, Amelu'l-yevm ve'l-leyle, 760; Abdurrezzak, Musan-nef, 3862; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/12.
[31] Daha Önce kaynakları geçti.
[32] Müslim, Sahih, kitabu salati'l-musafirin, 195; Ebu Davud, Sünen, saiatu'l-tatavvu1, 26; İbn Mace, Sünen, el-ikame, 181; Malik, Muvatta", salaîu'l-leyl, hadis: 12, İmam Ahmed, Musned, V/193.
[33] Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 416-419.
[34] Nesaî, Sünen, kıyamu'l-leyl, bab: 15.
[35] Müslim, Sahih, salatu1 l-rrtusafirin, 204; İbn Mace, Sünen, kitabu'l-ikame, bab: 200; İmam Ahmed, Musned, 1/385, 396, 415, 440.
[36] Müslim, Sahih, kitabu sıfati'l-munafıkin, hadis: 18; İmam Ahmed, Musned, Vi/ 115; İbn Kesir, Tefsir, VI1/310.
[37] Buharî, Sahih, U/63, Vl/169, VII1/124; Musüm, Sahih, sıfatu'l-munafikin, 79, 80, 81;Tirmizî, Sünen, 412; Nesaî, Sünen, 111/219; İbn Mace, Sünen, 1419,1420; İmam Ahmed, Musned, İV/251, 255, VII/115; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, II/497, 111/16, VII/39; Taberanî, Mu'cemu's-Sağîr, i/71,118; ibn Huzeyme, Sahih, 1182,1183, 1184; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/45.
[38] Taberanî, Mu'cem, XIt/84; Heysemî, Mecmau'z-Zevaid, 11/271; Suyutî, Cami-u'l-Kebır, 4765; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 21401.
[39] Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 419-421.
[40] Maide Suresi, 118.
[41] İmam Ahmed, Musned, V/141; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, 111/13; Îbn Ebî Şeybe, Musannef, XI/498; Suyutî, Durru'l-Mensur, II/350; İbn Kesir, Tefsir, IH/229.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 421.
[42] Nesaî, Sünen, iftitahu's-salah, bab: 81; İbn Mace, Sünen, bab: 179; İmam Ah-med, Musned, VI/3^2, 343, 424.
[43] Tirmizî, Sünen, 2949; Şemail, 162.
[44] Müslim, Sahih, salatu'l-musafırin, bab: 16; Tirmizî, Sünen, 373; Beyhakî, Sü-nenu'l-Kubra, il/490; Tirmizî, Şemail, 148.
[45] Ebu Davud, Sünen, kitabu"l-vitr,«bab: 20; Nesaî, Sünen, kıyarnu'l-leyl, bab: 13; Tirmizî, Sünen, 2923; Beyhakî, Sünenu'l-Kubra, 111/13.
[46] Bakınız: Ahlaku'n-Nebi, 183.
[47] Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/29.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 422.
[48] Daha önce kaynaklan geçti.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 422.
[49] İbn Sa'd, Tabakatü'l-Kübra, 1/98; el-Hindî, Kenzu'l-Ummal, 1791.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 423.
[50] Suyutî, Durru'l-Mensur, VI/422.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 423.
[51] Buharı, Sahih, kitabu'l-vitr, bab: 2; Musüm, Sahih, salatu'l-mu saf irin, 136; Tir-rnizî, Sünen, kitabu'l-vitr, bab: 4; İbn Mace, Sünen, ikame, bab: 121; Darimî, es-salah, bab: 211; İmam Ahmed, Musned, I/85, 86, 104, 127, 147, İV/46,100, 107, 129, 204, 405.
[52] imam Ahmed, Musned, IIt/406, 407, 123; Hakim, Müstedrek, VI/257; İbn Ebi Şeybe, Musannef, H/289, 299, XIV/263; Darekutnî, Sünen, 11/131; Taberânî, Mu'cemu's-Sağîr, 11/71; Abdurrezzak, Musannef, 4695, 4696; Tarihu'l-Hatib, I/254.
[53] Yukarıdaki dipnota bakınız.
[54] Btr Önceki dipnota bakınız.
[55] İmam Ahmed, Musned, I/305, 316, 372; Darekutnî, Sünen, M/35.
[56] Buharı, Sahih, 11/31; Müslim, Sahih, musafirin, bab: 20; Tİrmizî, Sünen, 461; İbr Mace, Sünen, 174,1318; Tarihu İbn Asakir, 11/138; Bağavî, Şerhu's-Sunne, İV/75.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 423-424.
[57] Nesaî, Sünen, kıyamu'Meyl, bab: 2; İmam Ahmed, Musned, VI/54; Beyhakî Sünenu'l-Kubra, İH/30.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 424.
[58] Kaynaklan daha önce geçti.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 424.
[59] İmam Ahmed, Musned, 111/193.
[60] Buharî, Sahih, 11/13, IH/79; Müslim, Sahih, salatu'l-musafirin, hadis: 178; İmam Ahmed, Musned, VI/169; Abdurrezzak, Musannef, 4723; İbn Huzeyme, Sahih, 1128.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 424-425.
[61] Tarihu'l-Hatib, İV/157.
Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 425.
İslami Okul Okulların En Önemlisi