ONSEKÎZÎNCÎ BÖLÜM... 1

RASULULLAHIN BİNDİGİ HAYVANLAR.. 1

Rasulullahın Atları 1

Rasulullah'ın Devesi 1

Rasulullahın Katırı 2

Rasulullahın Eşeği 2

Rasulullahın Hayvanına Vurulan Eğer. 2

Rasulullah Hayvana Binerken Ne Derdi?. 3

Rasulullah'ın Yürüyüşü. 3

ONSEKÎZÎNCÎ BÖLÜM

 

RASULULLAHIN BİNDİGİ HAYVANLAR

 

Rasulullahın Atları

 

1125) Enes şöyle demiştir:

"Rasulullah'm (s.a.v.), kadınlardan sonra, atlardan daha çok sev­diği bir şey yoktu."[1]

1126) Ebu Hureyre şöyle demiştir:

"Rasulullah'm (s.a.v.) en sevdiği atlar, doru renkli, burnunda be­yazlık olan, iyi koşan, uysal, ayağının sağ tarafında beyaz benler bulu­nan atlardı."[2]

1127) îbn Abbas şunu söyledi: "Rasulullah'm (s.a.v.) "el-Mürteciz" denilen bir atı vardı.[3]

Musannif (yazar) şöyle demiştir: Rasulullah'ın (s.a.v.) sahip olduğu ilk at, "es-Sekb" denilen attı. el-Murteciz de O'na aitti. O, bir bedeviden satın aldığı ve buna Huzeyme İbn Sabit'in de şahit olduğu attı. "el-Lizaz" demlen at, "et-Tırf denilen at, "el-Verd" denilen at, "en-Nahif denilen at (ki bazıları "el-Lahîf' derler) da O'na aitti.

Bazı alimler, Rasulullah'm (s.a.v.) atlarından birisini, "el-Ya'sub" diye isimlendirirler.[4]

 

Rasulullah'ın Devesi

 

1128) Enes şunu anlattı:

Rasulullah'm (s.a.v.) devesinin adı "el-Adba" idi. Hiçbir deve onu geçemiyordu. Fakat bir bedevi, bir iş devesiyle gelip onu geçti. Bu, müslümanlarm zoruna gitti. Rasulullah (s.a.v.):

- "Neyiniz var?" diye sordu. Onlar:

- el-Adba yarışta kaybetti, dediler. Bunun üzerine Rasulullah:                          

- "Allah'ın kanunudur. Dünyada yükselen hiçbir şey yoktur ki, Al­lah onu aşağı indirmesin" buyurdu.[5]

1129) îbn Ömer şöyle dedi:

"Rasulullah (s.a.v.), fetih günü Mekke'ye devesi Kasva'nın üzerin­de girdi."[6]

1130) Muaz şöyle dedi:

"Kırmızı bir devenin üzerinde Rasulullah'ın terkisindeydim."

1131) Hişam İbn Urve'nin babası şunu anlattı:

Rasulullah (s.a.v.) çıkıp Osman'ı, hasta olan kızının yanında bı­raktığında, Usame'yi de bıraktığında onlar ansızın tekbir sesi duydular. Bu esnada Zeyd İbn Harise, Rasulullah'm (s.a.v.) devesi el-Ced'a üze­rinde geldi. Zeyd: Falanca öldürüldü. Falanca esir edildi diye konuşu­yordu.

el-Kasva'nın, o el-Adb ve el-Ced'a olduğunu bil.

1132) Said Îbnu'l-Museyyeb şöyle dedi: "Onun kulağının ucunda kesiklik vardı." el-Ced'a: Kulağı koparılan demektir. eî-Maksuwe kulağının bir kısmı kesilen demektir.

1133) Bize, şeyhimiz İbn Nasr, Sa'leb'den şunu anlattı:

Bunlar Rasulullah'm (s.a.v.) bir devesinin isimleriydi: O deve, ne Ced'a (kulağı kopuk), ne de Maksuvve (kulağının bir kısmı kesik) idi.[7]

 

Rasulullahın Katırı

 

1134) el-Abbas Ibn Abdilmuttalib şunu anlattı:

Huneyn savaşında Rasulullah'm (s.a.v.) yanındaydım. O'mın ya­nında, benimle Ebu Sufyan İbn'ul-Haris Ibn Abdilınuttalib'den başka hiç kimse kalmamıştı. Rasulullah (s.a.v.) ise Ferve İbn Nufase'nin hediye ettiği beyaz katırının üzerindeydi.[8]

1135) el-Asbağ İbn Nubate şunu anlattı:

Ali (îbn Ebi Talib), Nehrevan halkıyla savaştığında, Rasulullah'm (s.a.v.) boz katırına binmişti.

Musannif şöyle demiştir:

Onun katırına, eş-Şehba deniliyordu. Düldül de deniliyordu.[9]

 

Rasulullahın Eşeği

 

1136) Muaz şöyle demiştir:

"Ufeyr denilen bir eşeğin üzerinde, Rasulullah'm (s.a.v.) terkisin-deydim."

1137) Enes İbn Malik şöyle dedi:

"Rasulullah'ı (s.a.v.), üzerinde semer bulunan bir eşeğin üzerinde gördüm."

1138) Enes şöyle dedi:

"Peygamber'i (s.a.v.) Hayber savaşından ve Benî Nadir'le yapılan savaşta, semer vurulmuş ve hurma lifi ipinden yapılmış bir yular geçi­rilmiş bir eşeğin üzerinde gördüm."[10]

 

Rasulullahın Hayvanına Vurulan Eğer

 

1139) Ebu Abdirrahman el-Fihri şunu anlattı:

Çok sıcak bir yaz günü, Huneyn savaşında Rasulullah'm (s.a.v.) yanında bulundum. Rasuîullah (s.a.v.):

- "Bilal! Benim atımı eğerle" dedi.

Bilal, pek de ahım şahım olmayan, keçeden yapılmış ince bir eğer çıkardı.[11]

 

Rasulullah Hayvana Binerken Ne Derdi?

 

1140)  Ali İbn Rabia şöyle derdi:                                               '

Rasulullah'a (s.a.v.), binmesi için bir hayvanın getirildiğini gör­düm. Rasulullah (s.a.v.) ayağını üzengiye koyunca:

- "Bismillah" dedi. Hayvanın üzerine yerleşince de:

- "Bunu bizim emrimize veren Allah'a hamdolsun. Biz ona güç yetiremezdik. Şüphesiz biz Rabbhniz'e döneceğiz" dedi.

Sonra üç defa Allah'a hamdetti. Üç defa da tekbir getirip:

"Seni her türlü noksanlık ve kusurdan tenzih ederim. Senden baş­ka ilah yoktur. Ben kendime zulmettim, beni bağışla" dedi.

Daha sonra da güldü. Ben de: -Neden güldün ya Rasulellah? dedim. Rasulullah (s.a.v.) şöyle cevap verdi:

-  "Kul: Beni bağışla dediğinde, Rab, kulundan hoşlanıyor ve: Ku­lum günahları ancak benim bağışlayabileciğimi biliyor, diyor."[12]

 

Rasulullah'ın Yürüyüşü

 

1141) Hişam anlattı:

Usame'ye, Veda haccmda Rasulullah'm (s.a.v.) yürüyüşü hakkında soruldu. O da:

"O'nun yürüyüşü anaktı (hayvanın bırakılarak kendi haline git-mesiydi). Meydan bulduğunda koştururdu."[13]

 

⚠ Bu sayfada hata var mı? Bildirin!